Interakcje leku
Elecoxel 100 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie celekoksybu (Elecoxel) wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, które można podzielić na interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Interakcje farmakodynamiczne obejmują zmiany w efekcie działania leków wynikające z ich jednoczesnego stosowania, bez wpływu na ich stężenie w organizmie.²

Leki przeciwzakrzepowe

Szczególnej uwagi wymaga stosowanie celekoksybu z lekami przeciwzakrzepowymi, zwłaszcza z warfaryną. Konieczne jest monitorowanie działania przeciwzakrzepowego poprzez kontrolę wskaźnika INR, szczególnie w pierwszych dniach terapii celekoksybem lub po modyfikacji dawki. Ryzyko powikłań krwotocznych jest zwiększone, a odnotowano przypadki krwawień, w tym zakończone zgonem, związane z wydłużeniem czasu protrombinowego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących jednocześnie warfarynę i celekoksyb.³

Leki przeciwnadciśnieniowe

Celekoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), może zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, w tym:

• inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE)
• antagonistów receptora angiotensyny II
• leków moczopędnych
• beta-adrenolityków

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (odwodnionych, leczonych lekami moczopędnymi lub w podeszłym wieku) stosowanie celekoksybu w skojarzeniu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II i/lub lekami moczopędnymi może zwiększać ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Dlatego leczenie skojarzone należy prowadzić ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek powinna być monitorowana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w trakcie terapii.⁴

W 28-dniowym badaniu klinicznym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stopnia I lub II otrzymujących lizynopryl, podawanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę nie spowodowało istotnego klinicznie wzrostu średniego dobowego ciśnienia skurczowego ani rozkurczowego w porównaniu do grupy placebo. Jednak 48% pacjentów przyjmujących celekoksyb w dawce 200 mg dwa razy na dobę uznano za opornych na lizynopryl (ciśnienie rozkurczowe >90 mmHg lub wzrost o >10% w stosunku do wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo. ^{90 mmHg lub wzrost tego parametru o >10% w stosunku do wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo; różnica między grupami była istotna statystycznie.”>5}

Cyklosporyna i takrolimus

Jednoczesne stosowanie celekoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem może potęgować nefrotoksyczne działanie tych leków immunosupresyjnych. Podczas takiego leczenia skojarzonego konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek.⁶

Kwas acetylosalicylowy

Celekoksyb może być podawany jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego, należy jednak pamiętać, że:

• celekoksyb nie może zastępować kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia
• stosowanie celekoksybu w skojarzeniu z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych powikłań gastrycznych w porównaniu do monoterapii celekoksybem

⁷

Interakcje farmakokinetyczne

Interakcje farmakokinetyczne dotyczą wpływu celekoksybu na metabolizm innych leków i odwrotnie, co może prowadzić do zmiany stężeń leków w organizmie.⁸

Wpływ celekoksybu na inne produkty lecznicze

Hamowanie CYP2D6: Celekoksyb jest inhibitorem cytochromu CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężeń w osoczu leków metabolizowanych przez ten enzym. Dotyczy to:

• leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny)
• neuroleptyków
• leków przeciwarytmicznych

Po rozpoczęciu leczenia celekoksybem może być konieczne zmniejszenie indywidualnie ustalonej dawki substratów CYP2D6 lub jej zwiększenie po zakończeniu terapii celekoksybem. Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie 200 mg celekoksybu dwa razy na dobę powodowało 2,6-krotne zwiększenie stężenia dekstrometorfanu i 1,5-krotne zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu.⁹

Hamowanie CYP2C19: Badania in vitro wskazują na zdolność celekoksybu do hamowania metabolizmu katalizowanego przez cytochrom CYP2C19, choć kliniczne znaczenie tego efektu nie jest w pełni poznane. Wśród leków metabolizowanych przez CYP2C19 znajdują się diazepam, cytalopram i imipramina.¹⁰

Metotreksat: U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów celekoksyb nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę metotreksatu (osoczowy lub nerkowy klirens) w dawkach stosowanych w reumatologii. Niemniej, podczas jednoczesnego stosowania obu leków zaleca się odpowiednią kontrolę pod kątem toksycznego działania metotreksatu.¹¹

Lit: Jednoczesne stosowanie 200 mg celekoksybu dwa razy na dobę z 450 mg litu dwa razy na dobę u zdrowych osób powodowało średnie zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) litu o 16% i pola powierzchni pod krzywą (AUC) o 18%. Pacjenci przyjmujący związki litu wymagają dokładnej obserwacji podczas rozpoczynania lub przerwania leczenia celekoksybem.¹²

Doustne leki antykoncepcyjne: W badaniach interakcji celekoksyb nie wykazywał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę doustnych leków antykoncepcyjnych (1 mg noretysteronu/35 mikrogramów etynyloestradiolu).¹³

Glibenklamid/tolbutamid: Celekoksyb nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę tolbutamidu (substrat CYP2C9) lub glibenklamidu.¹⁴

Wpływ innych produktów leczniczych na celekoksyb

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9: U pacjentów z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9 i zwiększonym narażeniem na celekoksyb, jednoczesne podawanie inhibitorów CYP2C9 (np. flukonazolu) może prowadzić do dalszego zwiększenia ekspozycji na celekoksyb. U takich pacjentów należy unikać stosowania celekoksybu jednocześnie z inhibitorami CYP2C9.¹⁵

Inhibitory i induktory CYP2C9: Ponieważ celekoksyb jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, należy:

• zmniejszyć o połowę dawkę celekoksybu u pacjentów otrzymujących flukonazol (silny inhibitor CYP2C9) – jednoczesne zastosowanie pojedynczej dawki 200 mg celekoksybu i 200 mg raz na dobę flukonazolu powodowało średnie zwiększenie Cmax celekoksybu o 60% i AUC o 130%
• mieć na uwadze, że jednoczesne stosowanie induktorów CYP2C9 (ryfampicyna, karbamazepina, barbiturany) może zmniejszać stężenie celekoksybu w osoczu

¹⁶

Ketokonazol i leki zobojętniające: Nie zaobserwowano, aby ketokonazol lub produkty zobojętniające wywierały wpływ na farmakokinetykę celekoksybu.¹⁷

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Elecoxel brak jest bezpośredniej informacji dotyczącej interakcji celekoksybu z alkoholem, należy zwrócić uwagę na potencjalne zagrożenia wynikające z jednoczesnego stosowania:

• Alkohol może nasilać działanie drażniące celekoksybu na błonę śluzową przewodu pokarmowego, co zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego
• Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie celekoksybu może potęgować działanie hepatotoksyczne obu substancji
• Alkohol może nasilać działanie przeciwpłytkowe i tym samym zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów jednocześnie stosujących leki przeciwzakrzepowe
• Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub stosujących jednocześnie inne leki nefrotoksyczne

Ze względu na powyższe zagrożenia, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia celekoksybem, a w przypadku jego okazjonalnego spożycia – ograniczenie do minimum i zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu pokarmowego, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz stosujących jednocześnie inne leki.

Tabela interakcji celekoksybu z innymi produktami leczniczymi

Należy zaznaczyć, że badania dotyczące interakcji celekoksybu z innymi lekami przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych, co oznacza, że brak jest pełnych danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży.¹⁸