Przedawkowanie – Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g

Przedawkowanie
Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g

Przedawkowanie preparatu Diprogenta, zawierającego 0,64 mg betametazonu dipropionianu oraz 1 mg gentamycyny w postaci siarczanu na gram, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych wynikających z działania obu składników. Nadmierna ekspozycja na betametazon skutkuje supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, wtórną niedoczynnością nadnerczy oraz objawami zespołu Cushinga, takimi jak „twarz księżycowata”, otyłość centralna, rozstępy, osłabienie mięśniowe, nadciśnienie tętnicze i hiperglikemia. Z kolei przedawkowanie gentamycyny może wywołać ototoksyczność (uszkodzenie słuchu, szumy uszne) oraz nefrotoksyczność (uporczywe zaburzenia funkcji nerek z podwyższeniem poziomu kreatyniny), a także sprzyjać rozwojowi opornych szczepów bakteryjnych, co komplikuje leczenie infekcji. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hipokaliemia, hipernatremia i zasadowica metaboliczna.

Pobierz ChPL PDF Diprogenta – Krem – (0,64 mg + 1 mg)/g

Przedawkowanie leku Diprogenta

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Szczegółowe objawy przedawkowania
Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Diprogenta

Przedawkowanie preparatu Diprogenta (0,64 mg betametazonu dipropionianu + 1 mg gentamycyny w postaci siarczanu/g) może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych związanych zarówno z komponentem kortykosteroidowym (betametazon), jak i antybiotykowym (gentamycyna). Szczegółowa analiza zagrożeń związanych z nadmiernym stosowaniem tego produktu leczniczego jest niezbędna dla właściwego postępowania terapeutycznego.^„1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Diprogenta manifestuje się objawami wynikającymi z nadmiernej ekspozycji na dwie substancje czynne: betametazon dipropionian oraz gentamycynę w postaci siarczanu. Długotrwałe lub intensywne stosowanie tego preparatu może prowadzić do zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co skutkuje wtórną niedoczynnością nadnerczy oraz wystąpieniem ogólnoustrojowych objawów niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów, w tym zespołu Cushinga.^„2

W przypadku komponentu antybiotykowego, nadmierne lub długotrwałe miejscowe stosowanie gentamycyny może skutkować rozwojem szczepów bakteryjnych opornych na antybiotyk oraz wywoływać działania ototoksyczne i nefrotoksyczne, prowadzące do uszkodzenia słuchu i nerek.^„3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Diprogenta zaleca się wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego. Ostre objawy nadczynności nadnerczy mają zazwyczaj charakter przemijający. W razie konieczności należy dążyć do wyrównania zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Jeśli pacjent doświadcza przewlekłego zatrucia kortykosteroidami, rekomendowane jest stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidów.^„4

W sytuacji, gdy obserwuje się wzrost ilości niewrażliwych mikroorganizmów, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Diprogenta i wdrożyć odpowiednie leczenie ukierunkowane na zwalczanie tych patogenów.^„5

Szczegółowe objawy przedawkowania

Objaw przedawkowania	Opis	Związek z substancją czynną
Zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza	Supresja endogennej produkcji kortyzolu, prowadząca do niewydolności nadnerczy przy odstawieniu leku	Betametazon dipropionian
Wtórna niedoczynność nadnerczy	Obniżona produkcja hormonów nadnerczy wskutek długotrwałej supresji	Betametazon dipropionian
Zespół Cushinga	Charakterystyczna „twarz księżycowata”, otyłość centralna, rozstępy skórne, osłabienie mięśniowe, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia	Betametazon dipropionian
Uszkodzenie słuchu	Ototoksyczność manifestująca się jako upośledzenie słuchu lub szumy uszne	Gentamycyna
Uszkodzenie nerek	Nefrotoksyczność z upośledzeniem funkcji nerek, wzrostem poziomu kreatyniny w surowicy	Gentamycyna
Rozwój opornych szczepów bakterii	Selekcja szczepów niewrażliwych na antybiotyki, potencjalnie prowadząca do trudnych w leczeniu nadkażeń	Gentamycyna
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej	Hipokaliemia, hipernatremia, zasadowica metaboliczna	Betametazon dipropionian

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania preparatu Diprogenta należy przeprowadzić szczegółową diagnostykę obejmującą:^„6

Ocenę funkcji nadnerczy – oznaczenie stężenia kortyzolu we krwi i w moczu, test stymulacji ACTH
Badanie słuchu – audiometria w przypadku podejrzenia ototoksyczności
Ocenę funkcji nerek – oznaczenie poziomu kreatyniny, mocznika, GFR
Ocenę gospodarki elektrolitowej – pomiar stężenia sodu, potasu, wapnia, fosforanów
Diagnostykę mikrobiologiczną – posiewy z miejsc aplikacji leku w kierunku szczepów opornych

Należy pamiętać, że ryzyko przedawkowania zwiększa się znacząco w przypadku długotrwałego stosowania leku na rozległe powierzchnie skóry, zwłaszcza przy współistniejących uszkodzeniach bariery naskórkowej, które mogą zwiększać absorpcję ogólnoustrojową składników preparatu.^„7

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.