blokada miejscowa
Wskazanie

Blokada miejscowa to technika anestezjologiczna polegająca na podaniu środka znieczulającego w określone miejsce ciała w celu wywołania czasowego zniesienia czucia bólu w ograniczonym obszarze. Jest to procedura stosowana w leczeniu bólu ostrego, przewlekłego, a także jako element znieczulenia podczas zabiegów chirurgicznych. Blokady miejscowe mogą być wykonywane w okolicy nerwów, splotów nerwowych, stawów lub tkanek miękkich.

W blokadach miejscowych najczęściej stosuje się leki z grupy anestetyków lokalnych, takie jak lidokaina (Lignox, Xylocaine), bupiwakaina (Marcaine, Bupivacaine WZF), ropiwakaina (Naropin) czy artikaina (Ubistesin, Septanest). Często do mieszaniny znieczulającej dodaje się glikokortykosteroidy (np. Diprophos, Depo-Medrol), które przedłużają działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne blokady.

Blokady miejscowe stosuje się w wielu wskazaniach, m.in. w bólach kręgosłupa (blokady przykręgosłupowe, blokady korzeniowe, blokady stawów międzykręgowych), neuralgii nerwów czaszkowych i obwodowych (np. blokada nerwu trójdzielnego), zespołach bólowych mięśniowo-powięziowych, bólach stawowych oraz w znieczuleniu do drobnych zabiegów chirurgicznych.

Największe trudności podczas wykonywania blokad miejscowych wiążą się z precyzyjnym umiejscowieniem igły, co często wymaga użycia technik obrazowych (USG, fluoroskopia). Ryzyko powikłań obejmuje m.in. uszkodzenie nerwów, naczyń krwionośnych, infekcje, reakcje toksyczne na anestetyki lokalne oraz (rzadko) reakcje alergiczne. Wyzwaniem może być również krótkotrwały efekt niektórych blokad, co wymaga ich powtarzania lub zastosowania metod neuroablacji w przypadku bólu przewlekłego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl