znieczulenie zewnątrzoponowe w chirurgii
Wskazanie
Znieczulenie zewnątrzoponowe (epiduralne) w chirurgii to technika anestezjologiczna polegająca na wprowadzeniu leku znieczulającego miejscowo do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa. Powoduje ono czasowe zablokowanie przewodnictwa nerwowego w określonym obszarze ciała, co umożliwia przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego bez konieczności wprowadzania pacjenta w stan pełnej narkozy. Jest szczególnie przydatne w operacjach dolnej części ciała, w tym zabiegach w obrębie miednicy, kończyn dolnych oraz dolnej części jamy brzusznej.
W Polsce do znieczulenia zewnątrzoponowego najczęściej stosuje się leki z grupy amidowych środków znieczulających miejscowo, takie jak: Marcaina (bupiwakaina), Naropin (ropiwakaina) czy Lignocaina (lidokaina). Często do leków znieczulających dodaje się opioidy, jak Fentanyl (fentanyl) czy Morphini Sulfas (siarczan morfiny), w celu wzmocnienia i przedłużenia działania przeciwbólowego. W profilaktyce zakażeń stosuje się zazwyczaj antybiotyki, takie jak Biofuroksym (cefuroksym) czy Tarcefandol (cefazolina).
Największe trudności podczas stosowania znieczulenia zewnątrzoponowego w chirurgii obejmują precyzyjne umieszczenie igły w przestrzeni zewnątrzoponowej, co wymaga od anestezjologa znacznego doświadczenia. Istnieje ryzyko przedostania się leku do przestrzeni podpajęczynówkowej, co może prowadzić do całkowitego znieczulenia rdzeniowego i zaburzeń oddychania. Inne wyzwania to niedostateczny poziom blokady, spadki ciśnienia tętniczego, zatrzymanie moczu oraz potencjalne powikłania neurologiczne, takie jak uszkodzenie nerwów czy krwiak zewnątrzoponowy. U niektórych pacjentów, zwłaszcza z deformacjami kręgosłupa czy otyłością, wykonanie znieczulenia może być technicznie trudniejsze.
Znieczulenie zewnątrzoponowe zapewnia doskonałą kontrolę bólu zarówno śród- jak i pooperacyjnego, co przyspiesza powrót pacjenta do sprawności i skraca czas hospitalizacji. Jest szczególnie korzystne dla pacjentów z chorobami układu oddechowego, ponieważ w mniejszym stopniu wpływa na funkcje płuc niż znieczulenie ogólne. Stanowi również dobrą alternatywę dla pacjentów, u których istnieją przeciwwskazania do zastosowania znieczulenia ogólnego.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Ropimol – Roztwór do wstrzykiwań – 10 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera 10 mg/ml ropiwakainy chlorowodorku, stosowanej w postaci wodnego, sterylnego i izotonicznego roztworu do wstrzykiwań. Preparat jest przeznaczony do znieczuleń w chirurgii u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Wskazaniem do jego stosowania są znieczulenia zewnątrzoponowe, blokady dużych nerwów oraz blokady miejscowe. W składzie znajduje się także sód jako substancja pomocnicza.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ropimol – Roztwór do wstrzykiwań – 7,5 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 7,5 mg/ml ropiwakainy chlorowodorku, stosowany jako lek znieczulający. Preparat występuje w ampułkach o różnych pojemnościach i zawiera również substancje pomocnicze, w tym sód. Przeznaczony jest do stosowania u osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Wykorzystywany jest głównie do znieczulenia zewnątrzoponowego, blokad nerwów oraz miejscowych w chirurgii, w tym podczas cesarskich cięć.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku