Właściwości farmakokinetyczne
Co-Prestarium 10 mg + 10 mg

Charakterystyka farmakokinetyczna leku Co-Prestarium

Lek Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu. Istotnym aspektem dla skuteczności klinicznej preparatu złożonego jest fakt, że współczynnik i zakres absorpcji obu substancji czynnych z produktu Co-Prestarium nie różni się w sposób istotny od współczynnika i zakresu absorpcji peryndoprylu i amlodypiny podawanych jako oddzielne postaci farmaceutyczne. ¹

Farmakokinetyka peryndoprylu

Peryndopryl, jeden z głównych składników leku Co-Prestarium, jest prekursorem leku, który w organizmie ulega przekształceniu do aktywnej formy. Wykazuje on specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które warunkują jego skuteczność terapeutyczną. ²

Wchłanianie

Po podaniu doustnym peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w ciągu 1 godziny. Okres półtrwania samego peryndoprylu wynosi 1 godzinę. Istotnym aspektem farmakokinetyki peryndoprylu jest fakt, że tylko 27% podanej dawki dociera do krwiobiegu w postaci czynnego metabolitu – peryndoprylatu. Oprócz czynnego peryndoprylatu w organizmie powstaje 5 innych metabolitów, które są biologicznie nieaktywne. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane w ciągu 3-4 godzin po podaniu leku. ³

Ważnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę peryndoprylu jest spożycie pokarmu, które zmniejsza przekształcanie substancji do aktywnego peryndoprylatu, obniżając tym samym biodostępność leku. Z tego powodu zaleca się, aby peryndopryl z argininą przyjmować doustnie w pojedynczej dawce dobowej, rano, przed posiłkiem. W badaniach farmakokinetycznych wykazano liniową zależność pomiędzy zastosowaną dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu. ⁴

Dystrybucja

Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. Peryndoprylat wiąże się z białkami osocza w stosunkowo niewielkim stopniu – około 20%. Wiązanie to zachodzi głównie z enzymem konwertującym angiotensynę, a stopień wiązania jest zależny od aktualnego stężenia substancji. ⁵

Eliminacja

Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki. Końcowy okres półtrwania jego niezwiązanej frakcji wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego w organizmie w ciągu 4 dni od rozpoczęcia terapii. ⁶

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Farmakokinetyka peryndoprylu ulega istotnym zmianom w określonych grupach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku: wydalanie peryndoprylatu jest wolniejsze u pacjentów w podeszłym wieku. ⁷
• Pacjenci z niewydolnością serca: u tych pacjentów obserwuje się spowolnione wydalanie peryndoprylatu. ⁸
• Pacjenci z niewydolnością nerek: wydalanie peryndoprylatu jest wolniejsze u pacjentów z niewydolnością nerek. W takich przypadkach konieczna jest ścisła obserwacja pacjenta, w tym regularne oznaczanie stężenia kreatyniny i potasu. ⁹
• Pacjenci dializowani: klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min. ¹⁰
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: u pacjentów z marskością wątroby obserwuje się zmienione właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu. Klirens wątrobowy macierzystej cząsteczki jest zmniejszony o połowę, jednak ilość powstającego aktywnego peryndoprylatu nie zmniejsza się. Dzięki temu modyfikacja dawkowania nie jest konieczna u tych pacjentów. ¹¹

Farmakokinetyka amlodypiny

Amlodypina, drugi główny składnik leku Co-Prestarium, jest antagonistą kanałów wapniowych i charakteryzuje się odmiennym profilem farmakokinetycznym niż peryndopryl.

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych, amlodypina jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 6-12 godzinach od podania leku. Biodostępność amlodypiny jest wysoka i wynosi od 64% do 80%. Objętość dystrybucji jest znacząca i wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. ¹²

Amlodypina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza – w badaniach in vitro wykazano, że prawie 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z białkami osocza. W przeciwieństwie do peryndoprylu, biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu. ¹³

Metabolizm i eliminacja

Amlodypina charakteryzuje się długim okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza, wynoszącym około 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki – około 10% macierzystego leku oraz 60% metabolitów jest wydalane w moczu. ¹⁴

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Podobnie jak w przypadku peryndoprylu, również farmakokinetyka amlodypiny ulega zmianom w określonych grupach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku: czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego w osoczu jest podobny u osób w podeszłym wieku i u osób młodszych. Jednak klirens amlodypiny wykazuje tendencję do zmniejszania się u osób starszych, co powoduje zwiększenie wartości AUC (pole pod krzywą zależności stężenia leku od czasu) oraz wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. ¹⁵
• Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca: u tych pacjentów pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) oraz okres półtrwania w fazie eliminacji zwiększają się odpowiednio do wieku. ¹⁶
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentów są bardzo ograniczone. Wiadomo jednak, że pacjenci z niewydolnością wątroby mają zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem wartości AUC o około 40-60%. ¹⁷

Porównanie właściwości farmakokinetycznych peryndoprylu i amlodypiny

Implikacje kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Zrozumienie właściwości farmakokinetycznych leku Co-Prestarium ma istotne znaczenie dla jego prawidłowego stosowania w praktyce klinicznej. Z przedstawionych danych farmakokinetycznych wynikają następujące implikacje praktyczne:

1. Ze względu na wpływ pokarmu na wchłanianie peryndoprylu, lek Co-Prestarium powinien być przyjmowany rano, przed posiłkiem. ¹⁸
2. Długi okres półtrwania amlodypiny (35-50 godzin) oraz peryndoprylatu (17 godzin) umożliwia dawkowanie raz na dobę, co zwiększa wygodę stosowania i może poprawiać współpracę pacjenta. ¹⁹
3. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek, serca lub wątroby mogą być konieczne modyfikacje dawkowania lub szczególna obserwacja ze względu na zmienioną farmakokinetykę obu składników leku. ²⁰
4. Stan stacjonarny peryndoprylatu osiągany jest po 4 dniach stosowania, co może mieć znaczenie przy ocenie pełnego efektu terapeutycznego leku. ²¹