Interakcje leku
Borez 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaran, jako substancja czynna preparatu Borez, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Odpowiednia znajomość potencjalnych interakcji ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności leczenia.¹

Niezalecane leczenie skojarzone

Istnieje grupa leków, których jednoczesne stosowanie z bisoprololem jest niezalecane ze względu na znaczące ryzyko działań niepożądanych:²

• Antagoniści wapnia typu werapamilu i w mniejszym stopniu diltiazemu – wywierają ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne może być dożylne podanie werapamilu pacjentom przyjmującym bisoprolol, co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.³
• Leki przeciwarytmiczne klasy I (m.in. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – mogą zwiększać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasilać ujemne działanie inotropowe (osłabiające kurczliwość mięśnia sercowego).⁴
• Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna – jednoczesne stosowanie może nasilić niewydolność serca poprzez dodatkowe zmniejszenie napięcia współczulnego (zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń). Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed przerwaniem leczenia bisoprololem, ponieważ zwiększa to ryzyko nadciśnienia „z odbicia”.⁵

Leczenie skojarzone, które należy stosować ostrożnie

Poniższe grupy leków mogą być stosowane jednocześnie z bisoprololem, jednak wymagają zachowania szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta:⁶

• Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, nifedypina, amlodypina) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca może również występować zwiększone ryzyko dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór serca.⁷
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – możliwe zwiększenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁸
• Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry) – mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.⁹
• Leki parasympatykomimetyczne – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.¹⁰
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – bisoprolol może nasilać ich działanie hipoglikemizujące. Jednocześnie blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne.¹¹
• Leki znieczulające – mogą osłabiać odruchową tachykardię oraz zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.¹²
• Glikozydy naparstnicy – mogą prowadzić do zwolnienia rytmu serca i wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹³
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać hipotensyjne działanie bisoprololu.¹⁴
• Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zmniejszać skuteczność obu leków.¹⁵
• Leki sympatykomimetyczne, które pobudzają zarówno receptory beta-, jak i alfa-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina) – jednoczesne stosowanie może ujawniać ich działanie zwężające naczynia za pośrednictwem receptora alfa-adrenergicznego, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego oraz zaostrzenia chromania przestankowego.¹⁶
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe oraz leki mogące obniżać ciśnienie krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.¹⁷

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć

Istnieją również interakcje, które należy mieć na uwadze podczas planowania terapii:¹⁸

• Meflochina – zwiększa ryzyko wystąpienia bradykardii.¹⁹
• Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – mogą nasilać działanie hipotensyjne leków beta-adrenolitycznych, ale również zwiększać ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego.²⁰

Należy podkreślić, że badania dotyczące interakcji z bisoprololem przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co oznacza, że zastosowanie leku u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej ostrożności.²¹

Interakcje bisoprololu z alkoholem

Chociaż w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla preparatu Borez nie znajdują się bezpośrednie informacje dotyczące interakcji bisoprololu z alkoholem, należy zwrócić uwagę na potencjalne zagrożenia wynikające z takiego połączenia.

Alkohol etylowy może wchodzić w interakcje z bisoprololem na kilku płaszczyznach:

• Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, potencjalnie skutkującego zawrotami głowy, omdleniami i upadkami.
• Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działanie depresyjne bisoprololu na układ sercowo-naczyniowy, zwiększając ryzyko bradykardii.
• Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy bisoprololu, potencjalnie zmieniając jego stężenie we krwi.
• U pacjentów z niewydolnością serca połączenie alkoholu z bisoprololem może zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji mięśnia sercowego.

Z uwagi na powyższe zagrożenia, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii bisoprololem, a w przypadku okazjonalnego spożycia – zachowanie szczególnej ostrożności i obserwację swojego organizmu pod kątem występowania objawów nadmiernego spadku ciśnienia lub zwolnienia rytmu serca.

Tabela interakcji bisoprololu