Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Hydrochlorotiazyd wchodzi w interakcje z wieloma grupami leków, co może wymagać dostosowania dawkowania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji lekowych, które należy uwzględnić podczas stosowania produktu Hydrochlorothiazide Orion.¹

Produkty lecznicze wpływające na gospodarkę potasową

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i produktów leczniczych związanych z utratą potasu i hipokaliemią, takich jak kaliuretyczne leki moczopędne (np. furosemid), glikokortykosteroidy, ACTH, leki przeczyszczające, karbenoksolon, amfoterycyna B, sól sodowa penicyliny G, kwas salicylowy i jego pochodne, może nasilić działanie zmniejszające stężenie potasu. W takich przypadkach niezbędne jest monitorowanie stężenia potasu i zachowanie szczególnej ostrożności podczas leczenia skojarzonego.²

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i litu może dojść do zmniejszonej eliminacji litu i zwiększonej kardio- i neurotoksyczności litu. Z tego powodu nie zaleca się stosowania takiego połączenia leków. Jeśli jest to bezwzględnie konieczne, należy stosować leczenie skojarzone wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza oraz regularnie monitorować stężenie litu w surowicy.³

Interakcje z lekami hipotensyjnymi

Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków takich jak beta-adrenolityki, azotany, barbiturany, fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i leki rozszerzające naczynia. Podczas jednoczesnego stosowania tych substancji należy liczyć się z możliwością potencjalizacji działania obniżającego ciśnienie tętnicze.⁴

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE (np. kaptopryl, enalapryl), ponieważ może wystąpić ciężkie niedociśnienie tętnicze i pogorszenie czynności nerek po podaniu pierwszej dawki. Zaleca się przerwanie leczenia diuretykami 2-3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitora ACE, aby zmniejszyć ryzyko niedociśnienia.⁵

Interakcje z NLPZ

Salicylany i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna), włączając wybiórcze inhibitory COX-2, mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe i moczopędne działanie hydrochlorotiazydu. U pacjentów z hipowolemią podczas leczenia hydrochlorotiazydem jednoczesne podawanie NLPZ może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Badania kliniczne wykazały, że ryzyko hospitalizacji jest dwukrotnie większe u pacjentów leczonych jednocześnie NLPZ i lekami moczopędnymi w porównaniu z pacjentami przyjmującymi tylko leki moczopędne.⁶

Ponadto hydrochlorotiazyd może nasilać toksyczne działanie salicylanów na ośrodkowy układ nerwowy.⁷

Interakcje z glikozydami nasercowymi

Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez leczenie diuretykami może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie glikozydy naparstnicy. W takich przypadkach należy regularnie monitorować stężenie elektrolitów i korygować wszelkie zaburzenia równowagi elektrolitowej.⁸

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Diuretyki tiazydowe zmniejszają wrażliwość na insulinę, zwiększając nietolerancję glukozy i hiperglikemię. Z tego powodu hydrochlorotiazyd wchodzi w interakcje z wszystkimi lekami przeciwcukrzycowymi (zarówno doustnymi, jak i insuliną) prowadząc do niedostatecznej kontroli glikemii. Pacjenci z cukrzycą rozpoczynający leczenie hydrochlorotiazydem powinni regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi, gdyż może być konieczne dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych.⁹

Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez potencjalną czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁰

Interakcje z allopurynolem

Jednoczesne podawanie diuretyków tiazydowych z allopurynolem może zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹¹

Interakcje z amantadyną

Jednoczesne podawanie diuretyków tiazydowych z amantadyną może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych powodowanych przez amantadynę ze względu na zmniejszenie wydalania kanalikowego.¹²

Interakcje z lekami cytostatycznymi

Jednoczesne podawanie diuretyków tiazydowych z lekami cytostatycznymi (np. cyklofosfamid, metotreksat) może zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki i nasilać ich działanie mielosupresyjne.¹³

Interakcje z lekami zwiotczającymi mięśnie

Działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe typu kurary ulega nasileniu i wydłużeniu w przypadku jednoczesnego stosowania z hydrochlorotiazydem. Jeżeli nie można zaprzestać podawania hydrochlorotiazydu przed zastosowaniem tych leków, należy poinformować o tym anestezjologa.¹⁴

Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi

Leki o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać dostępność biologiczną tiazydopodobnych leków moczopędnych poprzez zwolnienie motoryki jelit oraz szybkości opróżniania żołądka.¹⁵

Interakcje z żywicami jonowymiennymi

Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie diuretyków tiazydowych. Kolestypol może opóźniać lub zmniejszać wchłanianie jednocześnie podawanego hydrochlorotiazydu ze względu na silne powinowactwo do anionów innych niż kwasy żółciowe. Jeżeli konieczne jest leczenie skojarzone, należy zachować odstęp kilku godzin między podaniem żywicy a hydrochlorotiazydu.¹⁶

Interakcje z lekami wywołującymi torsades de pointes

Przy jednoczesnym stosowaniu hydrochlorotiazydu i leków, na działanie których mają wpływ zaburzenia stężenia potasu w surowicy (np. glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne) oraz leków mogących wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu w surowicy oraz wykonanie badania EKG. Hipokaliemia jest czynnikiem zwiększającym ryzyko wystąpienia torsades de pointes. Leki te obejmują:¹⁷

• Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• Inne leki, takie jak beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv¹⁸

Inne istotne interakcje

Karbamazepina: Jednoczesne podawanie hydrochlorotiazydu i karbamazepiny może zmniejszać stężenie sodu w surowicy krwi. Zaleca się monitorowanie stężenia sodu w surowicy.¹⁹

Chinidyna: W przypadku jednoczesnego podawania hydrochlorotiazydu i chinidyny klirens chinidyny może ulec zmniejszeniu.²⁰

Tetracykliny: Jednoczesne podawanie hydrochlorotiazydu i tetracyklin może powodować zwiększenie stężenia mocznika w surowicy krwi.²¹

Witamina D: Jednoczesne podawanie tiazydu i suplementów witaminy D może powodować zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi ze względu na zmniejszenie wydalania wapnia.²²

Cyklosporyna: Jednoczesne podawanie z diuretykami może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dna moczanowa.²³

Sole wapnia: Jednoczesne podawanie z diuretykami tiazydopodobnymi może prowadzić do hiperkalcemii ze względu na zwiększenie kanalikowej reabsorpcji wapnia spowodowanej zmniejszonym wydalaniem wapnia z moczem.²⁴

Beta-adrenolityki i diazoksyd: Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć hiperglikemizujące działanie diazoksydu i beta-adrenolityków.²⁵

Metylodopa: Opisywano przypadki niedokrwistości hemolitycznej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.²⁶

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: Podczas leczenia skojarzonego selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i lekami moczopędnymi, takimi jak tiazydy i furosemid, istnieje zwiększone ryzyko hiponatremii.²⁷

Interakcje z alkoholem

Alkohol etylowy może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Efekt ten wynika z rozszerzającego działania alkoholu na naczynia krwionośne. Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii hydrochlorotiazydem może zwiększać ryzyko wystąpienia ortostatycznych spadków ciśnienia, zawrotów głowy i omdleń.²⁸

Ponadto, spożywanie alkoholu podczas terapii hydrochlorotiazydem może nasilać efekt odwodnienia i hipotensji, ponieważ alkohol wykazuje działanie diuretyczne. Pacjenci powinni być poinformowani o ryzyku interakcji i zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia hydrochlorotiazydem.

Tabela interakcji