Działania niepożądane leku Dulofor – profil bezpieczeństwa

Duloksetyna, substancja czynna leku Dulofor, jest stosowana w terapii różnych zaburzeń, w tym depresji, zaburzeń lękowych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej. Jak każdy lek, Dulofor może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Dokładna znajomość profilu bezpieczeństwa leku jest niezbędna dla optymalnego prowadzenia terapii i monitorowania stanu pacjenta.¹

Najczęściej występujące działania niepożądane

W trakcie stosowania leku Dulofor najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są: nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy. Istotne jest, że większość z tych objawów ma charakter łagodny do umiarkowanego, pojawia się zwykle na początku leczenia i ustępuje w miarę kontynuowania terapii. Pozwala to w wielu przypadkach na kontynuację farmakoterapii mimo początkowego dyskomfortu pacjenta.²

Systematyka działań niepożądanych leku Dulofor

Działania niepożądane duloksetyny zostały sklasyfikowane według częstości występowania, zgodnie z następującymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Dane te pochodzą zarówno z badań klinicznych kontrolowanych placebo, jak i ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu leku na rynek.³

Objawy odstawienia po przerwaniu stosowania duloksetyny

Szczególnej uwagi wymaga zjawisko zespołu odstawienia, który może wystąpić po przerwaniu leczenia duloksetyną, zwłaszcza jeśli odstawienie nastąpi w sposób nagły. Objawami odstawienia najczęściej zgłaszanymi przez pacjentów są: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu (bezsenność, intensywne marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub niepokój, nudności i/lub wymioty, drżenie, ból głowy, bóle mięśniowe, drażliwość, biegunka oraz nadmierne pocenie się.⁴

Objawy odstawienia mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i są przemijające, jednak u pewnej grupy pacjentów mogą być ciężkie i/lub utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego względu, zgodnie z zasadami prowadzenia farmakoterapii lekami wpływającymi na przekaźnictwo serotoninergiczne, zdecydowanie zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, gdy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna. Nagłe odstawienie leku powinno następować tylko w wyjątkowych sytuacjach klinicznych.⁵

Wpływ na metabolizm węglowodanów i lipidów

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej leczonych duloksetyną przez 12 tygodni (faza ostra) zaobserwowano niewielkie, ale istotne statystycznie zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo. Poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c) pozostawał stabilny zarówno u pacjentów otrzymujących duloksetynę, jak i placebo.⁶

W dłuższej perspektywie, w fazie rozszerzonej badań trwającej do 52 tygodni, zaobserwowano zwiększenie poziomu HbA1c zarówno w grupie otrzymującej duloksetynę, jak i w grupach leczonych standardowo. Jednakże średni wzrost wartości HbA1c był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Dodatkowo odnotowano niewielkie zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych duloksetyną, podczas gdy w grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne zmniejszenie tych parametrów.⁷

Wpływ na parametry kardiologiczne

Istotną kwestią z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego jest wpływ leku na przewodnictwo elektryczne w sercu. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w skorygowanym odstępie QT u pacjentów leczonych duloksetyną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Podobnie, nie stwierdzono różnic w innych parametrach elektrokardiograficznych (QT, PR, QRS i QTcB) między obiema grupami.⁸

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Duloksetyna była stosowana u dzieci i młodzieży w ramach badań klinicznych obejmujących łącznie 509 pacjentów w wieku 7-17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi oraz 241 pacjentów w tym samym przedziale wiekowym z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi. Profil działań niepożądanych duloksetyny w populacji pediatrycznej generalnie był zbliżony do obserwowanego u osób dorosłych.⁹

Szczególną uwagę należy zwrócić na wpływ leku na masę ciała pacjentów pediatrycznych. W badaniach klinicznych u 467 pacjentów z grupy pediatrycznej, których początkowo losowo przydzielono do grupy otrzymującej duloksetynę, zaobserwowano zmniejszenie masy ciała średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach terapii. Dla porównania, w grupie 353 pacjentów otrzymujących placebo nastąpił przyrost masy ciała o średnio 0,9 kg. W dłuższej perspektywie, po 4-6 miesiącach leczenia, pacjenci wykazywali tendencję do powrotu do ich przewidywanej percentylowej masy początkowej.¹⁰

Ponadto, w badaniach trwających do 9 miesięcy u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej. Efekt ten był zróżnicowany wiekowo: u dzieci w wieku 7-11 lat był mniejszy o 2%, natomiast u młodzieży w wieku 12-17 lat większy o 0,3%. Te zmiany wzrostu wymagają monitorowania w trakcie długotrwałej terapii.¹¹

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu kluczowe znaczenie ma stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku poprzez zbieranie informacji o działaniach niepożądanych. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹²

Dane kontaktowe do zgłaszania działań niepożądanych:

• Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
• Telefon: + 48 22 49 21 301
• Faks: + 48 22 49 21 309
• Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie leku do obrotu.¹³