Właściwości farmakokinetyczne
Hydroxychloroquine Adamed 200 mg
Hydroksychlorochina, zawarta w preparacie Hydroxychloroquine Adamed 200 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością (70-80%) po podaniu doustnym oraz szybkim wchłanianiem głównie w górnym odcinku jelita, z okresem półtrwania wchłaniania wynoszącym 4 ± 1,3 godziny. Maksymalne stężenia leku osiągane są średnio po 4 godzinach (zakres 2-6 godzin) i wynoszą 34-79 ng/ml w osoczu oraz 188-427 ng/ml we krwi, przy czym stężenia we krwi są 7-8 razy wyższe niż w osoczu. Hydroksychlorochina wykazuje enancjoselektywne wiązanie z białkami osocza (30-40%), silniejsze dla enancjomeru (+)-(S), oraz bardzo dużą objętość dystrybucji (5500 ± 2200 l na podstawie danych z krwi i 43000 ± 21000 l z osocza), co odzwierciedla jej akumulację w tkankach, w tym wątrobie, nerkach i oczach. Metabolizm zachodzi w wątrobie z udziałem CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów: dezetylochlorochiny, dezetylohydroksychlorochiny oraz bisdesetylohydroksychlorochiny, z okresami półtrwania dłuższymi niż lek macierzysty.
- fotodermatoza
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- toczeń rumieniowaty krążkowy
- toczeń rumieniowaty układowy
- zapobieganie i leczenie ostrego napadu niepowikłanej malarii wywołanej przez Plasmodium falciparum
- zapobieganie i leczenie ostrego napadu niepowikłanej malarii wywołanej przez Plasmodium malariae
- zapobieganie i leczenie ostrego napadu niepowikłanej malarii wywołanej przez Plasmodium ovale
- zapobieganie i leczenie ostrego napadu niepowikłanej malarii wywołanej przez Plasmodium vivax
Właściwości farmakokinetyczne hydroksychlorochiny
Hydroksychlorochina zawarta w produkcie Hydroxychloroquine Adamed 200 mg, tabletki powlekane, wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny obejmujący procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, które warunkują jej działanie terapeutyczne i efekty niepożądane. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku.1
Wchłanianie hydroksychlorochiny
Hydroksychlorochina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, odbywającym się głównie w górnym odcinku jelita. Biodostępność leku wynosi 70-80%, a okres półtrwania wchłaniania to 4 ± 1,3 godziny. Maksymalne stężenia leku obserwuje się w czasie od 2 do 41,5 godzin po doustnym podaniu, przy czym średni czas osiągnięcia maksymalnego stężenia wynosi 4 godziny (zakres 2-6 godzin).2
Maksymalne stężenia leku po podaniu doustnym wynoszą:
- W osoczu: 34-79 ng/ml3
- We krwi: 188-427 ng/ml4
Wartość parametru AUCinf (pole pod krzywą zależności stężenia od czasu) i Cmax (maksymalne stężenie leku) u zdrowych ochotników wynoszą odpowiednio 102,3 ± 60,8 nmol*h/ml oraz 1,22 ± 0,40 nmol*h/ml. Warto podkreślić, że obecność pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania hydroksychlorochiny.5
Istotną cechą farmakokinetyki hydroksychlorochiny jest enancjoselektywność. Stężenie enancjomeru hydroksychlorochiny (-)-(R) we krwi jest wyższe niż stężenie enancjomeru (+)-(S). Stężenia leku w osoczu są średnio od 7 do 8 razy niższe niż we krwi.6
Dystrybucja w organizmie
Hydroksychlorochina wiąże się z białkami osocza w zakresie 30-40%. Wiązanie to zachodzi zarówno z albuminą, jak i z glikoproteiną alfa1. Proces ten jest enancjoselektywny – enancjomer (+)-(S) wiąże się silniej z białkami osocza niż enancjomer (-)-(R). U pacjentów z zapaleniem stawów stopień wiązania obu enancjomerów hydroksychlorochiny z białkami osocza jest wyższy w porównaniu do osób zdrowych.7
Objętość dystrybucji hydroksychlorochiny jest bardzo duża i wynosi:
- Średnio 5500 ± 2200 l (obliczone na podstawie danych z krwi)8
- 43 000 ± 21000 l (obliczone na podstawie danych z osocza)9
- 2851 ± 2147 l (obliczone na podstawie końcowej fazy eliminacji podzielonej przez biodostępność)10
Dystrybucja hydroksychlorochiny zachodzi w całym organizmie, przy czym lek ulega akumulacji w komórkach krwi oraz w niektórych tkankach, takich jak wątroba, nerki i oczy.11
Metabolizm hydroksychlorochiny
Hydroksychlorochina podlega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale enzymu CYP2D6 cytochromu P450. W procesie tym powstają trzy aktywne metabolity:12
- Dezetylochlorochina (DCQ) – o wartościach AUCinf 37,7 ± 16,9 nmol*h/ml i Cmax 0,06 ± 0,03 nmol/ml13
- Dezetylohydroksychlorochina14
- Bisdesetylohydroksychlorochina (BDCQ) – o wartościach AUCinf 53,6 ± 44,5 nmol*h/ml i Cmax 0,36 ± 0,64 nmol/ml15
Eliminacja hydroksychlorochiny
Eliminacja hydroksychlorochiny przebiega powoli. Końcowy okres półtrwania leku w fazie eliminacji wynosi:16
- 50 dni w krwi pełnej17
- 32 dni w osoczu18
Okresy półtrwania metabolitów obliczone po podaniu doustnym są dłuższe niż okres półtrwania leku macierzystego.19
Hydroksychlorochina jest eliminowana głównie przez nerki (23-25% w postaci niezmienionej) oraz przez żółć. Obliczony klirens podzielony przez biodostępność (CL/F) wynosi 12,0 ± 6,8 l/h.20
Hydroksychlorochina przenika przez łożysko oraz prawdopodobnie przenika do mleka matki w postaci chlorochiny.21
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się wyższą aktywność tocznia, co wiąże się z niższymi poziomami hydroksychlorochiny. Zaobserwowano istotny związek pomiędzy dysfunkcją nerek a wysokim stężeniem hydroksychlorochiny we krwi.22
Niewydolność nerek może nasilać toksyczne działanie hydroksychlorochiny na siatkówkę i jej kardiotoksyczność. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki leku. Istotną informacją kliniczną jest fakt, że hydroksychlorochina nie podlega dializie.23
Farmakokinetyka w czasie ciąży
Zaobserwowano, że ciąża powoduje istotne zmiany fizjologiczne, które mogą wpływać na stężenie hydroksychlorochiny. Zmiany te mogą prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego.24
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Komentarz |
|---|---|---|
| Biodostępność | 70-80% | Po podaniu doustnym |
| Okres półtrwania wchłaniania | 4 ± 1,3 godziny | Wchłanianie głównie w górnym odcinku jelita |
| Czas do osiągnięcia Cmax | Średnio 4 godziny (zakres 2-6) | Obserwowana znaczna zmienność międzyosobnicza |
| Maksymalne stężenie w osoczu | 34-79 ng/ml | Po podaniu doustnym |
| Maksymalne stężenie we krwi | 188-427 ng/ml | 7-8 razy wyższe niż w osoczu |
| AUCinf leku macierzystego | 102,3 ± 60,8 nmol*h/ml | U zdrowych ochotników |
| Cmax leku macierzystego | 1,22 ± 0,40 nmol*h/ml | U zdrowych ochotników |
| Wiązanie z białkami osocza | 30-40% | Z albuminą i glikoproteiną alfa1 |
| Objętość dystrybucji (dane z krwi) | 5500 ± 2200 l | Bardzo duża objętość dystrybucji |
| Objętość dystrybucji (dane z osocza) | 43000 ± 21000 l | Bardzo duża objętość dystrybucji |
| Klirens (CL/F) | 12,0 ± 6,8 l/h | Klirens podzielony przez biodostępność |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (krew) | 50 dni | Powolna eliminacja |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (osocze) | 32 dni | Powolna eliminacja |
| Wydalanie przez nerki | 23-25% | W postaci niezmienionej |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania