Dawkowanie i sposób podawania
Entecavir Synoptis 0,5 mg
Terapia entekawirem (Entecavir Synoptis) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, z indywidualnym doborem dawki uwzględniającym stan kliniczny, wcześniejsze leczenie oraz funkcję wątroby i nerek. U dorosłych pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby zalecana dawka to 0,5 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę, podawana na czczo. W przypadku mutacji LVDr rozważa się terapię skojarzoną z innym lekiem przeciwwirusowym. Dawkowanie u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała: ≥32,6 kg – 0,5 mg raz na dobę, <32,6 kg – preferowany roztwór doustny; lek nie jest zalecany u dzieci <10 kg i <2 lat. Modyfikacja dawki jest konieczna u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min, z podziałem na konkretne zakresy (np. 0,25 mg raz na dobę lub 0,5 mg co 48 godzin przy klirensie 30-49 mL/min). Nie wymaga się zmiany dawki ze względu na wiek, płeć czy rasę, natomiast u pacjentów dializowanych entekawir podaje się po hemodializie.
Dawkowanie i sposób podawania leku Entecavir Synoptis
Terapia z wykorzystaniem leku Entecavir Synoptis powinna być rozpoczęta przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Dawkowanie należy dobierać indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjenta, wcześniejsze leczenie oraz czynność wątroby i nerek.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Dawkowanie u dorosłych pacjentów zależy od wcześniejszego stosowania analogów nukleozydów oraz stanu czynności wątroby:2
- Pacjenci nieleczeni uprzednio analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby: 0,5 mg raz na dobę, podawana przed posiłkiem lub po posiłku.3
- Pacjenci nie odpowiadający na leczenie lamiwudyną (ze stwierdzoną wiremią w trakcie terapii lamiwudyną lub przy występowaniu mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę [LVDr]): 1 mg raz na dobę, podawana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).4
- Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby: 1 mg raz na dobę, podawana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).5
W przypadku gdy u pacjentów występują mutacje warunkujące oporność na lamiwudynę (LVDr), należy rozważyć skojarzone podawanie entekawiru z innym lekiem przeciwwirusowym (który nie wykazuje oporności krzyżowej z lamiwudyną i entekawirem) zamiast podawania entekawiru w monoterapii.6
Czas trwania leczenia u dorosłych
Optymalny czas leczenia nie jest znany. Zaprzestanie terapii można rozważyć w następujących przypadkach:7
- Pacjenci z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić przynajmniej do 12 miesięcy po uzyskaniu serokonwersji HBe (zanik HBeAg i DNA HBV oraz pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie przynajmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs, lub do stwierdzenia zaniku skuteczności leczenia.8
- Pacjenci z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić przynajmniej do uzyskania serokonwersji HBs lub do zaniku skuteczności leczenia.9
W przypadku leczenia trwającego ponad 2 lata zaleca się regularną ocenę w celu potwierdzenia, że wybrany sposób leczenia jest nadal odpowiedni dla danego pacjenta.10
Uwaga: Nie zaleca się zaprzestania leczenia u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością wątroby.11
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Decyzja o leczeniu dzieci i młodzieży powinna opierać się na dokładnym rozważeniu indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych dotyczących leczenia dzieci i młodzieży, w tym informacji z początkowego badania histologicznego.12
Należy starannie rozważyć korzyści wynikające z długotrwałej supresji wirusologicznej w przypadku kontynuowania leczenia w zestawieniu z zagrożeniami związanymi z przedłużonym leczeniem, w tym także pojawieniem się opornego wirusa zapalenia wątroby typu B.13
Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest stwierdzenie trwale podwyższonej aktywności AlAT w surowicy:14
- U pacjentów z dodatnim wynikiem oznaczenia antygenu HBeAg – przez co najmniej 6 miesięcy
- U pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia antygenu HBeAg – przez co najmniej 12 miesięcy
Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży:15
- Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 32,6 kg: dobowa dawka w postaci jednej tabletki 0,5 mg, niezależnie od posiłków
- Dzieci i młodzież o masie ciała mniej niż 32,6 kg: należy sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego
Entecavir Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała mniej niż 32,6 kg, ponieważ nie można uzyskać odpowiedniego dostosowania dawki. U tych pacjentów oraz u osób, które nie mogą połknąć tabletek, można sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego.16
Nie należy stosować entekawiru u dzieci w wieku poniżej 2 lat i o masie ciała mniej niż 10 kg, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji.17
Czas trwania leczenia u dzieci i młodzieży
Optymalny czas leczenia nie jest znany. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi praktyki u dzieci i młodzieży zaprzestanie leczenia można rozważyć w następujących przypadkach:18
- Dzieci i młodzież z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu niewykrywalnego stężenia DNA HBV oraz po serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie przynajmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs bądź do stwierdzenia zaniku skuteczności leczenia. Po zaprzestaniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność AlAT i miano DNA HBV w surowicy.19
- Dzieci i młodzież z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg: leczenie należy prowadzić do uzyskania serokonwersji HBs lub do zaniku skuteczności leczenia.20
Należy podkreślić, że nie badano farmakokinetyki u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.21
Dawkowanie w grupach specjalnych
Pacjenci w podeszłym wieku: nie jest konieczna modyfikacja dawki leku w zależności od wieku. Dawkę należy dostosować do wydolności nerek pacjenta.22
Płeć i rasa: nie jest konieczna modyfikacja dawki w zależności od płci i rasy.23
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Klirens entekawiru zmniejsza się wraz z klirensem kreatyniny. Zaleca się modyfikację dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny < 50 mL/min, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD).24
Zaleca się zmniejszenie dawki dobowej entekawiru w postaci roztworu doustnego. Zamiennie, w przypadku gdy roztwór doustny jest niedostępny, dawkę można dostosować zwiększając odstępy pomiędzy kolejnymi podaniami, zgodnie z poniższą tabelą.25
| Klirens kreatyniny (mL/min) | Nieleczeni uprzednio analogami nukleozydów | Brak odpowiedzi na lamiwudynę lub niewyrównana czynność wątroby |
|---|---|---|
| ≥ 50 | 0,5 mg raz na dobę | 1 mg raz na dobę |
| 30-49 | 0,25 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin | 0,5 mg raz na dobę |
| 10-29 | 0,15 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny | 0,3 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin |
| < 10 | 0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5 do 7 dni | 0,1 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny |
| Hemodializa lub CAPD** | 0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5 do 7 dni | |
* w przypadku dawek < 0,5 mg, zalecany jest entekawir w postaci roztworu doustnego.
** w dniu hemodializy entekawir należy podawać po zabiegu hemodializy.26
Należy ściśle kontrolować odpowiedź wirusologiczną u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność proponowanych modyfikacji dawkowania nie były klinicznie oceniane.27
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.28
Sposób podawania
Entecavir Synoptis podaje się doustnie.29
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania