Dawkowanie i sposób podawania
Entecavir Synoptis 0,5 mg

Terapia entekawirem (Entecavir Synoptis) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, z indywidualnym doborem dawki uwzględniającym stan kliniczny, wcześniejsze leczenie oraz funkcję wątroby i nerek. U dorosłych pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby zalecana dawka to 0,5 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę, podawana na czczo. W przypadku mutacji LVDr rozważa się terapię skojarzoną z innym lekiem przeciwwirusowym. Dawkowanie u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała: ≥32,6 kg – 0,5 mg raz na dobę, <32,6 kg – preferowany roztwór doustny; lek nie jest zalecany u dzieci <10 kg i <2 lat. Modyfikacja dawki jest konieczna u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min, z podziałem na konkretne zakresy (np. 0,25 mg raz na dobę lub 0,5 mg co 48 godzin przy klirensie 30-49 mL/min). Nie wymaga się zmiany dawki ze względu na wiek, płeć czy rasę, natomiast u pacjentów dializowanych entekawir podaje się po hemodializie.

Dawkowanie i sposób podawania leku Entecavir Synoptis

Terapia z wykorzystaniem leku Entecavir Synoptis powinna być rozpoczęta przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Dawkowanie należy dobierać indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjenta, wcześniejsze leczenie oraz czynność wątroby i nerek.1

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Dawkowanie u dorosłych pacjentów zależy od wcześniejszego stosowania analogów nukleozydów oraz stanu czynności wątroby:2

  • Pacjenci nieleczeni uprzednio analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby: 0,5 mg raz na dobę, podawana przed posiłkiem lub po posiłku.3
  • Pacjenci nie odpowiadający na leczenie lamiwudyną (ze stwierdzoną wiremią w trakcie terapii lamiwudyną lub przy występowaniu mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę [LVDr]): 1 mg raz na dobę, podawana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).4
  • Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby: 1 mg raz na dobę, podawana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).5

W przypadku gdy u pacjentów występują mutacje warunkujące oporność na lamiwudynę (LVDr), należy rozważyć skojarzone podawanie entekawiru z innym lekiem przeciwwirusowym (który nie wykazuje oporności krzyżowej z lamiwudyną i entekawirem) zamiast podawania entekawiru w monoterapii.6

Czas trwania leczenia u dorosłych

Optymalny czas leczenia nie jest znany. Zaprzestanie terapii można rozważyć w następujących przypadkach:7

  • Pacjenci z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić przynajmniej do 12 miesięcy po uzyskaniu serokonwersji HBe (zanik HBeAg i DNA HBV oraz pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie przynajmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs, lub do stwierdzenia zaniku skuteczności leczenia.8
  • Pacjenci z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić przynajmniej do uzyskania serokonwersji HBs lub do zaniku skuteczności leczenia.9

W przypadku leczenia trwającego ponad 2 lata zaleca się regularną ocenę w celu potwierdzenia, że wybrany sposób leczenia jest nadal odpowiedni dla danego pacjenta.10

Uwaga: Nie zaleca się zaprzestania leczenia u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością wątroby.11

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Decyzja o leczeniu dzieci i młodzieży powinna opierać się na dokładnym rozważeniu indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych dotyczących leczenia dzieci i młodzieży, w tym informacji z początkowego badania histologicznego.12

Należy starannie rozważyć korzyści wynikające z długotrwałej supresji wirusologicznej w przypadku kontynuowania leczenia w zestawieniu z zagrożeniami związanymi z przedłużonym leczeniem, w tym także pojawieniem się opornego wirusa zapalenia wątroby typu B.13

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest stwierdzenie trwale podwyższonej aktywności AlAT w surowicy:14

  • U pacjentów z dodatnim wynikiem oznaczenia antygenu HBeAg – przez co najmniej 6 miesięcy
  • U pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia antygenu HBeAg – przez co najmniej 12 miesięcy

Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży:15

  • Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 32,6 kg: dobowa dawka w postaci jednej tabletki 0,5 mg, niezależnie od posiłków
  • Dzieci i młodzież o masie ciała mniej niż 32,6 kg: należy sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego

Entecavir Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała mniej niż 32,6 kg, ponieważ nie można uzyskać odpowiedniego dostosowania dawki. U tych pacjentów oraz u osób, które nie mogą połknąć tabletek, można sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego.16

Nie należy stosować entekawiru u dzieci w wieku poniżej 2 lat i o masie ciała mniej niż 10 kg, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji.17

Czas trwania leczenia u dzieci i młodzieży

Optymalny czas leczenia nie jest znany. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi praktyki u dzieci i młodzieży zaprzestanie leczenia można rozważyć w następujących przypadkach:18

  • Dzieci i młodzież z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu niewykrywalnego stężenia DNA HBV oraz po serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie przynajmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs bądź do stwierdzenia zaniku skuteczności leczenia. Po zaprzestaniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność AlAT i miano DNA HBV w surowicy.19
  • Dzieci i młodzież z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić do uzyskania serokonwersji HBs lub do zaniku skuteczności leczenia.20

Należy podkreślić, że nie badano farmakokinetyki u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.21

Dawkowanie w grupach specjalnych

Pacjenci w podeszłym wieku: nie jest konieczna modyfikacja dawki leku w zależności od wieku. Dawkę należy dostosować do wydolności nerek pacjenta.22

Płeć i rasa: nie jest konieczna modyfikacja dawki w zależności od płci i rasy.23

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Klirens entekawiru zmniejsza się wraz z klirensem kreatyniny. Zaleca się modyfikację dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny < 50 mL/min, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD).24

Zaleca się zmniejszenie dawki dobowej entekawiru w postaci roztworu doustnego. Zamiennie, w przypadku gdy roztwór doustny jest niedostępny, dawkę można dostosować zwiększając odstępy pomiędzy kolejnymi podaniami, zgodnie z poniższą tabelą.25

Klirens kreatyniny (mL/min) Nieleczeni uprzednio analogami nukleozydów Brak odpowiedzi na lamiwudynę lub niewyrównana czynność wątroby
≥ 50 0,5 mg raz na dobę 1 mg raz na dobę
30-49 0,25 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin 0,5 mg raz na dobę
10-29 0,15 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny 0,3 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin
< 10 0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5 do 7 dni 0,1 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny
Hemodializa lub CAPD** 0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5 do 7 dni

* w przypadku dawek < 0,5 mg, zalecany jest entekawir w postaci roztworu doustnego.
** w dniu hemodializy entekawir należy podawać po zabiegu hemodializy.26

Należy ściśle kontrolować odpowiedź wirusologiczną u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność proponowanych modyfikacji dawkowania nie były klinicznie oceniane.27

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby

Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.28

Sposób podawania

Entecavir Synoptis podaje się doustnie.29

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl