Wskazania do stosowania leku Diafer

Diafer (50 mg Fe³⁺/ml w postaci derizomaltozy żelazowej) jest przeznaczony do stosowania u pacjentów dorosłych w ściśle określonych przypadkach klinicznych związanych z niedoborem żelaza. Lek podawany jest w formie roztworu do wstrzykiwań, który charakteryzuje się ciemnobrązowym, nieprzejrzystym wyglądem o pH 5,0-7,0 i osmolarności około 400 mOsm/l.¹

Szczegółowe wskazania kliniczne

Lek Diafer jest wskazany w leczeniu niedoboru żelaza u pacjentów spełniających następujące kryteria kliniczne:

• Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek poddawani dializie
• Wykazano nieskuteczność doustnych preparatów żelaza lub występuje niemożność zastosowania takich preparatów

Zastosowanie leku Diafer powinno być ograniczone do wyżej wymienionych populacji pacjentów, u których potwierdzono niedobór żelaza w badaniach laboratoryjnych.²

Diagnostyka niedoboru żelaza przed włączeniem leku

Przed zastosowaniem leku Diafer konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki potwierdzającej niedobór żelaza. Diagnoza powinna opierać się na wynikach specjalistycznych badań laboratoryjnych, takich jak:

• Ferrytyna w surowicy – marker zapasów żelaza w organizmie
• Żelazo w surowicy – ocena aktualnego stężenia żelaza we krwi
• Wysycenie transferyny (TSAT) – wskaźnik zdolności wiązania żelaza
• Niedobarwione czerwone krwinki (hipochromiczne erytrocyty) – marker niedostatecznej syntezy hemoglobiny

Decyzję o włączeniu terapii lekiem Diafer należy podjąć po dokładnej analizie powyższych parametrów biochemicznych, potwierdzających rzeczywisty niedobór żelaza u pacjenta z przewlekłą chorobą nerek poddawanego dializie.³

Forma podania leku

Diafer dostępny jest w ampułkach zawierających 2 ml roztworu, co odpowiada 100 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej. Roztwór przeznaczony jest do podania pozajelitowego, co stanowi właściwą drogę podania u pacjentów, u których leczenie doustnymi preparatami żelaza jest nieskuteczne lub niemożliwe.⁴

Należy zwrócić uwagę, że roztwór zawiera również do 4,6 mg (0,2 mmol) sodu na ml, co powinno być uwzględnione w przypadku pacjentów z ograniczeniami w spożyciu sodu.⁵