Przeciwwskazania
Hydroxyzinum Adamed 10 mg

Chlorowodorek hydroksyzyny w postaci tabletek powlekanych Hydroxyzinum Adamed (10 mg i 25 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub jej metabolity, takie jak cetyryzyna, oraz inne pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę i substancje pomocnicze, w tym laktozę (22 mg w tabletce 10 mg i 55 mg w tabletce 25 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z ryzykiem wydłużenia odstępu QT w EKG, obejmujące pacjentów z nabytym lub wrodzonym wydłużeniem QT, chorobą układu krążenia, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią oraz historią nagłej śmierci sercowej w rodzinie. Hydroksyzyna nie powinna być stosowana jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT lub wywołującymi torsade de pointes, ze względu na ryzyko zagrażających życiu arytmii.

Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Przeciwwskazania do stosowania chlorowodorku hydroksyzyny w postaci tabletek powlekanych Hydroxyzinum Adamed (10 mg i 25 mg) obejmują szereg stanów klinicznych, w których podawanie leku może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Znajomość tych przeciwwskazań ma kluczowe znaczenie w procesie kwalifikacji pacjenta do terapii.1

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie hydroksyzyny jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – chlorowodorek hydroksyzyny. Przeciwwskazanie to dotyczy również pacjentów wykazujących reakcje nadwrażliwości na:2

  • Cetyryzynę (metabolit hydroksyzyny)
  • Inne pochodne piperazyny
  • Aminofilinę
  • Etylenodiaminę
  • Substancje pomocnicze zawarte w preparacie

Warto zwrócić uwagę, że preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości 22 mg w tabletce 10 mg oraz 55 mg w tabletce 25 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.3

Przeciwwskazania związane z zaburzeniami rytmu serca

Szczególnie istotną grupę przeciwwskazań stanowią stany związane z ryzykiem wydłużenia odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym. Hydroksyzyna nie powinna być stosowana u:4

  • Pacjentów ze stwierdzonym nabytym wydłużeniem odstępu QT
  • Pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT
  • Pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, które obejmują:
    • Stwierdzoną chorobę układu krążenia
    • Znaczące zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemię i hipomagnezemię
    • Przypadki nagłej śmierci sercowej w wywiadzie rodzinnym
    • Występowanie znaczącej bradykardii

Interakcje lekowe jako przeciwwskazanie

Hydroksyzyna jest przeciwwskazana u pacjentów stosujących jednocześnie leki, które:5

  • Wydłużają odstęp QT w zapisie EKG
  • Wywołują lub mogą wywoływać zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes

Jednoczesne stosowanie takich leków z hydroksy̱zyną może prowadzić do sumowania się niekorzystnych efektów kardiologicznych i zwiększać ryzyko wystąpienia potencjalnie zagrażających życiu arytmii.

Przeciwwskazania chorobowe

Hydroksyzyna jest również przeciwwskazana u pacjentów z rozpoznaną porfirią. Jest to istotne przeciwwskazanie z uwagi na fakt, że lek może nasilać objawy tej choroby metabolicznej i potencjalnie prowadzić do zaostrzenia jej przebiegu.6

Przeciwwskazania związane z ciążą i laktacją

Stosowanie hydroksyzyny jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią. W obu tych stanach fizjologicznych podawanie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych u płodu lub niemowlęcia karmionego piersią.7

W przypadku pacjentek w wieku rozrodczym należy rozważyć potencjalne ryzyko zajścia w ciążę i poinformować o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii hydroksy̱zyną.

Szczególne grupy pacjentów wymagające rozwagi

Pomimo braku bezwzględnych przeciwwskazań, szczególną ostrożność należy zachować przy kwalifikacji do leczenia hydroksy̱zyną następujących grup pacjentów:

  • Pacjenci w podeszłym wieku – z uwagi na zwiększone ryzyko działań niepożądanych
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – ze względu na metabolizm leku
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – z powodu możliwej kumulacji leku i jego metabolitów
  • Pacjenci z jaskrą – z uwagi na potencjalne działanie antycholinergiczne
  • Pacjenci z przerostem prostaty – ze względu na ryzyko nasilenia retencji moczu

W przypadku tych grup pacjentów, decyzja o rozpoczęciu terapii powinna być podjęta po starannej analizie stosunku korzyści do ryzyka, a w razie wdrożenia leczenia, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl