Dawkowanie i sposób podawania
Arketis tabletki 20 mg 20 mg
ARKETIS (paroksetyna) w dawce 20 mg wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. W ciężkim epizodzie depresji dawka początkowa i zalecana wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 50 mg/dobę po 3-4 tygodniach, a terapia powinna trwać minimum 6 miesięcy. W zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym oraz zaburzeniu lękowym z napadami lęku dawka początkowa wynosi odpowiednio 20 mg/dobę i 10 mg/dobę, z docelową dawką 40 mg/dobę i maksymalną do 60 mg/dobę. W fobii społecznej, zaburzeniu lękowym uogólnionym oraz zespole stresu pourazowego dawka początkowa i zalecana to 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 50 mg/dobę. W każdym przypadku zaleca się stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg oraz regularną ocenę skuteczności terapii trwającej kilka miesięcy lub dłużej. U pacjentów w podeszłym wieku dawka maksymalna nie powinna przekraczać 40 mg/dobę, a u osób z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się stosowanie dawek z dolnego zakresu ze względu na zwiększone stężenia leku w osoczu.
Dawkowanie i sposób podawania leku ARKETIS
ARKETIS (paroksetyna) w postaci tabletek 20 mg wymaga precyzyjnego dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.1
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Ciężki epizod depresji – zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. Efekty terapeutyczne zaczynają być widoczne po około 1-2 tygodniach stosowania leku. Należy zweryfikować dawkowanie po 3-4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na dawkę 20 mg, można ją stopniowo zwiększać o 10 mg, do maksymalnej dawki 50 mg na dobę. Należy zapewnić leczenie przez okres co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić pełne ustąpienie objawów choroby.2
Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne – zalecana dawka docelowa wynosi 40 mg na dobę. Leczenie należy rozpocząć od 20 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać dawkę o 10 mg aż do osiągnięcia dawki zalecanej. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na leczenie po kilku tygodniach stosowania dawki standardowej, możliwe jest zwiększenie dawki maksymalnie do 60 mg na dobę. Terapia powinna trwać odpowiednio długo (kilka miesięcy lub dłużej), aby zapewnić pełne ustąpienie objawów.3
Zaburzenie lękowe z napadami lęku – zalecana dawka docelowa wynosi 40 mg na dobę. W celu zminimalizowania ryzyka nasilenia objawów lęku napadowego w początkowym okresie leczenia, terapię należy rozpoczynać od niskiej dawki 10 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo o 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Przy niewystarczającej odpowiedzi klinicznej po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki, można ją stopniowo zwiększać do maksymalnie 60 mg na dobę. Leczenie powinno być kontynuowane przez odpowiednio długi czas (kilka miesięcy lub dłużej), aby zapewnić pełne ustąpienie objawów.4
Fobia społeczna – zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Jeśli po kilku tygodniach terapii odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg aż do maksymalnej dawki 50 mg na dobę. Długotrwałą terapię należy regularnie oceniać pod kątem jej skuteczności.5
Zaburzenie lękowe uogólnione – zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na leczenie po kilku tygodniach stosowania, dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, aż do dawki maksymalnej 50 mg na dobę. Podobnie jak w innych wskazaniach, skuteczność długotrwałej terapii powinna być regularnie oceniana.6
Zaburzenie stresowe pourazowe – zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Przy niewystarczającej odpowiedzi po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, aż do dawki maksymalnej 50 mg na dobę. Również w tym wskazaniu zaleca się regularną ocenę skuteczności długotrwałej terapii.7
Tabela dawkowania leku ARKETIS
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka zalecana | Dawka maksymalna | Szczególne zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Ciężki epizod depresji | 20 mg/dobę | 20 mg/dobę | 50 mg/dobę | Ocena dawkowania po 3-4 tygodniach. Leczenie przez min. 6 miesięcy. |
| Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne | 20 mg/dobę | 40 mg/dobę | 60 mg/dobę | Stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Leczenie przez kilka miesięcy lub dłużej. |
| Zaburzenie lękowe z napadami lęku | 10 mg/dobę | 40 mg/dobę | 60 mg/dobę | Niska dawka początkowa w celu minimalizacji zaostrzenia objawów lękowych. Leczenie przez kilka miesięcy lub dłużej. |
| Fobia społeczna | 20 mg/dobę | 20 mg/dobę | 50 mg/dobę | Regularna ocena długotrwałej terapii. |
| Zaburzenie lękowe uogólnione | 20 mg/dobę | 20 mg/dobę | 50 mg/dobę | Regularna ocena długotrwałej terapii. |
| Zaburzenie stresowe pourazowe | 20 mg/dobę | 20 mg/dobę | 50 mg/dobę | Regularna ocena długotrwałej terapii. |
Odstawianie leku
Należy bezwzględnie unikać nagłego przerwania leczenia paroksetyną. Rekomenduje się stosowanie schematu stopniowego odstawiania leku poprzez zmniejszanie dobowej dawki paroksetyny co tydzień o 10 mg. W przypadku pojawienia się nietolerowanych objawów odstawiennych po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia, należy rozważyć powrót do uprzednio stosowanej dawki, a następnie kontynuować odstawianie leku w wolniejszym tempie.8
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Dzieci i młodzież (7-17 lat) – paroksetyny nie należy stosować w tej grupie wiekowej ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości obserwowane w kontrolowanych badaniach klinicznych, przy jednoczesnym braku udowodnionej skuteczności.9
Dzieci poniżej 7 lat – nie należy stosować paroksetyny w tej grupie wiekowej, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań bezpieczeństwa i skuteczności leku.10
Pacjenci w podeszłym wieku – u tych pacjentów obserwuje się zwiększone stężenie paroksetyny w osoczu, choć zakres stężeń pokrywa się z obserwowanym u osób młodszych. Leczenie należy rozpoczynać od standardowej dawki początkowej dla dorosłych, z możliwością późniejszego zwiększenia dawki przy dobrej tolerancji leku. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 40 mg na dobę w tej grupie pacjentów.11
Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby – u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub niewydolnością wątroby występuje zwiększone stężenie paroksetyny w osoczu. Z tego powodu zaleca się stosowanie dawek z dolnego zakresu dawkowania.12
Sposób podawania
ARKETIS należy podawać doustnie, raz na dobę, rano w trakcie posiłku. Tabletki nie należy ssać, żuć ani trzymać w jamie ustnej ze względu na ryzyko wystąpienia nieprzyjemnych doznań miejscowych (gorzki smak, pieczenie w gardle, drażniący kaszel lub uczucie dławienia się). Tabletkę należy połknąć w całości, popijając dużą ilością wody (co najmniej 1 szklanka 150 ml).13
Tabletki 20 mg mają rowek dzielący, dzięki czemu można je podzielić na równe dawki, co ułatwia dawkowanie w szczególnych przypadkach.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania