Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dutrozen

W odniesieniu do preparatu Dutrozen (0,5 mg dutasterydu + 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku) nie prowadzono kompleksowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo terapii skojarzonej. Poszczególne substancje czynne, tj. dutasteryd i tamsulosyny chlorowodorek, zostały poddane oddzielnym testom toksyczności na modelach zwierzęcych, a zaobserwowane efekty farmakologiczne były zgodne z mechanizmem działania inhibitorów 5-alfa reduktazy (dutasteryd) oraz alfa₁-adrenolityków (tamsulosyna).¹

Badania przedkliniczne dotyczące dutasterydu

Toksyczność ogólna, genotoksyczność i potencjał rakotwórczy dutasterydu były przedmiotem kompleksowych badań, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Przeprowadzone testy nie dostarczyły dowodów na występowanie działań niepożądanych, które wykraczałyby poza oczekiwany profil farmakologiczny tej substancji.²

Wpływ dutasterydu na reprodukcję

W badaniach oceniających toksyczny wpływ na reprodukcję wykazano, że podawanie dutasterydu samcom szczurów powodowało:³

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych
• Redukcję wydzielania przez dodatkowe gruczoły płciowe
• Obniżenie wskaźników płodności, co wynikało bezpośrednio z farmakologicznego działania dutasterydu

Należy podkreślić, że kliniczne znaczenie powyższych obserwacji nie zostało jednoznacznie określone.⁴

Wykazano, że podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-alfa reduktazy, podawanie dutasterydu samicom szczurów i królików w okresie ciąży prowadziło do feminizacji płodów męskich. Dutasteryd był wykrywany we krwi samic szczurów po kopulacji z samcami otrzymującymi tę substancję. Interesujące jest, że u naczelnych nie zaobserwowano zjawiska feminizacji płodów płci męskiej po ekspozycji na dutasteryd w okresie ciąży, nawet przy stosowaniu dawek prowadzących do osiągnięcia stężeń we krwi przekraczających poziomy mogące wystąpić u ludzi po ekspozycji na nasienie zawierające dutasteryd.⁵

Na podstawie przytoczonych badań uznaje się za mało prawdopodobne, aby kontakt z dutasterydem zawartym w nasieniu mógł wywierać szkodliwy wpływ na płód płci męskiej.⁶

Badania przedkliniczne dotyczące tamsulosyny

Przeprowadzone badania toksyczności ogólnej i genotoksyczności nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi związanego ze stosowaniem tamsulosyny, poza efektami wynikającymi z jej profilu farmakologicznego jako alfa₁-adrenolityku.⁷

Potencjał rakotwórczy tamsulosyny

W badaniach oceniających potencjał rakotwórczy tamsulosyny chlorowodorku u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zmian proliferacyjnych w gruczołach sutkowych samic. Zmiany te prawdopodobnie były konsekwencją hiperprolaktynemii i występowały jedynie przy podawaniu wysokich dawek substancji. Z tego względu nie uznaje się ich za istotne klinicznie.⁸

Wpływ tamsulosyny na reprodukcję

Wysokie dawki tamsulosyny chlorowodorku podawane samcom szczurów powodowały odwracalne zmniejszenie płodności. Efekt ten był prawdopodobnie związany ze zmianami w składzie nasienia lub z zaburzeniami ejakulacji. Należy podkreślić, że bezpośredni wpływ tamsulosyny chlorowodorku na liczbę lub funkcję plemników nie został dokładnie zbadany.⁹

W badaniach teratogenności wykazano, że podawanie tamsulosyny chlorowodorku ciężarnym samicom szczurów i królików w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne nie powodowało uszkodzeń płodu.¹⁰