Przedawkowanie leku Karnidin

Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Karnidin, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Doświadczenia kliniczne wskazują na występowanie przypadków przedawkowania w szerokim zakresie dawek – od 30-40 mg aż do 800 mg, włączając w to przypadki o charakterze prób samobójczych. ¹

Mechanizm działania przy przedawkowaniu

Lerkanidypina należy do grupy antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Przy przedawkowaniu dochodzi do nasilonego działania farmakologicznego, prowadzącego przede wszystkim do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych. W konsekwencji pojawia się znaczne niedociśnienie tętnicze z towarzyszącą odruchową tachykardią jako mechanizmem kompensacyjnym. Należy zauważyć, że przy bardzo wysokich dawkach selektywność obwodowa leku może zostać utracona, co prowadzi do przeciwstawnych objawów, takich jak bradykardia oraz ujemne działanie inotropowe (osłabienie kurczliwości mięśnia sercowego). ²

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania lerkanidypiny obserwuje się szereg objawów klinicznych, z których najczęściej występującymi są: niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca. Należy podkreślić, że nasilenie objawów zależy od przyjętej dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta na lek. ³

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lerkanidypiny wymaga kompleksowego podejścia ukierunkowanego na podtrzymanie funkcji układu sercowo-naczyniowego. W przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia tętniczego konieczne jest wdrożenie następujących działań: ⁴

• Monitorowanie czynności serca i płuc – ciągłe monitorowanie EKG oraz parametrów oddechowych pacjenta jest niezbędne do oceny skuteczności leczenia oraz ewentualnego wystąpienia zaburzeń rytmu serca
• Uniesienie kończyn dolnych – proste działanie zwiększające powrót żylny i poprawiające rzut serca
• Kontrola objętości krwi krążącej – podaż płynów infuzyjnych w celu zwiększenia objętości wewnątrznaczyniowej
• Monitorowanie diurezy – kontrola ilości wydalanego moczu jako wskaźnik perfuzji nerek i stanu nawodnienia organizmu

Należy podkreślić, że ze względu na przedłużone działanie farmakologiczne lerkanidypiny, monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego u pacjenta powinno być prowadzone przez minimum 24 godziny. Przewlekły charakter działania leku sprawia, że objawy przedawkowania mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych. ⁵

Istotną informacją dla klinicystów jest fakt, że lerkanidypina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co sprawia, że hemodializa najprawdopodobniej nie będzie skuteczną metodą eliminacji leku z organizmu. Dlatego w przypadku zatrucia lerkanidypiną należy polegać przede wszystkim na leczeniu objawowym i podtrzymującym. ⁶

Szczególnie uważnej obserwacji wymagają pacjenci, u których podejrzewa się zatrucie umiarkowane do ciężkiego. W takich przypadkach zaleca się hospitalizację na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych oraz gotowością do wdrożenia zaawansowanych metod podtrzymywania funkcji układu krążenia. ⁷