Dawkowanie i sposób podawania
Empesin 40 IU/2 ml

Empesin, zawierający 40 j.m. (133 µg) octanu argipresyny w 2 ml koncentratu (20 j.m./ml, 66,5 µg/ml), jest stosowany jako ciągła infuzja dożylna w leczeniu niedociśnienia opornego na katecholaminy, szczególnie we wczesnym okresie wstrząsu septycznego (do 6 godzin) lub u pacjentów na wysokich dawkach katecholamin (do 3 godzin). Dawkowanie rozpoczyna się od 0,01 j.m./min (0,6 j.m./godz., 0,75 ml/godz.), z możliwością zwiększenia co 15-20 minut do maksymalnie 0,03 j.m./min (1,8 j.m./godz., 2,25 ml/godz.), przy docelowym ciśnieniu tętniczym 65-75 mmHg. Podawanie leku wymaga precyzyjnej pompy infuzyjnej, a dawki powyżej 0,03 j.m./min są zarezerwowane wyłącznie dla sytuacji ratunkowych ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak martwica jelit i skóry oraz zatrzymanie krążenia.

Dawkowanie i sposób podawania leku Empesin

Empesin (octan argipresyny) jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, który wymaga precyzyjnego dawkowania i prawidłowego sposobu podania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i administracji leku, które należy uwzględnić podczas planowania terapii i wywiadu medycznego.1

Skład i postać leku

Empesin występuje w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Jedna ampułka zawiera 2 ml koncentratu, co odpowiada 40 j.m. argipresyny (133 mikrogramy). Stężenie leku wynosi 20 j.m. argipresyny (66,5 mikrogramów) na 1 ml koncentratu. Roztwór jest klarowny, bezbarwny i wolny od widocznych cząsteczek, o pH pomiędzy 2,5 a 4,5.2

Wskazania do rozpoczęcia terapii

Leczenie argipresyną u pacjentów z niedociśnieniem opornym na katecholaminę powinno być rozpoczęte w określonych ramach czasowych dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych:

  • W ciągu pierwszych sześciu godzin od wystąpienia wstrząsu septycznego3
  • W ciągu 3 godzin od wystąpienia wstrząsu u pacjentów otrzymujących wysokie dawki katecholamin4

Sposób podawania

Empesin należy podawać wyłącznie w formie ciągłej infuzji dożylnej za pomocą pompy perfuzyjnej/motopompy. Jest to niezbędne do zapewnienia precyzyjnego dawkowania, które ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta.5

Schemat dawkowania

Standardowy schemat dawkowania Empesinu obejmuje:

  1. Dawka początkowa: 0,01 j.m. na minutę6
  2. Modyfikacja dawki: W zależności od odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększać co 15-20 minut do maksymalnie 0,03 j.m. na minutę7
  3. Docelowe ciśnienie krwi: Dla pacjentów oddziału intensywnej terapii zwykle wynosi 65-75 mmHg8

Należy podkreślić, że Empesin powinien być stosowany wyłącznie jako leczenie uzupełniające do konwencjonalnej terapii wazopresyjnej katecholaminami, a nie jako monoterapia.9

Dawkowanie szczegółowe

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe informacje na temat dawkowania preparatu Empesin w zależności od wymaganej dawki leku:

Dawka Empesinu/min Dawka Empesinu/godz. Tempo infuzji
0,01 j.m. 0,6 j.m. 0,75 ml/godz.
0,02 j.m. 1,2 j.m. 1,50 ml/godz.
0,03 j.m. 1,8 j.m. 2,25 ml/godz.

10

Dawki wysokie – ostrzeżenia

Dawki powyżej 0,03 j.m. na minutę należy stosować wyłącznie jako leczenie ratunkowe. Jest to istotne ograniczenie ze względu na podwyższone ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak:

11

Czas trwania leczenia

Czas trwania terapii Empesinem powinien być dostosowany do indywidualnego obrazu klinicznego pacjenta, przy czym zaleca się, aby leczenie trwało co najmniej 48 godzin. Nie wolno nagle przerywać podawania Empesinu – odstawianie leku musi odbywać się stopniowo, zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta.12

Łączny czas trwania leczenia argipresyną pozostaje w gestii lekarza prowadzącego i powinien być ustalany indywidualnie na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie.13

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Chociaż argipresyna była stosowana w leczeniu wstrząsu wazodylatacyjnego u dzieci i niemowląt na oddziałach intensywnej terapii oraz podczas zabiegów chirurgicznych, obecnie nie zaleca się jej stosowania w tej grupie wiekowej. Badania wykazały, że w porównaniu do standardowej terapii, argipresyna nie poprawiała przeżywalności u dzieci i niemowląt, a dodatkowo wiązała się z wyższą częstością występowania zdarzeń niepożądanych.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl