Właściwości farmakokinetyczne
Ampicillin Adamed 1 g

Ampicylina sodowa, substancja czynna preparatu Ampicillin Adamed, charakteryzuje się szybkim osiąganiem wysokich stężeń w surowicy po podaniu dożylnym, z maksymalnym stężeniem około 100 µg/mL po dawce 2 g podanej w formie przerywanego wlewu. Po 4 godzinach stężenie spada do około 4 µg/mL. Wiązanie z białkami osocza jest niskie (około 20%), co sprzyja dobrej penetracji do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych osiąga 10-35% stężenia surowiczego. Ampicylina wykazuje również wyższe stężenia w żółci niż w surowicy, co jest istotne w terapii zakażeń dróg żółciowych. Metabolizm leku jest ograniczony, a główną drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej (około 73% dawki w ciągu 12 godzin), z klirensem nerkowym około 194 mL/min. Metabolity stanowią do 10% wydalanej dawki i są mikrobiologicznie nieaktywne.

Właściwości farmakokinetyczne ampicyliny

Ampicylina sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Ampicillin Adamed, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej działanie terapeutyczne w organizmie pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis parametrów farmakokinetycznych tego antybiotyku beta-laktamowego.1

Wchłanianie

Po podaniu dożylnym ampicylina osiąga szybko wysokie stężenia w surowicy krwi. W przypadku podania produktu Ampicillin Adamed w dawce 2 g w formie przerywanego wlewu dożylnego, maksymalne stężenie w surowicy wynosi około 100 mikrogramów/mL. Po upływie 4 godzin od podania, stężenie ulega znacznemu obniżeniu do poziomu około 4 mikrogramów/mL.2

Dystrybucja

Wiązanie z białkami osocza ampicyliny jest stosunkowo niskie i wynosi około 20%. Ta cecha umożliwia antybiotykowi lepszą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych.3

Ampicylina wykazuje zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, przy czym efektywność tej penetracji jest znacznie zwiększona w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych. W przypadku zapalenia opon mózgowych stężenie leku w płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga wartości stanowiące średnio 10-35% stężenia w surowicy krwi.4

Warto podkreślić, że ampicylina osiąga wyższe stężenia w żółci niż w surowicy krwi, co ma znaczenie w leczeniu zakażeń dróg żółciowych.5

Metabolizm

W organizmie ampicylina podlega częściowej biotransformacji, w wyniku której powstają mikrobiologicznie nieaktywne kwasy penicylinowe. Proces ten ma jednakże ograniczony udział w całkowitej eliminacji leku z organizmu.6

Eliminacja

Główna droga eliminacji ampicyliny prowadzi przez nerki, gdzie lek jest wydalany w formie niezmienionej dzięki procesom przesączania kłębuszkowego oraz aktywnego wydzielania kanalikowego. Alternatywne drogi eliminacji obejmują wydalanie z żółcią oraz z kałem.7

Po podaniu pozajelitowym, około 73% (±10%) podanej dawki ampicyliny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu pierwszych 12 godzin od podania. Metabolity stanowią do 10% wydalanej dawki.8

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania ampicyliny w surowicy u pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynosi od 50 do 60 minut. Parametr ten ulega istotnemu wydłużeniu u pacjentów ze skąpomoczem, gdzie może osiągać wartości od 8 do 20 godzin.9

Specyficznej grupą pacjentów, u których obserwuje się wydłużony okres półtrwania ampicyliny są noworodki, gdzie wartość ta wynosi od 2 do 4 godzin.10

Klirens nerkowy ampicyliny podanej drogą dożylną wynosi około 194 mL/min, co świadczy o efektywnym usuwaniu leku przez nerki.11

Wpływ zabiegów dializacyjnych

Ampicylina jest efektywnie usuwana z organizmu podczas zabiegów hemodializy. Natomiast dializa otrzewnowa nie stanowi skutecznej metody eliminacji tego antybiotyku z organizmu.12

Informacje dodatkowe

Należy zwrócić uwagę, że jedna fiolka preparatu Ampicillin Adamed 1 g zawiera około 66 mg sodu (2,8 mmol), co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu.13

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Maksymalne stężenie w surowicy (dawka 2 g) 100 mikrogramów/mL Podanie w formie przerywanego wlewu
Stężenie po 4 godzinach (dawka 2 g) 4 mikrogramów/mL Podanie w formie przerywanego wlewu
Wiązanie z białkami osocza 20% Stosunkowo niskie
Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym 10-35% stężenia w surowicy Przy zapaleniu opon mózgowych
Okres półtrwania 50-60 minut U pacjentów z prawidłową funkcją nerek
Okres półtrwania u pacjentów ze skąpomoczem 8-20 godzin Znacząco wydłużony
Okres półtrwania u noworodków 2-4 godziny Wydłużony w porównaniu do dorosłych
Klirens nerkowy 194 mL/min Po podaniu dożylnym
Wydalanie z moczem (w stanie niezmienionym) 73% (±10%) dawki W ciągu 0-12 godzin po podaniu pozajelitowym
Wydalanie w postaci metabolitów Do 10% dawki Mikrobiologicznie nieaktywne pochodne
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl