Właściwości farmakodynamiczne
Azycyna 200 mg/5 ml
Azytromycyna, należąca do grupy makrolidów (podgrupa azalidów, kod ATC: J01FA10), działa bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białka na poziomie podjednostki 50S rybosomu bakterii. Strukturalnie jest pochodną erytromycyny A, z modyfikacją polegającą na wprowadzeniu atomu azotu do pierścienia laktonowego. Oporność na azytromycynę może być wrodzona lub nabyta, obejmując mechanizmy takie jak zmiana miejsca docelowego, zmiana transportu antybiotyku oraz modyfikacja jego struktury chemicznej. Istnieje całkowita oporność krzyżowa między azytromycyną, erytromycyną, innymi makrolidami oraz linkozamidami w przypadku patogenów takich jak Streptococcus pneumoniae, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus aureus, w tym szczepy MRSA. Graniczne wartości MIC dla wrażliwości patogenów na azytromycynę wynoszą m.in. ≤2 mg/l dla większości patogenów, ≤0,5 mg/l dla Streptococcus pneumoniae i S. pyogenes, oraz ≤1 mg/l dla Staphylococcus aureus, co stanowi istotny punkt odniesienia w doborze terapii.
Właściwości farmakodynamiczne
Azytromycyna należy do grupy antybiotyków makrolidowych, a dokładniej do podgrupy azalidów. Substancja ta jest sklasyfikowana w grupie farmakoterapeutycznej leków przeciwbakteryjnych do stosowania ogólnego, makrolidów, z kodem ATC: J 01 FA 10. 1
Mechanizm działania
Struktura cząsteczkowa azytromycyny powstała poprzez modyfikację erytromycyny A, polegającą na dodaniu atomu azotu do pierścienia laktonowego. Chemiczna nazwa tej substancji to 9-deoksy-9a-aza-9a-metylo-9a-homoerytromycyna A, a jej masa cząsteczkowa wynosi 749,0. Podstawowy mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białka w komórce bakteryjnej, co następuje w wyniku przyłączenia cząsteczki antybiotyku do podjednostki 50S rybosomu. 2
Mechanizm powstawania oporności
Zjawisko oporności na azytromycynę może mieć charakter wrodzony lub nabyty. Zidentyfikowano trzy główne mechanizmy oporności występujące u bakterii:
- zmiana miejsca docelowego działania antybiotyku
- zmiana w transporcie antybiotyku
- modyfikacja struktury chemicznej antybiotyku
Warto zauważyć, że występuje całkowita oporność krzyżowa na erytromycynę, azytromycynę, inne makrolidy oraz linkozamidy pomiędzy następującymi patogenami: Streptococcus pneumoniae, paciorkowcami beta-hemolizującymi z grupy A, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus aureus, włączając w to szczepy S. aureus oporne na metycylinę (MRSA). 3
Wartości graniczne wrażliwości
Graniczne wartości wrażliwości typowych patogenów na azytromycynę zostały określone przez różne organizacje standaryzacyjne. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:
Według NCCLS (National Committee on Clinical Laboratory Standards):
| Patogen | Wrażliwy | Oporny |
|---|---|---|
| Większość patogenów | ≤2 mg/l | ≥8 mg/l |
| Haemophilus spp. | ≤4 mg/l | – |
| Streptococcus pneumoniae i S. pyogenes | ≤0,5 mg/l | ≥2 mg/l |
Według EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing):
| Patogen | Wrażliwy | Oporny |
|---|---|---|
| Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae | ≤0,125 mg/l | >4 mg/l |
| Streptococcus pneumoniae i S. pyogenes | ≤0,25 mg/l | >0,5 mg/l |
| Staphylococcus aureus | ≤1 mg/l | >2 mg/l |
| Neisseria gonorrhoeae | ≤0,25 mg/l | >0,5 mg/l |
Przedstawione wartości graniczne stanowią istotny punkt odniesienia dla klinicystów przy doborze odpowiedniej terapii przeciwbakteryjnej. 4 mg/l […] Streptococcus pneumoniae i S. pyogenes: wrażliwe ≤0,25 mg/l; oporne >0,5 mg/l […] Staphylococcus aureus: wrażliwe ≤1 mg/l; oporne >2 mg/l […] Neisseria gonorrhoeae: wrażliwe ≤0,25 mg/l; oporne >0,5 mg/l.”>4
Spektrum działania przeciwbakteryjnego
Należy podkreślić, że częstość występowania oporności nabytej może znacząco różnić się w zależności od położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W przypadkach wątpliwych, zaleca się konsultację z ekspertem w zakresie lokalnej sytuacji epidemiologicznej dotyczącej oporności patogenów. 5
Poniżej przedstawiono spektrum działania przeciwbakteryjnego azytromycyny z podziałem na grupy patogenów:
Gatunki zwykle wrażliwe
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę – powszechnie występujący patogen skórny i błon śluzowych
- Streptococcus pneumoniae wrażliwe na penicylinę – główny czynnik etiologiczny pozaszpitalnych zapaleń płuc
- Streptococcus pyogenes (grupa A) – odpowiedzialny za zapalenia gardła i inne infekcje górnych dróg oddechowych
Bakterie Gram-ujemne tlenowe:
- Haemophilus influenzae – patogen dróg oddechowych, szczególnie u dzieci
- Haemophilus parainfluenzae – może powodować infekcje dróg oddechowych
- Legionella pneumophila – czynnik etiologiczny legionellozy
- Moraxella catarrhalis – częsta przyczyna zaostrzeń POChP i zapaleń oskrzeli
- Pasteurella multocida – patogen związany z zakażeniami po ugryzieniach zwierząt
- Escherichia coli ETEC (enterotoksyczna) – powodująca biegunkę podróżnych
- Escherichia coli EAEC (enteroagregacyjna) – związana z przedłużającymi się biegunkami
Bakterie beztlenowe:
- Clostridium perfringens – powoduje zakażenia tkanek miękkich i martwicę
- Fusobacterium spp. – związane z zakażeniami jamy ustnej i gardła
- Prevotella spp. – patogeny jamy ustnej i układu oddechowego
- Porphyromonas spp. – patogeny związane z chorobami przyzębia
Inne drobnoustroje:
- Borrelia burgdorferi – czynnik etiologiczny boreliozy z Lyme
- Chlamydia trachomatis – powoduje zakażenia układu moczowo-płciowego
- Chlamydia pneumoniae – związana z atypowymi zapaleniami płuc
- Mycoplasma pneumoniae – powoduje atypowe zapalenia płuc
Gatunki, u których może wystąpić oporność nabyta
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Streptococcus pneumoniae średnio wrażliwe i oporne na penicylinę – szczepy wykazujące zmniejszoną wrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe często wykazują również oporność na makrolidy
Drobnoustroje o oporności naturalnej
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Enterococcus faecalis – naturalnie oporny na makrolidy
- Szczepy Staphylococcus MRSA, MRSE (gronkowce oporne na metycylinę) – te patogeny powszechnie wykazują oporność nabytą na makrolidy i rzadko są wrażliwe na azytromycynę
Bakterie Gram-ujemne:
- Pseudomonas aeruginosa – naturalnie oporna na większość makrolidów
- Klebsiella spp. – wykazuje naturalną oporność
- Escherichia coli – poza szczepami ETEC i EAEC, większość szczepów jest oporna
Bakterie beztlenowe:
- Grupa Bacteroides fragilis – wykazuje naturalną oporność na azytromycynę
Należy zwrócić szczególną uwagę, że gronkowce oporne na metycylinę (MRSA, MRSE) powszechnie wykazują oporność nabytą na makrolidy, w tym azytromycynę, i zostały sklasyfikowane w grupie patogenów o oporności naturalnej ze względu na rzadką wrażliwość na ten antybiotyk. 6
Zastosowanie w malarii
Na podstawie przeprowadzonych badań klinicznych stwierdzono, że stosowanie azytromycyny nie jest zalecane w leczeniu malarii. Dotyczy to zarówno monoterapii, jak i terapii skojarzonej z lekami zawierającymi chlorochinę lub artemizyninę. Powodem takiego stanowiska jest brak wystarczających dowodów na nie mniejszą skuteczność (non-inferiority) azytromycyny w porównaniu z rekomendowanymi lekami przeciwmalarycznymi stosowanymi w leczeniu niepowikłanej malarii. 7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania