Dawkowanie i sposób podawania leku Entecavir Zentiva

Terapia wykorzystująca entekawir powinna być wprowadzona przez specjalistę posiadającego doświadczenie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Poniższe informacje dotyczą szczegółowego dawkowania leku Entecavir Zentiva, które należy dostosować indywidualnie do stanu pacjenta i jego wcześniejszego leczenia.¹

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Schemat dawkowania entekawiru zależy od wcześniejszego leczenia oraz stanu czynnościowego wątroby pacjenta. Należy pamiętać o dostosowaniu dawki do konkretnej sytuacji klinicznej:²

• Pacjenci nieleczeni wcześniej analogami nukleozydów – zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę, podawana niezależnie od posiłków.³
• Pacjenci niereagujący na leczenie lamiwudyną (z wiremią podczas leczenia lamiwudyną lub z mutacjami wywołującymi oporność na lamiwudynę) – zalecana dawka to 1 mg raz na dobę, którą należy przyjmować na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku). W przypadku wykrycia mutacji LVDr, należy rozważyć terapię skojarzoną entekawirem z innym lekiem przeciwwirusowym (bez oporności krzyżowej z lamiwudyną i entekawirem) zamiast monoterapii entekawirem.⁴
• Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby – zalecana dawka to 1 mg raz na dobę, przyjmowana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).⁵

Czas trwania leczenia u dorosłych

Optymalny czas terapii entekawirem nie został jednoznacznie określony. Zakończenie leczenia można rozważyć w określonych sytuacjach klinicznych:⁶

• Pacjenci HBeAg-dodatni – leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu serokonwersji HBe (zanik HBeAg i DNA HBV oraz pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie minimum 3-6 miesięcy) lub do serokonwersji HBs, lub do stwierdzenia nieskuteczności terapii.⁷
• Pacjenci HBeAg-ujemni – leczenie należy kontynuować przynajmniej do osiągnięcia serokonwersji HBs lub do momentu stwierdzenia braku skuteczności terapii.⁸

W przypadku długotrwałej terapii (powyżej 2 lat) zaleca się regularną ocenę, aby potwierdzić, że wybrana metoda leczenia pozostaje odpowiednia dla danego pacjenta.⁹

Nie zaleca się przerywania leczenia u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością wątroby.¹⁰

Dawkowanie w populacji pediatrycznej

Entecavir Zentiva w postaci tabletek powlekanych 0,5 mg umożliwia odpowiednie dawkowanie u dzieci i młodzieży. Dla dawek poniżej 0,5 mg może być dostępny produkt zawierający entekawir w postaci roztworu doustnego.¹¹

Decyzja o rozpoczęciu leczenia u dzieci i młodzieży powinna uwzględniać:¹²

• Indywidualne potrzeby pacjenta
• Aktualne wytyczne dotyczące leczenia dzieci i młodzieży
• Informacje z początkowego badania histologicznego
• Korzyści z długotrwałej supresji wirusologicznej w porównaniu z potencjalnymi zagrożeniami, w tym rozwojem oporności wirusa HBV¹³

Przed włączeniem leczenia u dzieci i młodzieży z wyrównaną czynnością wątroby należy upewnić się, że:¹⁴

• U pacjentów z dodatnim wynikiem antygenu HBeAg – aktywność AlAT w surowicy jest trwale podwyższona przez co najmniej 6 miesięcy
• U pacjentów z ujemnym wynikiem antygenu HBeAg – aktywność AlAT w surowicy jest trwale podwyższona przez co najmniej 12 miesięcy

Dawkowanie u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała:¹⁵

• Masa ciała ≥32,6 kg: jedna tabletka 0,5 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków
• Masa ciała <32,6 kg: może być dostępna postać roztworu doustnego

Należy pamiętać, że entekawiru nie należy podawać dzieciom poniżej 2 lat oraz o masie ciała poniżej 10 kg, ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały potwierdzone w tej grupie pacjentów.¹⁶

Czas trwania leczenia w populacji pediatrycznej

Podobnie jak u dorosłych, optymalny czas leczenia u dzieci i młodzieży nie został jednoznacznie określony. Zaprzestanie terapii można rozważyć w następujących przypadkach:¹⁷

• U dzieci i młodzieży HBeAg-dodatnich – leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu niewykrywalnego stężenia DNA HBV i serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy w odstępie co najmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs, lub do stwierdzenia braku skuteczności leczenia. Po zaprzestaniu terapii należy regularnie monitorować aktywność AlAT i miano DNA HBV w surowicy.¹⁸
• U dzieci i młodzieży HBeAg-ujemnych – leczenie należy prowadzić do uzyskania serokonwersji HBs lub do stwierdzenia nieskuteczności terapii.¹⁹

Farmakokinetyka entekawiru nie została przebadana u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.²⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania leku w zależności od wieku. Dawkę należy dostosować do wydolności nerek pacjenta.²¹

Płeć i rasa: Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania ze względu na płeć czy rasę pacjenta.²²

Pacjenci z niewydolnością nerek

Klirens entekawiru zmniejsza się wraz ze spadkiem klirensu kreatyniny.²³ U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), zaleca się modyfikację dawkowania. Można zastosować dwa sposoby modyfikacji dawki:

1. Zmniejszenie dawki dobowej entekawiru w postaci roztworu doustnego zgodnie z tabelą dawkowania.
2. W przypadku niedostępności roztworu doustnego można zwiększyć odstępy pomiędzy kolejnymi podaniami leku.²⁴

Z powodu ograniczonej liczby danych, na podstawie których ustalono schematy modyfikacji dawkowania, należy ściśle monitorować odpowiedź wirusologiczną u tych pacjentów.²⁵

Tabela dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek

* Dla dawek <0,5 mg zalecany jest roztwór doustny
** W dniach hemodializy entekawir należy podawać po zakończeniu hemodializy

Sposób podawania

Entecavir Zentiva o dawce 0,5 mg może być przyjmowany niezależnie od posiłków u pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów. Natomiast dawka 1 mg u pacjentów niereagujących na leczenie lamiwudyną lub z niewyrównaną czynnością wątroby powinna być przyjmowana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).²⁶