Właściwości farmakokinetyczne
Aropilo 0,25 mg

Ropinirol, substancja czynna w tabletkach Aropilo 0,25 mg, charakteryzuje się biodostępnością około 50% (zakres 36-57%) i szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1,5 godziny. Wysokotłuszczowy posiłek wydłuża Tmax średnio o 2,6 godziny i zmniejsza Cmax o 25%. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (średnio 7 l/kg) oraz niskie wiązanie z białkami osocza (10-40%), co wskazuje na znaczną ilość farmakologicznie aktywnej, wolnej formy leku w osoczu. Ropinirol jest metabolizowany głównie przez CYP1A2, a jego metabolity, o znacznie mniejszej aktywności dopaminergicznej (co najmniej 100-krotnie słabszej), są wydalane z moczem. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 6 godzin, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 0,25-4 mg, bez autoindukcji metabolizmu.

Właściwości farmakokinetyczne ropinirolu

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych ropinirolu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Aropilo 0,25 mg w postaci tabletek powlekanych. Dane farmakokinetyczne zostały pogrupowane według kluczowych procesów biologicznych oraz czynników wpływających na farmakokinetykę leku.1

Wchłanianie

Biodostępność ropinirolu po podaniu doustnym wynosi około 50%, z zakresem 36-57%. Ropinirol w postaci tabletek jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po średnim czasie około 1,5 godziny od podania.2

Istotny wpływ na proces wchłaniania ma obecność pokarmu. Wysokotłuszczowy posiłek zmniejsza szybkość wchłaniania ropinirolu, co objawia się:

  • Wydłużeniem czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) – średnio o 2,6 godziny
  • Zmniejszeniem wartości maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) – średnio o 25%3

Dystrybucja

Ropinirol charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji, której średnia wartość wynosi 7 l/kg. Jest to związane z wysoką lipofilnością cząsteczki leku, co umożliwia jej szeroką dystrybucję w tkankach organizmu.4

Wiązanie ropinirolu z białkami osocza jest stosunkowo małe i wynosi 10-40%, co oznacza, że znaczna część leku występuje w osoczu w formie niezwiązanej, farmakologicznie aktywnej.5

Metabolizm

Ropinirol podlega biotransformacji wątrobowej głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP1A2 cytochromu P450. Metabolity powstałe w wyniku przemian są wydalane przede wszystkim z moczem.6

Badania na zwierzętach wykazały, że główny metabolit ropinirolu charakteryzuje się znacznie słabszą aktywnością farmakologiczną – ma co najmniej 100-krotnie mniejsze działanie dopaminergiczne w porównaniu z substancją macierzystą. Ma to istotne znaczenie kliniczne, ponieważ wskazuje, że aktywność terapeutyczna jest związana głównie z działaniem niezmienionej cząsteczki ropinirolu, a nie jego metabolitów.7

Eliminacja

Ropinirol jest usuwany z krążenia dużego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 6 godzin. Ta wartość pozostaje niezmienna zarówno w przypadku choroby Parkinsona, jak i zespołu niespokojnych nóg.8

Nie zaobserwowano zmiany klirensu ropinirolu po podaniu doustnym, zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym, co wskazuje na brak autoindukcji lub autoinhibicji metabolizmu.9

W badaniach farmakokinetycznych stwierdzono szeroką międzyosobniczą zmienność parametrów farmakokinetycznych, co może tłumaczyć różnice w odpowiedzi klinicznej u poszczególnych pacjentów.10

Liniowość/nieliniowość

Ogólna farmakokinetyka ropinirolu wykazuje charakter liniowy w zakresie terapeutycznym dawek od 0,25 mg do 4 mg. Liniowość dotyczy zarówno maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax), jak i pola pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC), i obserwowana jest zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i po podaniu wielokrotnym.11

Liniowy charakter farmakokinetyki oznacza, że wzrost dawki prowadzi do proporcjonalnego zwiększenia ekspozycji ogólnoustrojowej na ropinirol.12

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Wpływ wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat lub starszych) klirens ropinirolu po podaniu doustnym jest zmniejszony o około 15% w porównaniu z pacjentami młodszymi. Mimo tej różnicy, ze względu na szeroki zakres terapeutyczny ropinirolu, u osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania.13

Niewydolność nerek

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę ropinirolu zależy od stopnia zaawansowania dysfunkcji:

  • U pacjentów z chorobą Parkinsona i niewydolnością nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego nie zaobserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce ropinirolu14
  • U pacjentów w końcowej fazie niewydolności nerek, poddawanych regularnym hemodializom, usuwanie ropinirolu z organizmu po doustnym podaniu jest zmniejszone o około 30%15
  • Eliminacja metabolitów ropinirolu jest jeszcze bardziej upośledzona – usuwanie metabolitów SKF-104557 i SKF-89124 po doustnym podaniu ropinirolu jest zmniejszone odpowiednio o około 80% i 60%16

Ze względu na zmiany w farmakokinetyce u pacjentów z niewydolnością nerek, maksymalna zalecana dawka ropinirolu jest ograniczona do:

  • 18 mg na dobę u pacjentów z niewydolnością nerek i chorobą Parkinsona
  • 3 mg na dobę u pacjentów z niewydolnością nerek i zespołem niespokojnych nóg17

Dzieci i młodzież

Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki ropinirolu w populacji młodzieży (12-17 lat, n=9). Wyniki tych badań wskazują, że po podaniu pojedynczych dawek wynoszących 0,125 mg i 0,25 mg, efekt farmakokinetyczny był podobny do tego obserwowanego u dorosłych. Ze względu na ograniczony zakres badań, dane te należy interpretować z ostrożnością.18

Ciąża

Fizjologiczne zmiany zachodzące w organizmie kobiety podczas ciąży mogą wpływać na farmakokinetykę ropinirolu. W szczególności dotyczy to zmniejszonej aktywności enzymu CYP1A2, który jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm ropinirolu. Przewiduje się, że zmiany te będą stopniowo prowadzić do zwiększonej ogólnoustrojowej ekspozycji matki na ropinirol w trakcie trwania ciąży.19

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl