Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Empagliflozyna, substancja czynna produktu leczniczego Empelic, może wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków, wpływając na ich działanie lub podlegając wpływowi innych substancji. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia skuteczności terapii i bezpieczeństwa pacjenta.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Interakcje farmakodynamiczne dotyczą zmian w działaniu farmakologicznym leków wynikających z ich jednoczesnego stosowania, bez wpływu na ich parametry farmakokinetyczne.

Leki moczopędne: Stosowanie empagliflozyny może nasilać działanie moczopędne diuretyków tiazydowych i pętlowych. Wzmocnienie efektu diuretycznego może prowadzić do zwiększonego ryzyka odwodnienia i niedociśnienia tętniczego. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie produktu leczniczego Empelic u pacjentów przyjmujących już diuretyki.²

Insulina i substancje pobudzające wydzielanie insuliny: Jednoczesne stosowanie empagliflozyny z insuliną lub lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny (np. pochodnymi sulfonylomocznika) może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki insuliny lub leku pobudzającego wydzielanie insuliny, aby zminimalizować ryzyko niedocukrzenia.³

Interakcje farmakokinetyczne

Interakcje farmakokinetyczne obejmują zmiany w procesach wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu lub wydalania leków, prowadzące do zmiany stężenia substancji czynnej w organizmie.

Wpływ innych produktów leczniczych na empagliflozynę

Metabolizm empagliflozyny przebiega głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym przy udziale enzymów UGT1A3, UGT1A8, UGT1A9 i UGT2B7. Empagliflozyna jest substratem transporterów nerkowych OAT3, OATP1B1 i OATP1B3, a także glikoproteiny P (P-gp) i białka oporności raka sutka (BCRP). Nie jest natomiast substratem dla transporterów OAT1 ani OCT2.⁴

Jednoczesne podawanie probenecydu (inhibitor enzymów UGT i OAT3) z empagliflozyną powoduje zwiększenie maksymalnego stężenia empagliflozyny w osoczu (Cmax) o 26% oraz zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) o 53%. Te zmiany nie zostały jednak uznane za istotne klinicznie.⁵

Nie badano wpływu induktorów enzymów UGT (np. ryfampicyny lub fenytoiny) na farmakokinetykę empagliflozyny. Ze względu na potencjalne ryzyko zmniejszenia skuteczności empagliflozyny, nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami indukującymi enzymy UGT. W przypadku konieczności równoczesnego podawania takiego leku, należy regularnie monitorować kontrolę glikemii, aby ocenić odpowiedź na produkt leczniczy Empelic.⁶

Jednoczesne podawanie gemfibrozylu (inhibitor transporterów OAT3 i OATP1B1/1B3) powoduje zwiększenie Cmax empagliflozyny o 15% oraz AUC o 59%. Te zmiany nie są jednak uznawane za istotne klinicznie.⁷

Zahamowanie transporterów OATP1B1/1B3 przez ryfampicynę prowadzi do zwiększenia Cmax empagliflozyny o 75% i AUC o 35%. Również te zmiany nie zostały uznane za istotne klinicznie.⁸

Jednoczesne podawanie werapamilu (inhibitor P-gp) nie wpływa znacząco na ekspozycję na empagliflozynę, co sugeruje, że hamowanie glikoproteiny P nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę empagliflozyny.⁹

Badania interakcji wykazały, że na farmakokinetykę empagliflozyny nie wpływa jednoczesne podawanie metforminy, glimepirydu, pioglitazonu, sitagliptyny, linagliptyny, warfaryny, werapamilu, ramiprylu, simwastatyny, torasemidu ani hydrochlorotiazydu.¹⁰

Wpływ empagliflozyny na inne produkty lecznicze

Empagliflozyna może zwiększać wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zmniejszenia stężenia litu we krwi. Po rozpoczęciu terapii empagliflozyną lub po zmianie jej dawki należy częściej monitorować stężenie litu w surowicy. Pacjenta należy skierować do lekarza prowadzącego leczenie litem w celu odpowiedniego monitorowania stężenia tego pierwiastka.¹¹

Badania in vitro wskazują, że empagliflozyna nie hamuje, nie inaktywuje ani nie indukuje izoform CYP450. Ponadto nie hamuje enzymów UGT1A1, UGT1A3, UGT1A8, UGT1A9 ani UGT2B7. W związku z tym interakcje między empagliflozyną a substratami tych enzymów są bardzo mało prawdopodobne.¹²

Empagliflozyna w dawkach terapeutycznych nie hamuje glikoproteiny P (P-gp). Na podstawie badań in vivo uważa się za bardzo mało prawdopodobne, aby empagliflozyna powodowała interakcje z substancjami będącymi substratami P-gp. Jednoczesne podawanie digoksyny (substrat P-gp) z empagliflozyną spowodowało zwiększenie AUC digoksyny o 6% i zwiększenie Cmax o 14%, jednak zmiany te nie zostały uznane za klinicznie istotne.¹³

W warunkach in vitro, przy istotnych klinicznie stężeniach w osoczu, empagliflozyna nie hamuje ludzkich transporterów wychwytu nerkowego, takich jak OAT3, OATP1B1 i OATP1B3. Dlatego interakcje z substratami tych transporterów są uznawane za bardzo mało prawdopodobne.¹⁴

Badania interakcji przeprowadzone u zdrowych ochotników wskazują, że empagliflozyna nie ma klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę metforminy, glimepirydu, pioglitazonu, sitagliptyny, linagliptyny, simwastatyny, warfaryny, ramiprylu, digoksyny, leków moczopędnych i doustnych środków antykoncepcyjnych.¹⁵

Interakcje z alkoholem

Charakterystyka produktu leczniczego Empelic nie zawiera konkretnych informacji dotyczących interakcji empagliflozyny z alkoholem. Jednak należy pamiętać, że alkohol może wpływać na kontrolę glikemii oraz zwiększać ryzyko hipoglikemii, szczególnie u pacjentów jednocześnie przyjmujących insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny.

Spożywanie alkoholu podczas leczenia empagliflozyną może również teoretycznie nasilać efekt diuretyczny leku, prowadząc do zwiększonego ryzyka odwodnienia i hipotensji. Ta potencjalna interakcja wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek.

Zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie stosowania produktu leczniczego Empelic oraz regularne monitorowanie kontroli glikemii i stanu nawodnienia organizmu.

Tabela interakcji