Właściwości farmakokinetyczne
Aripilek 5 mg

Aripiprazol, substancja czynna leku Aripilek, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną wynoszącą 87% oraz Tmax w zakresie 3-5 godzin, co umożliwia stabilne osiągnięcie stężeń terapeutycznych niezależnie od spożycia posiłków bogatych w tłuszcze. Lek wykazuje znaczną dystrybucję pozanaczyniową (pozorna objętość dystrybucji 4,9 l/kg) oraz bardzo wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza, głównie albuminami, co może mieć implikacje przy kojarzonym stosowaniu leków o podobnym profilu wiązania. Metabolizm aripiprazolu odbywa się głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu dehydroarypiprazolu, który stanowi około 40% całkowitego AUC w stanie stacjonarnym, co istotnie wpływa na efekt farmakologiczny preparatu.

Właściwości farmakokinetyczne arypiprazolu

Lek Aripilek zawierający substancję czynną arypiprazol charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który ma istotne znaczenie dla efektywności terapii. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę parametrów farmakokinetycznych leku we wszystkich kluczowych aspektach.1

Wchłanianie

Arypiprazol wykazuje dobrą biodostępność po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu osiągane jest w czasie od 3 do 5 godzin po przyjęciu leku. Istotną cechą arypiprazolu jest minimalny stopień metabolizmu przedukładowego, co przekłada się na wysoką biodostępność. Po doustnym podaniu pojedynczej tabletki bezwzględna dostępność biologiczna arypiprazolu wynosi 87%. Warto podkreślić, że spożywanie posiłków bogatych w tłuszcze nie wpływa na parametry farmakokinetyczne substancji, co pozwala na przyjmowanie leku niezależnie od posiłków.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu, arypiprazol ulega szerokiej dystrybucji w organizmie. Pozorna objętość dystrybucji leku wynosi 4,9 l/kg, co świadczy o znaczącej dystrybucji pozanaczyniowej i dobrej penetracji do tkanek. W zakresie stężeń terapeutycznych, zarówno arypiprazol, jak i jego aktywny metabolit – dehydroarypiprazol, charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 99%. Głównymi białkami wiążącymi są albuminy. Wysoki stopień wiązania z białkami może mieć znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o podobnym profilu wiązania.3

Metabolizm

Arypiprazol podlega intensywnym procesom metabolicznym w wątrobie. Metabolizm substancji przebiega trzema głównymi szlakami biotransformacji:

  • Dehydrogenacja – proces katalizowany przez enzymy CYP3A4 i CYP2D6
  • Hydroksylacja – również zależna od aktywności CYP3A4 i CYP2D6
  • N-dealkilacja – katalizowana wyłącznie przez CYP3A4

W krążeniu ogólnoustrojowym dominującą cząsteczką aktywną pozostaje sam arypiprazol. Jednakże istotną rolę odgrywa również aktywny metabolit – dehydroarypiprazol, który w stanie stacjonarnym stanowi około 40% całkowitego pola pod krzywą stężenia (AUC) arypiprazolu w osoczu. Obecność aktywnego metabolitu może przyczyniać się do całkowitego efektu farmakologicznego leku.4

Eliminacja

Farmakokinetyka arypiprazolu w fazie eliminacji charakteryzuje się długim okresem półtrwania, którego wartość jest zależna od aktywności enzymatycznej CYP2D6:

  • U osób z podwyższoną aktywnością CYP2D6 średni okres półtrwania wynosi około 75 godzin
  • U osób z obniżoną aktywnością CYP2D6 średni okres półtrwania jest znacznie dłuższy i wynosi około 146 godzin

Całkowity klirens arypiprazolu wynosi 0,7 ml/min/kg i jest to głównie klirens wątrobowy. Badania z użyciem znakowanego izotopowo arypiprazolu ([¹⁴C]) wykazały, że po podaniu doustnym pojedynczej dawki, pierwiastek radioaktywny jest wydalany w 27% z moczem oraz w 60% z kałem. Istotne jest, że jedynie nieznaczna część niezmienionego arypiprazolu jest wydalana z moczem (mniej niż 1%), natomiast z kałem wydala się około 18% niezmienionej substancji. Dane te wskazują na znaczący udział metabolizmu wątrobowego w procesie eliminacji leku.5

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone w populacji pediatrycznej wykazały, że parametry farmakokinetyczne arypiprazolu i dehydroarypiprazolu u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat są porównywalne z parametrami obserwowanymi u dorosłych, po uwzględnieniu różnic w masie ciała. Obserwacja ta ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ wskazuje na możliwość stosowania podobnych schematów dawkowania (z dostosowaniem do masy ciała) u pacjentów pediatrycznych, jak u dorosłych.6

Tabela parametrów farmakokinetycznych arypiprazolu

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 3-5 godzin Po podaniu doustnym
Bezwzględna dostępność biologiczna 87% Po podaniu doustnym
Wpływ posiłków bogatych w tłuszcze Brak wpływu Możliwość podawania niezależnie od posiłków
Pozorna objętość dystrybucji 4,9 l/kg Wskazuje na znaczną dystrybucję pozanaczyniową
Wiązanie z białkami osocza >99% Głównie z albuminami
Udział dehydroarypiprazolu w AUC ~40% W stanie stacjonarnym
Okres półtrwania u osób z podwyższoną aktywnością CYP2D6 ~75 godzin Zależny od genotypu CYP2D6
Okres półtrwania u osób z obniżoną aktywnością CYP2D6 ~146 godzin Zależny od genotypu CYP2D6
Całkowity klirens 0,7 ml/min/kg Głównie klirens wątrobowy
Wydalanie z moczem 27% (znakowany [¹⁴C]) <1% w formie niezmienionej
Wydalanie z kałem 60% (znakowany [¹⁴C]) ~18% w formie niezmienionej
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl