Interakcje leku
Arketis tabletki 20 mg 20 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wchodzi w złożone interakcje z wieloma grupami leków. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii pacjentów stosujących ARKETIS Tabletki 20 mg.¹

Interakcje z lekami serotoninergicznymi

Jednoczesne stosowanie paroksetyny z innymi lekami działającymi na układ serotoninergiczny wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego. Podczas terapii skojarzonej konieczna jest ścisła kontrola pacjenta. Do leków serotoninergicznych, które mogą wchodzić w interakcje z paroksetyną, należą: L-tryptofan, tryptany, buprenorfina, tramadol, petydyna, linezolid, chlorek metylotioniny (błękit metylenowy), inne leki z grupy SSRI, sole litu oraz preparaty zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum).²

Należy również zachować ostrożność przy stosowaniu fentanylu w znieczuleniu ogólnym lub w leczeniu bólu przewlekłego. Jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.³

Interakcje z pimozydm

Badania wykazały, że podanie nawet pojedynczej małej dawki (2 mg) pimozydu równocześnie z paroksetyną (60 mg) powoduje średnio 2,5-krotne zwiększenie stężenia pimozydu w osoczu. Mechanizm tej interakcji jest związany z hamującym wpływem paroksetyny na izoenzym CYP2D6. Ze względu na wąski przedział terapeutyczny pimozydu oraz jego zdolność do wydłużania odstępu QT, jednoczesne stosowanie pimozydu i paroksetyny jest przeciwwskazane.⁴

Interakcje z enzymami metabolizującymi leki

Metabolizm i farmakokinetyka paroksetyny mogą ulegać zmianie pod wpływem leków indukujących lub hamujących aktywność enzymów metabolizujących. W przypadku jednoczesnego stosowania paroksetyny z lekami hamującymi enzymy metabolizujące, zaleca się stosowanie dawek paroksetyny z dolnego zakresu dawkowania.⁵

Dostosowanie początkowej dawki paroksetyny nie jest konieczne, jeśli jest ona podawana jednocześnie z lekami indukującymi enzymy metabolizujące, takimi jak karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina lub z fosamprenawirem/rytonawirem. Modyfikacja dawki paroksetyny po rozpoczęciu lub odstawieniu induktora enzymatycznego powinna być dokonywana na podstawie oceny działania klinicznego leku (tolerancja i skuteczność).⁶

Interakcje ze związkami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Leki z grupy SSRI, w tym paroksetyna, mogą zmniejszać aktywność cholinesterazy osoczowej, co prowadzi do wydłużenia bloku nerwowo-mięśniowego wywoływanego przez miwakurium i suksametonium. Ta interakcja ma szczególne znaczenie podczas znieczulenia ogólnego i zabiegów chirurgicznych.⁷

Interakcje z fosamprenawir/rytonawir

Badania wykazały, że jednoczesne podawanie fosamprenawiru/rytonawiru w dawce 700/100 mg dwa razy na dobę z paroksetyną w dawce 20 mg na dobę u zdrowych ochotników przez 10 dni, powodowało obniżenie poziomu paroksetyny w osoczu o około 55%. Stężenia fosamprenawiru/rytonawiru w osoczu podczas jednoczesnego podawania paroksetyny pozostawały zbliżone do wartości referencyjnych, co wskazuje, że paroksetyna nie wpływa istotnie na metabolizm fosamprenawiru/rytonawiru.⁸ Brak jest jednak danych dotyczących długotrwałego (powyżej 10 dni) jednoczesnego stosowania paroksetyny i fosamprenawiru/rytonawiru.⁹

Interakcje z procyklidyną

Stosowanie paroksetyny powoduje znaczące zwiększenie stężenia procyklidyny w osoczu. W przypadku wystąpienia objawów cholinolitycznych, dawkę procyklidyny należy zmniejszyć.¹⁰

Interakcje z lekami przeciwpadaczkowe

Badania wykazały, że u pacjentów z padaczką jednoczesne stosowanie paroksetyny nie wpływa na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne leków przeciwpadaczkowych, takich jak karbamazepina, fenytoina i walproinian sodu.¹¹

Interakcje związane z hamowaniem CYP2D6

Paroksetyna, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, w tym pozostałe selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 wątrobowego cytochromu P-450. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu innych jednocześnie podawanych leków, które są metabolizowane przez ten izoenzym.¹²

Do leków, których metabolizm może być zaburzony przez paroksetynę, należą:

• Atomoksetyna¹³
• Niektóre trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, nortryptylina i dezypramina)¹⁴
• Neuroleptyki z grupy pochodnych fenotiazyny (np. perfenazyna i tiorydazyna)¹⁵
• Rysperydon¹⁶
• Niektóre leki przeciwarytmiczne z grupy 1c (np. propafenon i flekainid)¹⁷
• Metoprolol – szczególnie istotna interakcja u pacjentów z niewydolnością serca, ze względu na wąski indeks terapeutyczny metoprololu w tym wskazaniu¹⁸

W literaturze opisywano interakcje farmakokinetyczne pomiędzy inhibitorami CYP2D6 i tamoksyfenem, wykazujące 65-75% zmniejszenie stężenia w osoczu endoksyfenu, jednej z najbardziej aktywnych postaci tamoksyfenu. W niektórych badaniach obserwowano zmniejszoną skuteczność tamoksyfenu podczas jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi SSRI. Z uwagi na możliwość zmniejszenia skuteczności tamoksyfenu, w miarę możliwości należy unikać jego stosowania w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP2D6, w tym z paroksetyną.¹⁹

Interakcje z alkoholem

Podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, należy zalecić pacjentowi unikanie spożywania alkoholu podczas przyjmowania paroksetyny.²⁰ Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii paroksetyną może nasilać działanie obu substancji na ośrodkowy układ nerwowy, powodując nadmierne uspokojenie, zaburzenia koncentracji, koordynacji ruchowej oraz zwiększone ryzyko innych działań niepożądanych.

Alkohol może również nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do pogłębienia objawów depresji i zwiększenia ryzyka zachowań samobójczych. Ponadto, interakcja ta może wpływać negatywnie na proces leczenia zaburzeń psychicznych.

Pacjenci powinni być poinformowani, że zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn może być znacząco upośledzona podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania paroksetyny.

Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

Między paroksetyną a doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może dochodzić do interakcji farmakodynamicznej. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do nasilenia działania przeciwzakrzepowego i zwiększenia ryzyka krwawienia. Z tego powodu podczas stosowania paroksetyny u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe należy zachować szczególną ostrożność i regularnie monitorować parametry krzepnięcia.²¹

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, kwasem acetylosalicylowym i lekami przeciwpłytkowymi

Możliwe są interakcje farmakodynamiczne między paroksetyną a niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i kwasem acetylosalicylowym. Jednoczesne stosowanie tych leków może zwiększać ryzyko krwawienia.²²

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny jednocześnie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub zwiększającymi ryzyko krwawienia, takimi jak atypowe neuroleptyki (np. klozapina), fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy, NLPZ, inhibitory COX-2. Ostrożność wskazana jest również u pacjentów z zaburzeniami krwawienia w wywiadzie lub stanami predysponującymi do wystąpienia krwawienia.²³

Interakcje z prawastatyną

W badaniach zaobserwowano interakcję między paroksetyną i prawastatyną, sugerującą, że jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do wzrostu stężenia glukozy we krwi. U pacjentów z cukrzycą przyjmujących zarówno paroksetynę, jak i prawastatynę, może być konieczne dostosowanie dawek doustnych leków przeciwcukrzycowych i/lub insuliny.²⁴

Tabela interakcji ARKETIS Tabletki 20 mg z innymi lekami