Właściwości farmakokinetyczne
Heviran PPH 800 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Heviran PPH (acyklowir)

Poniższy tekst przedstawia szczegółowe właściwości farmakokinetyczne acyklowiru, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Heviran PPH w dawce 800 mg. Dane farmakokinetyczne obejmują informacje dotyczące wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania acyklowiru w różnych grupach wiekowych oraz w specjalnych populacjach pacjentów.¹

Wchłanianie z przewodu pokarmowego

Acyklowir charakteryzuje się częściowym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu leku w stanie stacjonarnym w dawce 200 mg co 4 godziny, średnie stężenie maksymalne w osoczu (CSSmaks) wynosi 3,1 µM (0,7 µg/ml), natomiast odpowiednie stężenie minimalne (CSSmin) osiąga wartość 1,8 µM (0,4 µg/ml).²

Zwiększenie dawki acyklowiru powoduje proporcjonalny wzrost stężenia leku w osoczu. Po podaniu dawek 400 mg i 800 mg co 4 godziny, wartości CSSmaks wynoszą odpowiednio 5,3 µM (1,2 µg/ml) i 8 µM (1,8 µg/ml), a wartości CSSmin odpowiednio 2,7 µM (0,6 µg/ml) i 4 µM (0,9 µg/ml).³

Dystrybucja

Wiązanie acyklowiru z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie i mieści się w zakresie 9-33%. Ze względu na niski stopień wiązania z białkami, nie obserwuje się interakcji związanych z konkurencyjnym wypieraniem acyklowiru przez inne leki z miejsc wiązania.⁴

Acyklowir przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając stężenia stanowiące około 50% stężenia w osoczu.⁵

Metabolizm i eliminacja

U dorosłych pacjentów po dożylnym podaniu acyklowiru okres półtrwania w osoczu wynosi około 2,9 godziny. Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej.⁶

Klirens nerkowy acyklowiru znacznie przewyższa klirens kreatyniny, co wskazuje na udział mechanizmów czynnego wydzielania kanalikowego, poza biernym przesączaniem kłębuszkowym, w procesie wydalania leku przez nerki.⁷

Głównym metabolitem acyklowiru jest 9-karboksymetoksymetyloguanina, która jest wydalana z moczem w ilości stanowiącej około 10-15% podanej dawki leku.⁸

Interakcje farmakokinetyczne

Podanie probenecydu w dawce 1 g na 60 minut przed zastosowaniem acyklowiru powoduje wydłużenie okresu półtrwania acyklowiru o 18% oraz zwiększenie powierzchni pola pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu (AUC) o 40%.⁹

Stężenia osoczowe po podaniu dożylnym

U dorosłych pacjentów po jednogodzinnym wlewie dożylnym acyklowiru, średnie stężenia maksymalne (CSSmaks) dla różnych dawek przedstawiono w poniższej tabeli.¹⁰

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Dzieci

U dzieci powyżej pierwszego roku życia, po zastosowaniu dawkowania opartego na powierzchni ciała (250 mg/m² zamiast 5 mg/kg mc. oraz 500 mg/m² zamiast 10 mg/kg mc.), obserwowano podobne stężenia CSSmaks i CSSmin jak u dorosłych.¹¹

Noworodki i niemowlęta

U noworodków i niemowląt do 3. miesiąca życia leczonych acyklowirem w dawce 10 mg/kg mc., podawanym co 8 godzin w jednogodzinnym wlewie dożylnym, CSSmaks wynosiło 61,2 µM (13,8 µg/ml), a CSSmin – 10,1 µM (2,3 µg/ml).¹²

W innej grupie noworodków i niemowląt do 3. miesiąca życia, otrzymujących dawkę 15 mg/kg mc. co 8 godzin, obserwowano proporcjonalne zwiększenie stężeń: Cmaks wynosiło 83,5 µM (18,8 µg/ml), a Cmin – 14,1 µM (3,2 µg/ml). Okres półtrwania leku w osoczu w tej grupie wyniósł 3,8 godziny.¹³

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku całkowity klirens ustrojowy acyklowiru ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do spadku klirensu kreatyniny, jednak zmiany okresu półtrwania leku w osoczu są niewielkie.¹⁴

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek średni okres półtrwania acyklowiru jest znacznie wydłużony i wynosi 19,5 godziny.¹⁵

Wpływ hemodializy

W trakcie hemodializy średni okres półtrwania acyklowiru ulega skróceniu do 5,7 godziny. Stężenie leku w osoczu podczas sesji dializacyjnej zmniejsza się o około 60%.¹⁶