Przedawkowanie
Kapizen 20 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej Kapizenu, w dawkach od 30-40 mg do nawet 800 mg, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, głównie poprzez nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje istotnym niedociśnieniem tętniczym i odruchową tachykardią. Przy bardzo dużych dawkach (>300-400 mg) obserwuje się utratę selektywności działania leku, co może wywołać paradoksalną bradykardię oraz ujemny efekt inotropowy, osłabiający kurczliwość mięśnia sercowego. Typowe objawy kliniczne to niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Warto podkreślić, że dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie lerkanidypiny z białkami osocza.
Przedawkowanie lerkanidypiny. Szczegółowo opisane niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem tego leku
Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Kapizen (w dawkach 10 mg i 20 mg), może powodować poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Z doświadczeń po wprowadzeniu lerkanidypiny do obrotu odnotowano przypadki przedawkowania w szerokim zakresie dawek – od 30-40 mg aż do ekstremalnych 800 mg, włączając w to próby samobójcze.1
Mechanizm patofizjologiczny przedawkowania
Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy dihydropirydyn, przedawkowanie lerkanidypiny powoduje przede wszystkim nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, czego klinicznym wyrazem jest wyraźne niedociśnienie tętnicze i odruchowa tachykardia. Należy jednak zwrócić uwagę, że przy bardzo dużych dawkach może nastąpić utrata selektywności obwodowej działania leku, co prowadzi do paradoksalnej bradykardii oraz wywołania ujemnego efektu inotropowego (osłabienie kurczliwości mięśnia sercowego).2
Obraz kliniczny przedawkowania
Obraz kliniczny przedawkowania lerkanidypiny charakteryzuje się przede wszystkim objawami związanymi z gwałtownym rozszerzeniem naczyń obwodowych i spadkiem ciśnienia tętniczego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w przypadkach przedawkowania są: niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca.3
Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu
Klinicznie istotne niedociśnienie tętnicze w przebiegu przedawkowania lerkanidypiny wymaga aktywnego wsparcia układu krążenia. Postępowanie powinno obejmować następujące działania:
- Częste monitorowanie czynności serca i układu oddechowego
- Uniesienie kończyn dolnych pacjenta
- Dokładne monitorowanie objętości krążącego płynu
- Monitorowanie ilości wydalanego moczu
4
Istotnym aspektem w postępowaniu z pacjentem po przedawkowaniu lerkanidypiny jest przedłużony czas monitorowania stanu układu krążenia, który powinien trwać co najmniej 24 godziny od momentu przedawkowania. Ma to związek z przedłużonym działaniem farmakologicznym tej substancji.5
Należy podkreślić, że wykonanie dializy u pacjenta, który przedawkował lerkanidypinę, prawdopodobnie nie przyniesie oczekiwanych efektów terapeutycznych. Jest to związane z silnym wiązaniem się substancji czynnej z białkami osocza.6
Pacjenci, u których spodziewane jest zatrucie lerkanidypiną o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, powinni bezwzględnie zostać przyjęci na oddział intensywnej opieki medycznej w celu zapewnienia odpowiedniego monitorowania i wdrożenia kompleksowego leczenia.7
Objawy przedawkowania lerkanidypiny i mechanizmy ich powstawania
| Objaw przedawkowania | Opis mechanizmu | Nasilenie w zależności od dawki |
|---|---|---|
| Niedociśnienie tętnicze | Wynik nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych prowadzący do znacznego spadku oporu obwodowego. | Obecne już przy dawkach od 30-40 mg, nasilające się wraz ze wzrostem dawki, szczególnie wyraźne przy dawkach >100 mg |
| Odruchowa tachykardia | Reakcja kompensacyjna organizmu na niedociśnienie, próba utrzymania prawidłowego rzutu serca. | Występuje przy niższych dawkach do umiarkowanie wysokich (do ok. 200-300 mg) |
| Bradykardia | Następstwo utraty selektywności obwodowej przy bardzo dużych dawkach, bezpośrednie działanie na mięsień sercowy. | Pojawia się przy bardzo wysokich dawkach (>300-400 mg) |
| Ujemny efekt inotropowy | Osłabienie kurczliwości mięśnia sercowego przy utracie selektywności naczyniowej leku. | Występuje przy bardzo wysokich dawkach (>300-400 mg) |
| Zawroty głowy | Wtórne do niedociśnienia tętniczego, skutek niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego. | Obecne już przy niższych dawkach, nasilające się wraz ze wzrostem dawki |
| Ból głowy | Związany z rozszerzeniem naczyń mózgowych oraz zmianami perfuzji mózgowej. | Obecny przy różnych dawkach, niezależnie od nasilenia przedawkowania |
| Kołatanie serca | Subiektywne odczucie odruchowej tachykardii przez pacjenta. | Występuje przy niższych i średnich dawkach, szczególnie w fazie rozwoju tachykardii odruchowej |
Powyższa tabela przedstawia główne objawy przedawkowania lerkanidypiny wraz z mechanizmami ich powstawania oraz zależnością od dawki leku. W przypadku wystąpienia tych objawów należy niezwłocznie wdrożyć opisane wcześniej postępowanie terapeutyczne, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania pacjenta na oddziale intensywnej terapii przez co najmniej 24 godziny.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania