Właściwości farmakodynamiczne
Azycyna 250 mg
Azytromycyna, należąca do grupy makrolidów (kod ATC: J01FA10), jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, hamującym syntezę białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu i blokowanie translokacji peptydów. Oporność na azytromycynę może być wrodzona lub nabyta, obejmując mechanizmy takie jak zmiana miejsca docelowego, modyfikacja transportu antybiotyku oraz enzymatyczna modyfikacja cząsteczki. Istotne jest zjawisko oporności krzyżowej między azytromycyną, erytromycyną, innymi makrolidami oraz linkozamidami, szczególnie w przypadku patogenów takich jak Streptococcus pneumoniae, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus aureus, w tym szczepy MRSA. Wrażliwość drobnoustrojów określa się na podstawie wartości MIC, np. dla S. pneumoniae i S. pyogenes według NCCLS wrażliwość to ≤0,5 mg/l, oporność ≥2 mg/l, a według EUCAST odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l.
- bakteryjne zapalenie gardła
- liszajec
- niepowikłane zakażenie wywołane przez Chlamydia trachomatis
- ostre zapalenie oskrzeli
- ostre zapalenie ucha środkowego
- róża
- rumień wędrujący
- śródmiąższowe zapalenie płuc
- wtórne ropne zapalenie skóry
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- zapalenie migdałków
- zapalenie płuc
- zapalenie zatok
Właściwości farmakodynamiczne azytromycyny
Azytromycyna należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwbakteryjnych do stosowania ogólnego, podgrupy makrolidów, oznaczonej kodem ATC: J 01 FA 10. Jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, wykazującym aktywność wobec wielu patogenów bakteryjnych.1
Mechanizm działania
Azytromycyna jest przedstawicielem antybiotyków makrolidowych z grupy azalidów. Jej struktura chemiczna powstała poprzez modyfikację cząsteczki erytromycyny A, polegającą na dodaniu atomu azotu do pierścienia laktonowego. Pełna nazwa chemiczna substancji to 9-deoksy-9a-aza-9a-metylo-9a-homoerytromycyna A, a jej masa cząsteczkowa wynosi 749,0. Mechanizm działania przeciwbakteryjnego azytromycyny opiera się na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez przyłączanie się do podjednostki 50S rybosomu i blokowanie procesu translokacji peptydów.2
Mechanizmy oporności
Oporność drobnoustrojów na azytromycynę może mieć charakter wrodzony lub nabyty. Wyróżnia się trzy główne mechanizmy prowadzące do rozwoju oporności bakterii na ten antybiotyk:
- Zmiana miejsca docelowego działania antybiotyku
- Modyfikacja transportu antybiotyku do wnętrza komórki bakteryjnej
- Enzymatyczna modyfikacja cząsteczki antybiotyku
Istotnym zjawiskiem klinicznym jest występowanie całkowitej oporności krzyżowej między azytromycyną, erytromycyną, innymi makrolidami oraz linkozamidami w przypadku takich patogenów jak Streptococcus pneumoniae, paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A, Enterococcus faecalis i Staphylococcus aureus, w tym również szczepy metycylinooporne S. aureus (MRSA).3
Graniczne wartości wrażliwości
Określenie wrażliwości drobnoustrojów na azytromycynę opiera się na wartościach granicznych stężeń minimalnych hamujących (MIC) ustalonych przez odpowiednie komitety normalizacyjne:4
| Organizm standaryzujący | Drobnoustrój | Wrażliwy (mg/l) | Oporny (mg/l) |
|---|---|---|---|
| NCCLS (National Committee on Clinical Laboratory Standards) | Patogeny ogólnie | ≤2 | ≥8 |
| Haemophilus spp. | ≤4 | – | |
| S. pneumoniae i S. pyogenes | ≤0,5 | ≥2 | |
| EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) | H. influenzae i H. parainfluenzae | ≤0,125 | >4 |
| S. pneumoniae i S. pyogenes | ≤0,25 | >0,5 | |
| S. aureus | ≤1 | >2 | |
| N. gonorrhoeae | ≤0,25 | >0,5 |
Należy zaznaczyć, że częstość występowania oporności nabytej na azytromycynę może wykazywać zmienność geograficzną oraz czasową, szczególnie w przypadku terapii ciężkich zakażeń. W takich sytuacjach zaleca się konsultację z ekspertem w zakresie lokalnych informacji na temat wzorców oporności.5
Spektrum działania przeciwbakteryjnego
Azytromycyna wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum patogenów bakteryjnych. Poniżej przedstawiono charakterystykę wrażliwości różnych grup drobnoustrojów:6
Drobnoustroje zwykle wrażliwe
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę – gronkowiec złocisty jest głównym patogenem w zakażeniach skóry i tkanek miękkich
- Streptococcus pneumoniae wrażliwe na penicylinę – pneumokok jest jednym z najważniejszych czynników etiologicznych pozaszpitalnych zapaleń płuc
- Streptococcus pyogenes (grupa A) – paciorkowiec odpowiedzialny za anginy, zakażenia skóry i tkanek miękkich
Bakterie Gram-ujemne tlenowe:
- Haemophilus influenzae – patogen dróg oddechowych, szczególnie istotny w zapaleniach oskrzeli i płuc
- Haemophilus parainfluenzae – drobnoustrój wywołujący zakażenia układu oddechowego
- Legionella pneumophila – czynnik etiologiczny legionellozy, w tym tzw. choroby legionistów
- Moraxella catarrhalis – bakteria często powodująca zapalenia zatok, ucha środkowego i oskrzeli
- Pasteurella multocida – patogen związany z zakażeniami po ugryzieniach zwierząt
- Escherichia coli ETEC (enterotoksyczne) – szczepy wywołujące biegunkę podróżnych
- Escherichia coli EAEC (enteroagregacyjne) – szczepy związane z przewlekłymi zakażeniami przewodu pokarmowego
Bakterie beztlenowe:
- Clostridium perfringens – beztlenowiec związany z martwicą tkanek i zgorzelą gazową
- Fusobacterium spp. – bakterie związane z zakażeniami jamy ustnej i górnych dróg oddechowych
- Prevotella spp. – beztlenowce uczestniczące w zakażeniach mieszanych
- Porphyromonas spp. – patogeny związane z chorobami przyzębia i zakażeniami jamy ustnej
Inne drobnoustroje:
- Borrelia burgdorferi – czynnik etiologiczny boreliozy z Lyme
- Chlamydia trachomatis – patogen wywołujący zakażenia układu moczowo-płciowego
- Chlamydia pneumoniae – atypowy czynnik zapalenia płuc
- Mycoplasma pneumoniae – atypowy patogen układu oddechowego, powodujący tzw. „zimne zapalenie płuc”
Wszystkie powyższe mikroorganizmy wykazują dobrą wrażliwość na azytromycynę w warunkach in vitro oraz w praktyce klinicznej.7
Drobnoustroje z potencjalną opornością nabytą
Gram-dodatnie bakterie tlenowe:
- Streptococcus pneumoniae średnio wrażliwe i oporne na penicylinę – szczepy pneumokoków o obniżonej wrażliwości na penicylinę często wykazują również zmniejszoną wrażliwość na makrolidy, w tym azytromycynę
Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia oporności krzyżowej u tych patogenów.8
Drobnoustroje naturalnie oporne
Gram-dodatnie bakterie tlenowe:
- Enterococcus faecalis – enterokoki wykazują naturalną oporność na makrolidy
- Staphylococcus spp. MRSA, MRSE* – szczepy gronkowców oporne na metycylinę zwykle wykazują oporność również na makrolidy
Bakterie Gram-ujemne:
- Pseudomonas aeruginosa – pałeczka ropy błękitnej jest naturalnie oporna na większość antybiotyków makrolidowych
- Klebsiella spp. – pałeczki z rodzaju Klebsiella wykazują naturalną oporność na azytromycynę
- Escherichia coli – większość szczepów E. coli (poza wymienionymi wcześniej ETEC i EAEC) jest oporna na azytromycynę
Bakterie beztlenowe:
- Grupa Bacteroides fragilis – te beztlenowce są naturalnie oporne na działanie azytromycyny
* Należy zaznaczyć, że gronkowce oporne na metycylinę (MRSA – Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus, MRSE – Methicillin-Resistant Staphylococcus epidermidis) powszechnie wykazują oporność nabytą na makrolidy i rzadko są wrażliwe na azytromycynę.9
Zastosowanie w malarii
Na podstawie oceny badań klinicznych przeprowadzonych w populacji pediatrycznej, stosowanie azytromycyny nie jest zalecane w leczeniu malarii. Dotyczy to zarówno monoterapii, jak i schematów skojarzonych z lekami zawierającymi chlorochinę lub pochodne artemizyniny. Nie wykazano non-inferiority (nie mniejszej skuteczności) azytromycyny w porównaniu do standardowych leków przeciwmalarycznych zalecanych w leczeniu niepowikłanej malarii.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania