Specjalne ostrzeżenia
Eslibon

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Eslibon

Stosowanie octanu eslikarbazepiny wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość wystąpienia określonych działań niepożądanych oraz zagrożeń. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat niebezpieczeństw oraz środków ostrożności, jakie trzeba podjąć podczas leczenia pacjenta lekiem Eslibon.¹

Ryzyko zachowań samobójczych

Podczas terapii lekami przeciwpadaczkowymi, w tym octanem eslikarbazepiny, obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego zjawiska nie został dotychczas wyjaśniony, a dostępne dane nie wykluczają możliwości zwiększonego ryzyka w przypadku stosowania octanu eslikarbazepiny. W związku z tym konieczne jest uważne monitorowanie pacjentów pod kątem pojawienia się myśli lub zachowań samobójczych. Należy poinformować pacjentów oraz ich opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia takich objawów.²

Zaburzenia układu nerwowego

Terapia Eslibonem może powodować działania niepożądane związane z ośrodkowym układem nerwowym, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą zwiększać ryzyko przypadkowych urazów. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności (np. prowadzenia pojazdów mechanicznych).³

Zakończenie terapii

Zaleca się stopniowe odstawianie leku Eslibon w celu zminimalizowania ryzyka zwiększenia częstości napadów padaczkowych. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do nasilenia objawów choroby.⁴

Reakcje skórne

W badaniach klinicznych wysypka wystąpiła jako działanie niepożądane u 1,2% całej populacji pacjentów z padaczką leczonych Eslibonem. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie octanu eslikarbazepiny.⁵

Czynniki genetyczne a ryzyko ciężkich reakcji skórnych

Allel HLA-B* 1502

U pacjentów pochodzenia azjatyckiego, szczególnie u Chińczyków Han i Tajów, obecność allelu HLA-B*1502 jest ściśle związana z ryzykiem rozwoju zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) podczas leczenia karbamazepiną. Ze względu na podobieństwo budowy chemicznej octanu eslikarbazepiny do karbamazepiny, istnieje możliwość zwiększonego ryzyka SJS również u pacjentów z allelem HLA-B*1502 leczonych Eslibonem.⁶

Częstość nosicielstwa allelu HLA-B*1502 wynosi około 10% w populacjach Chińczyków Han i Tajów. W innych populacjach azjatyckich częstość ta może być jeszcze wyższa (np. powyżej 15% na Filipinach i w Malezji). Zaleca się przeprowadzenie testów genetycznych na obecność tego allelu przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną lub substancjami o podobnej budowie chemicznej u pacjentów z grup ryzyka. Stosowanie octanu eslikarbazepiny u pacjentów z pozytywnym wynikiem testu na obecność HLA-B*1502 można rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.⁷

Allel HLA-A*3101

Badania wskazują na związek między obecnością allelu HLA-A*3101 a zwiększonym ryzykiem skórnych działań niepożądanych wywołanych przez karbamazepinę u osób pochodzenia europejskiego i Japończyków. Działania te obejmują zespół Stevensa-Johnsona (SJS), martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN), osutkę polekową z eozynofilią (DRESS) oraz łagodniejsze reakcje, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) i wysypka plamisto-grudkowa.⁸

Częstość występowania allelu HLA-A*3101 wynosi 2-5% w populacjach europejskich i około 10% w populacji japońskiej. Obecność tego allelu może zwiększać ryzyko reakcji skórnych wywołanych karbamazepiną z 5,0% w populacji ogólnej do 26,0% u pacjentów pochodzenia europejskiego, podczas gdy jego brak może zmniejszać to ryzyko z 5,0% do 3,8%. Obecnie brak jest wystarczających danych potwierdzających konieczność wykonywania badań przesiewowych w kierunku występowania HLA-A*3101 przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną lub związkami o podobnej budowie chemicznej.⁹

Podobnie jak w przypadku allelu HLA-B*1502, stosowanie octanu eslikarbazepiny u pacjentów z pozytywnym wynikiem testu na obecność HLA-A*3101 można rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.¹⁰

Hiponatremia

Hiponatremię jako działanie niepożądane zgłaszano u 1,5% pacjentów leczonych eslikarbazepiną. Stan ten jest najczęściej bezobjawowy, jednak mogą mu towarzyszyć objawy takie jak nasilenie napadów padaczkowych, stan splątania czy ograniczenie świadomości. Częstość występowania hiponatremii wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki octanu eslikarbazepiny.¹¹

U pacjentów z istniejącymi schorzeniami nerek prowadzącymi do hiponatremii lub przyjmujących leki, które mogą powodować obniżenie stężenia sodu (np. leki moczopędne, desmopresyna, karbamazepina), należy badać stężenie sodu w surowicy przed rozpoczęciem i podczas leczenia octanem eslikarbazepiny. Ponadto, stężenie sodu powinno być oznaczane w przypadku wystąpienia objawów klinicznych hiponatremii, a także podczas rutynowych badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia klinicznie istotnej hiponatremii, należy przerwać stosowanie octanu eslikarbazepiny.¹²

Wydłużenie odstępu PR

Podczas badań klinicznych obserwowano wydłużenie odstępu PR u pacjentów leczonych octanem eslikarbazepiny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami, które mogą prowadzić do wydłużenia odstępu PR (np. niskie stężenie tyroksyny, zaburzenia przewodnictwa serca) lub u pacjentów przyjmujących leki, o których wiadomo, że powodują wydłużenie odstępu PR.¹³

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Eslibonu. Dawkę leku należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny. Ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych, nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.¹⁴

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Dane kliniczne dotyczące stosowania octanu eslikarbazepiny u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, natomiast brak jest danych dotyczących farmakokinetyki i stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W związku z tym, należy zachować ostrożność podczas stosowania Eslibonu u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania tego leku.¹⁵

Zawartość sodu w preparacie

Produkt leczniczy Eslibon zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, dlatego uznawany jest za „wolny od sodu”. W zależności od dawki zawartość sodu wynosi:

• Eslibon 200 mg: 0,52 mg sodu
• Eslibon 400 mg: 1,03 mg sodu
• Eslibon 600 mg: 1,55 mg sodu
• Eslibon 800 mg: 2,06 mg sodu

¹⁶