Przedawkowanie
Hydrochlorothiazide Orion 12,5 mg

Przedawkowanie hydrochlorotiazydu prowadzi do istotnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, manifestujących się odwodnieniem, hipokaliemią oraz hiponatremią. Klinicznie obserwuje się objawy takie jak gwałtowna utrata płynów, nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia świadomości, wielomocz lub skąpomocz, zawroty głowy, a także poważne zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze. Hipokaliemia może skutkować osłabieniem mięśniowym, zmęczeniem, zaburzeniami koncentracji, a w ciężkich przypadkach śpiączką. Hiponatremia natomiast objawia się niepokojem psychoruchowym, bólami głowy, kurczami mięśniowymi oraz drgawkami. Wartości elektrolitów, zwłaszcza potasu i sodu, wymagają ścisłego monitorowania, podobnie jak parametry nerkowe, ciśnienie tętnicze oraz funkcja serca, w tym EKG przy podejrzeniu hipokaliemii.

Przedawkowanie leku Hydrochlorothiazide Orion

Przedawkowanie hydrochlorotiazydu może prowadzić do poważnych zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej oraz szeregu objawów klinicznych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Poniżej przedstawiono charakterystykę objawów przedawkowania oraz zalecane postępowanie terapeutyczne w przypadku zatrucia preparatem Hydrochlorothiazide Orion.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie hydrochlorotiazydu manifestuje się głównie zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, prowadząc do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Objawy mogą obejmować gwałtowną utratę płynów z organizmu, problemy ze strony przewodu pokarmowego, zaburzenia świadomości oraz nieprawidłowości w oddawaniu moczu.2

Szczególnie niebezpiecznym następstwem przedawkowania hydrochlorotiazydu jest hipokaliemia, która w ciężkiej postaci może powodować osłabienie mięśniowe, patologiczne zmęczenie, zaburzenia koncentracji, uczucie „pustki” w głowie, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, a w skrajnych przypadkach nawet śpiączkę.3

Równie groźnym następstwem może być ostra hiponatremia, której objawy obejmują niepokój psychoruchowy, bóle głowy, dolegliwości bólowe lub kurcze mięśniowe oraz drgawki.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania hydrochlorotiazydu postępowanie terapeutyczne powinno być wdrożone niezwłocznie. Zaleca się następujące interwencje:5

  • Wywołanie wymiotów w celu usunięcia niewchłoniętej części leku
  • Wielokrotne podawanie węgla aktywnego, który adsorbuje lek z przewodu pokarmowego
  • Zapewnienie odpowiedniej podaży płynów w celu przeciwdziałania odwodnieniu
  • Przeprowadzenie płukania żołądka, jeśli jest to zasadne klinicznie (efektywne tylko w krótkim czasie po zażyciu leku)6

Kluczowym elementem postępowania jest również przywrócenie i utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej, ze szczególnym uwzględnieniem uzupełnienia niedoboru potasu, jeśli występuje hipokaliemia. Ponadto, należy wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.7

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Gwałtowna utrata płynów Odwodnienie, suchość błon śluzowych, pragnienie, zaburzenia hemodynamiczne Nasilony efekt diuretyczny hydrochlorotiazydu
Objawy żołądkowo-jelitowe Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha Bezpośrednie działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego
Wielomocz Zwiększone wydalanie moczu, częstomocz Nasilone działanie diuretyczne
Skąpomocz Zmniejszenie objętości wydalanego moczu Spadek filtracji kłębuszkowej wskutek odwodnienia i hipowolemii
Zawroty głowy Uczucie wirowania, zaburzenia równowagi Hipotensja, zaburzenia elektrolitowe
Zaburzenia świadomości Od splątania do śpiączki Zaburzenia elektrolitowe i odwodnienie
Hipokaliemia Osłabienie mięśni, zmęczenie, zaburzenia koncentracji, uczucie „pustki” w głowie, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, śpiączka Zwiększone wydalanie potasu z moczem
Hiponatremia Niepokój, bóle głowy, bóle lub kurcze mięśniowe, drgawki Zwiększone wydalanie sodu z moczem, zatrzymanie wody

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent po przedawkowaniu hydrochlorotiazydu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych oraz stanu elektrolitowego. Szczególnej uwagi wymagają:8

  • Elektrolity surowicy (szczególnie potas i sód)
  • Równowaga kwasowo-zasadowa
  • Stan nawodnienia
  • Ciśnienie tętnicze krwi
  • Funkcja nerek (diureza, parametry nerkowe)
  • Czynność serca (w tym monitorowanie EKG przy znacznej hipokaliemii)

W przypadku ciężkiego przedawkowania z objawami zagrażającymi życiu, pacjent powinien być leczony w warunkach oddziału intensywnej terapii z możliwością pełnego monitorowania parametrów życiowych i wdrożenia odpowiednich procedur terapeutycznych.9

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl