Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu leczniczego Ketilept Retard

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Ketilept Retard (kwetiapina w postaci fumaranu) należy przeprowadzić dokładną ocenę profilu bezpieczeństwa w oparciu o indywidualne rozpoznanie oraz planowaną dawkę leku. Ponieważ Ketilept Retard stosowany jest w różnych wskazaniach, strategia monitorowania bezpieczeństwa powinna być dostosowana do konkretnego przypadku klinicznego.¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa określonego u osób dorosłych, niektóre działania niepożądane występowały z większą częstością u dzieci i młodzieży:²

• Zwiększony apetyt – wymaga monitorowania masy ciała
• Zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy – może wpływać na funkcje endokrynologiczne
• Wymioty – mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych
• Zapalenie błony śluzowej nosa – objaw wymagający różnicowania z infekcjami
• Omdlenia – wymagają diagnostyki kardiologicznej i neurologicznej

Ponadto w populacji pediatrycznej stwierdzono objawy, które mogą mieć odmienne następstwa kliniczne niż u dorosłych (objawy pozapiramidowe i drażliwość) oraz obserwowano jeden objaw wcześniej nieodnotowany u dorosłych – zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. U dzieci i młodzieży występowały również zmiany w badaniach czynności tarczycy.³

Należy podkreślić, że długoterminowe bezpieczeństwo terapii kwetiapiną w kontekście wpływu na wzrost i dojrzewanie badano przez okres nie dłuższy niż 26 tygodni. Nie są znane odległe skutki leczenia w odniesieniu do rozwoju poznawczego i behawioralnego.⁴

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych prowadzonych w populacji pediatrycznej, stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Dotyczyło to pacjentów ze schizofrenią oraz epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.⁵

Ryzyko samobójstwa i pogorszenie stanu klinicznego

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku lub kilkunastu tygodni leczenia, pacjentów należy starannie obserwować do czasu pojawienia się wyraźnej poprawy klinicznej.⁶

Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnej fazie zdrowienia. Dodatkowo, należy uwzględnić potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, biorąc pod uwagę znane czynniki ryzyka związane z leczoną chorobą.⁷

Należy pamiętać, że inne zaburzenia psychiczne, w których zalecana jest kwetiapina, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. Z tego powodu u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy stosować takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.⁸

Grupy zwiększonego ryzyka samobójstwa

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub wykazujący znacznego stopnia skłonności samobójcze przed rozpoczęciem leczenia należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.⁹

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych stosowanych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat stosujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z placebo.¹⁰

Monitorowanie pacjentów

W trakcie leczenia, szczególnie na początku terapii i po zmianie dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, zwłaszcza tych z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy poinformować o konieczności zwracania uwagi na:

• Każdy objaw klinicznego nasilenia choroby
• Zachowania lub myśli samobójcze
• Nietypowe zmiany w zachowaniu

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.¹¹

Dane z badań klinicznych dotyczące ryzyka samobójstwa

W krótkoterminowych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym obserwowano zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z samobójstwem u młodych dorosłych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną w porównaniu z otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%).¹²

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi uczestniczących w badaniach klinicznych ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25. roku życia) wynosiło 2,1% (3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo.¹³

W populacyjnym badaniu retrospektywnym oceniającym stosowanie kwetiapiny w leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazano zwiększone ryzyko samookaleczenia i prób samobójczych u pacjentów w wieku 25 do 64 lat, u których w wywiadzie nie występowały zdarzenia związane z samookaleczeniami, podczas stosowania kwetiapiny z innymi przeciwdepresyjnymi produktami leczniczymi.¹⁴

Skuteczność długoterminowa

Należy podkreślić, że nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny w leczeniu wspomagającym u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi. Określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo u dorosłych pacjentów, u których zastosowano monoterapię.¹⁵