Dawkowanie i sposób podawania leku Ketalar 10

Ketalar 10 (roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml ketaminy) jest lekiem stosowanym w anestezjologii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas planowania znieczulenia oraz przekazać pacjentowi przed zabiegiem. Wszystkie podane dawki zostały przeliczone na ketaminę-zasadę.¹

Przygotowanie do zabiegu

Chociaż Ketalar 10 wykazuje bezpieczeństwo stosowania jako samodzielny środek znieczulający nawet u pacjentów niebędących na czczo, podczas planowych zabiegów chirurgicznych zaleca się, aby pacjent nie przyjmował pokarmów przez co najmniej 6 godzin przed znieczuleniem. Zastosowanie ketaminy jest możliwe u pacjentów, którzy nie są na czczo, jeśli według oceny lekarza korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.²

Ketamina zwiększa wydzielanie śliny, dlatego przed zastosowaniem znieczulenia należy profilaktycznie podać lek zmniejszający sekrecję śliny, taki jak atropina, hioscyna lub glikopyrrolat.³

W celu zmniejszenia częstości występowania negatywnych objawów wybudzania z narkozy zaleca się zastosowanie premedykacji benzodiazepinami, takimi jak midazolam, diazepam, lorazepam lub flunitrazepam.⁴

Początek i czas trwania znieczulenia

Reakcja na Ketalar 10 jest indywidualna i zależy od wielu czynników, w tym dawki, drogi podania, wieku pacjenta oraz jednocześnie stosowanych leków. Z tego powodu dawkowanie należy zawsze dostosować do potrzeb konkretnego pacjenta.⁵

Ze względu na szybki początek działania po podaniu dożylnym, pacjent powinien znajdować się w pozycji podpartej podczas wstrzyknięcia leku. Przy podaniu dożylnym znieczulenie następuje po 30 sekundach do 1 minuty i utrzymuje się przez 5-10 minut (dawka 1-2 mg/kg mc.). Przy podaniu domięśniowym znieczulenie pojawia się po 3-4 minutach i trwa 12-25 minut (dawka 10 mg/kg mc.). Odzyskiwanie świadomości po znieczuleniu następuje stopniowo.⁶

Schematy dawkowania Ketalar 10

A. Ketalar 10 stosowany jako jedyny środek znieczulający

Infuzja dożylna: Nie zaleca się rozcieńczania produktu Ketalar 10. Do sporządzania roztworu do infuzji należy stosować produkt Ketalar 50.⁷

Dawkowanie w położnictwie: W położnictwie, zarówno podczas porodu naturalnego, jak i cesarskiego cięcia, zalecane są dawki od 0,2 do 1 mg/kg mc. w podaniu dożylnym. Należy zaznaczyć, że brak jest danych dotyczących dawek podtrzymujących ketaminy podawanej w infuzji w położnictwie.⁸

Podawanie przerywane

Wprowadzenie do znieczulenia

Podawanie dożylne: Początkowa dawka ketaminy podawana dożylnie może wynosić od 1 mg/kg mc. do 4,5 mg/kg mc. Przeciętna dawka wymagana do uzyskania 5-10 minutowego znieczulenia chirurgicznego to 2,0 mg/kg mc. Roztwór ketaminy należy podawać dożylnie powoli (przez 60-120 sekund), gdyż szybsze podanie może wywołać depresję oddechową i wzrost ciśnienia tętniczego.⁹

Podawanie domięśniowe: Początkowa dawka ketaminy podawana domięśniowo może wynosić od 6,5 do 13 mg/kg mc., najczęściej 10 mg/kg mc. W przypadku mniej bolesnych zabiegów diagnostycznych stosowano niższą dawkę początkową 4 mg/kg mc. Dawka 10 mg/kg mc. zapewnia zwykle 12-25 minut znieczulenia chirurgicznego.¹⁰

Brak jest danych na temat stosowania domięśniowego ketaminy w położnictwie, dlatego nie można ustalić zalecanych dawek w tej grupie pacjentek.¹¹

Podtrzymywanie znieczulenia

O zmniejszeniu głębokości znieczulenia świadczą: oczopląs, ruchy w odpowiedzi na bodziec oraz wydawanie dźwięków. Znieczulenie podtrzymuje się poprzez podawanie dodatkowych dawek ketaminy dożylnie lub domięśniowo.¹²

Każda dodatkowa dawka podtrzymująca powinna wynosić od połowy do całej dawki wprowadzającej dla wybranej drogi podania, niezależnie od drogi podania dawki wprowadzającej. Należy pamiętać, że im wyższa całkowita dawka podanego Ketalaru 10, tym dłuższy będzie czas odzyskiwania świadomości po znieczuleniu.¹³

Podczas znieczulenia mogą występować nieświadome oraz toniczno-kloniczne ruchy kończyn. Ruchy te nie wskazują na nieodpowiednią głębokość znieczulenia i nie oznaczają konieczności podania dodatkowej dawki środka znieczulającego.¹⁴

B. Ketalar 10 jako środek wprowadzający do znieczulenia przed zastosowaniem innych leków ogólnie znieczulających

Wprowadzenie do znieczulenia uzyskuje się przez dożylne lub domięśniowe podanie pełnej dawki ketaminy określonej powyżej. Jeśli ketaminę podano dożylnie, a główny lek znieczulający ma powolne działanie, konieczne może być podanie drugiej dawki ketaminy po 5-8 minutach od dawki początkowej. W przypadku podania domięśniowego ketaminy i stosowania szybko działającego głównego leku znieczulającego, można opóźnić podanie tego leku do 15 minut po wstrzyknięciu ketaminy.¹⁵

C. Ketalar 10 stosowany z innymi środkami znieczulającymi

Ketaminę można łączyć z powszechnie stosowanymi lekami znieczulającymi o działaniu ogólnym i miejscowym, pod warunkiem utrzymania odpowiedniej wymiany oddechowej. Zakres dawek ketaminy stosowanej jednocześnie z innymi lekami znieczulającymi jest zbliżony do podanego powyżej, jednakże w niektórych przypadkach drugi lek znieczulający może umożliwić zmniejszenie dawki ketaminy.¹⁶

Postępowanie podczas wybudzania pacjenta ze znieczulenia

Po zakończeniu zabiegu należy dokładnie obserwować pacjenta i zapewnić mu spokojne otoczenie, co nie wyklucza regularnego monitorowania parametrów życiowych. W przypadku wystąpienia objawów majaczenia przy odzyskiwaniu świadomości, należy rozważyć podanie diazepamu w dawce 5-10 mg dożylnie u pacjentów dorosłych. W celu przerwania ciężkich reakcji podczas wybudzania można zastosować nasenną dawkę tiobarbitalu (50-100 mg dożylnie). Należy pamiętać, że zastosowanie tych leków może wydłużyć okres wybudzania pacjenta.¹⁷

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby lub innymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki ketaminy.¹⁸

Sposób podawania

Ketalar 10 można podawać dwoma drogami: dożylnie (i.v.) oraz domięśniowo (i.m.).¹⁹

Tabela dawkowania leku Ketalar 10