Dawkowanie i sposób podawania
Entecavir Fomed 0,5 mg
Entekavir Fomed jest wskazany do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i powinien być stosowany pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii tej choroby. Dawkowanie u dorosłych zależy od historii leczenia analogami nukleozydów oraz stanu czynności wątroby: u pacjentów nieleczonych wcześniej analogami zaleca się 0,5 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę, przy czym podawanie na czczo jest wymagane w tych grupach. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) konieczne jest dostosowanie dawki, np. 0,25 mg co 48 godzin lub 0,15 mg raz na dobę w zależności od stopnia niewydolności, z preferencją stosowania roztworu doustnego przy dawkach < 0,5 mg. Leczenie dzieci i młodzieży o masie ciała ≥ 32,6 kg stosuje dawkę 0,5 mg raz na dobę, a u lżejszych pacjentów zaleca się preparat w formie roztworu. Optymalny czas terapii nie jest jednoznacznie ustalony, jednak u pacjentów z dodatnim HBeAg leczenie powinno trwać co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBe, a u pacjentów z ujemnym HBeAg do uzyskania serokonwersji HBs lub braku skuteczności terapii.
<h3 id="dawkowanie-entekawiru-wskazania-i-zalecenia”>Dawkowanie i sposób podawania leku Entecavir Fomed: wskazania i zalecenia
Terapia z zastosowaniem entekawiru powinna być inicjowana przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Właściwe dawkowanie leku jest uzależnione od kilku istotnych czynników klinicznych, w tym historii leczenia pacjenta, stanu czynności wątroby oraz funkcji nerek.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Schemat dawkowania u pacjentów dorosłych zależy od wcześniejszego leczenia analogami nukleozydów oraz stanu czynności wątroby:
- Pacjenci nieleczeni wcześniej analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby: zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę, którą można podawać niezależnie od posiłków (przed lub po posiłku).2
- Pacjenci nieodpowiadający na leczenie lamiwudyną (z wiremią podczas leczenia lamiwudyną lub z mutacjami warunkującymi oporność [LVDr]): zalecana dawka wynosi 1 mg raz na dobę, którą należy przyjmować na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem lub ponad 2 godziny po posiłku).3 W przypadku stwierdzenia mutacji LVDr, należy rozważyć terapię skojarzoną z użyciem entekawiru i innego leku przeciwwirusowego (niewykazującego oporności krzyżowej z lamiwudyną i entekawirem) zamiast monoterapii entekawirem.4
- Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby: zalecana dawka wynosi 1 mg raz na dobę, przyjmowana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem lub ponad 2 godziny po posiłku).5
Czas trwania leczenia u pacjentów dorosłych
Optymalny czas leczenia entekawirem nie został dotychczas ustalony. Należy rozważyć zaprzestanie terapii w następujących sytuacjach:
- U pacjentów z dodatnim HBeAg: leczenie powinno trwać co najmniej 12 miesięcy po uzyskaniu serokonwersji HBe (zanik HBeAg i DNA HBV z pojawieniem się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie minimum 3-6 miesięcy) lub do serokonwersji HBs, albo do stwierdzenia braku skuteczności terapii.6
- U pacjentów z ujemnym HBeAg: leczenie należy kontynuować do uzyskania serokonwersji HBs lub do momentu stwierdzenia braku skuteczności terapii.7
W przypadku terapii trwającej ponad 2 lata, zaleca się regularną ocenę w celu potwierdzenia, że wybrany sposób leczenia pozostaje odpowiedni dla danego pacjenta.8
U pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością nie zaleca się przerywania leczenia.9
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Decyzja o leczeniu dzieci i młodzieży powinna opierać się na dokładnej analizie indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając aktualne wytyczne terapeutyczne dla tej grupy wiekowej, a także informacje z początkowego badania histologicznego. Należy rozważyć korzyści długotrwałej supresji wirusologicznej w stosunku do potencjalnych zagrożeń związanych z długotrwałym leczeniem, w tym rozwoju oporności wirusa HBV.10
Przed rozpoczęciem leczenia dzieci i młodzieży należy spełnić następujące warunki:
- U pacjentów z dodatnim HBeAg i wyrównaną czynnością wątroby – aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale podwyższona przez co najmniej 6 miesięcy.11
- U pacjentów z ujemnym HBeAg – aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale podwyższona przez co najmniej 12 miesięcy.12
Zalecany schemat dawkowania:
- Dzieci i młodzież o masie ciała co najmniej 32,6 kg: jedna tabletka 0,5 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków.13
- Pacjenci o masie ciała poniżej 32,6 kg: należy sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego.14
Czas trwania leczenia u dzieci i młodzieży
Podobnie jak u dorosłych, optymalny czas trwania leczenia nie jest znany. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, zaprzestanie leczenia można rozważyć w następujących przypadkach:
- U dzieci i młodzieży z dodatnim HBeAg: leczenie powinno trwać co najmniej 12 miesięcy po uzyskaniu niewykrywalnego stężenia DNA HBV i serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie minimum 3-6 miesięcy) lub do serokonwersji HBs, albo do stwierdzenia braku skuteczności terapii. Po zakończeniu leczenia należy regularnie monitorować aktywność AlAT i poziom DNA HBV.15
- U dzieci i młodzieży z ujemnym HBeAg: leczenie powinno trwać do momentu uzyskania serokonwersji HBs lub do stwierdzenia braku skuteczności terapii.16
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: nie jest konieczna modyfikacja dawki ze względu na wiek. Dawkę należy dostosować jedynie w przypadku zaburzeń czynności nerek.17
Płeć i rasa: nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania w zależności od płci lub rasy.18
Niewydolność wątroby: u pacjentów z wyrównaną niewydolnością wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. U pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby stosuje się dawkę 1 mg raz na dobę, jak opisano powyżej.19
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Klirens entekawiru zmniejsza się wraz ze spadkiem klirensu kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny < 50 ml/min, w tym u osób hemodializowanych lub poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD).<sup data-drug="Entecavir Fomed" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Niewydolność nerek: klirens entekawiru zmniejsza się wraz z klirensem kreatyniny (patrz punkt 5.2). Zaleca się modyfikację dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny 20
Zaleca się zmniejszenie dawki dobowej entekawiru w postaci roztworu doustnego lub wydłużenie odstępów między dawkami, zgodnie z poniższą tabelą. W przypadku niedostępności roztworu doustnego można modyfikować odstępy pomiędzy dawkami tabletek.21
Ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności takiej modyfikacji dawkowania, należy ściśle monitorować odpowiedź wirusologiczną u tych pacjentów.22
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Dawkowanie entekawiru | |
|---|---|---|
| Nieleczeni uprzednio analogami nukleozydów | Brak odpowiedzi na lamiwudynę lub niewyrównana czynność wątroby | |
| ≥ 50 | 0,5 mg raz na dobę | 1 mg raz na dobę |
| 30-49 | 0,25 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin |
0,5 mg raz na dobę |
| 10-29 | ||
| < 10 Hemodializa lub CAPD** |
0,15 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny |
0,3 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin |
| < 10 Hemodializa lub CAPD** |
0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5-7 dni |
0,1 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny |
* W przypadku dawek < 0,5 mg, zalecany jest entekawir w postaci roztworu doustnego.<sup data-drug="Entecavir Fomed" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="* w przypadku dawek 23
** W dniu hemodializy entekawir należy podawać po zabiegu hemodializy.24
Dla dawek niemożliwych do uzyskania przy użyciu produktu Entecavir Fomed, należy sprawdzić dostępność entekawiru w postaci roztworu doustnego.25
Sposób podawania
Entecavir Fomed jest przeznaczony do podawania doustnego.26 Produkt leczniczy Entecavir Fomed 0,5 mg dostępny jest w postaci trójkątnych tabletek powlekanych o białym kolorze, z wytłoczonym napisem „A” na jednej stronie i „88″ na drugiej stronie.27
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania