Właściwości farmakokinetyczne
Ampicillin Adamed 1 g
Ampicylina sodowa, substancja czynna preparatu Ampicillin Adamed, charakteryzuje się szybkim osiąganiem wysokich stężeń w surowicy po podaniu dożylnym, z maksymalnym stężeniem około 100 µg/mL po dawce 2 g podanej w formie przerywanego wlewu. Po 4 godzinach stężenie spada do około 4 µg/mL. Wiązanie z białkami osocza jest niskie (około 20%), co sprzyja dobrej penetracji do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych osiąga 10-35% stężenia surowiczego. Ampicylina wykazuje również wyższe stężenia w żółci niż w surowicy, co jest istotne w terapii zakażeń dróg żółciowych. Metabolizm leku jest ograniczony, a główną drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej (około 73% dawki w ciągu 12 godzin), z klirensem nerkowym około 194 mL/min. Metabolity stanowią do 10% wydalanej dawki i są mikrobiologicznie nieaktywne.
Właściwości farmakokinetyczne ampicyliny
Ampicylina sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Ampicillin Adamed, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej działanie terapeutyczne w organizmie pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis parametrów farmakokinetycznych tego antybiotyku beta-laktamowego.1
Wchłanianie
Po podaniu dożylnym ampicylina osiąga szybko wysokie stężenia w surowicy krwi. W przypadku podania produktu Ampicillin Adamed w dawce 2 g w formie przerywanego wlewu dożylnego, maksymalne stężenie w surowicy wynosi około 100 mikrogramów/mL. Po upływie 4 godzin od podania, stężenie ulega znacznemu obniżeniu do poziomu około 4 mikrogramów/mL.2
Dystrybucja
Wiązanie z białkami osocza ampicyliny jest stosunkowo niskie i wynosi około 20%. Ta cecha umożliwia antybiotykowi lepszą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych.3
Ampicylina wykazuje zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, przy czym efektywność tej penetracji jest znacznie zwiększona w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych. W przypadku zapalenia opon mózgowych stężenie leku w płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga wartości stanowiące średnio 10-35% stężenia w surowicy krwi.4
Warto podkreślić, że ampicylina osiąga wyższe stężenia w żółci niż w surowicy krwi, co ma znaczenie w leczeniu zakażeń dróg żółciowych.5
Metabolizm
W organizmie ampicylina podlega częściowej biotransformacji, w wyniku której powstają mikrobiologicznie nieaktywne kwasy penicylinowe. Proces ten ma jednakże ograniczony udział w całkowitej eliminacji leku z organizmu.6
Eliminacja
Główna droga eliminacji ampicyliny prowadzi przez nerki, gdzie lek jest wydalany w formie niezmienionej dzięki procesom przesączania kłębuszkowego oraz aktywnego wydzielania kanalikowego. Alternatywne drogi eliminacji obejmują wydalanie z żółcią oraz z kałem.7
Po podaniu pozajelitowym, około 73% (±10%) podanej dawki ampicyliny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu pierwszych 12 godzin od podania. Metabolity stanowią do 10% wydalanej dawki.8
Parametry farmakokinetyczne
Okres półtrwania ampicyliny w surowicy u pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynosi od 50 do 60 minut. Parametr ten ulega istotnemu wydłużeniu u pacjentów ze skąpomoczem, gdzie może osiągać wartości od 8 do 20 godzin.9
Specyficznej grupą pacjentów, u których obserwuje się wydłużony okres półtrwania ampicyliny są noworodki, gdzie wartość ta wynosi od 2 do 4 godzin.10
Klirens nerkowy ampicyliny podanej drogą dożylną wynosi około 194 mL/min, co świadczy o efektywnym usuwaniu leku przez nerki.11
Wpływ zabiegów dializacyjnych
Ampicylina jest efektywnie usuwana z organizmu podczas zabiegów hemodializy. Natomiast dializa otrzewnowa nie stanowi skutecznej metody eliminacji tego antybiotyku z organizmu.12
Informacje dodatkowe
Należy zwrócić uwagę, że jedna fiolka preparatu Ampicillin Adamed 1 g zawiera około 66 mg sodu (2,8 mmol), co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu.13
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w surowicy (dawka 2 g) | 100 mikrogramów/mL | Podanie w formie przerywanego wlewu |
| Stężenie po 4 godzinach (dawka 2 g) | 4 mikrogramów/mL | Podanie w formie przerywanego wlewu |
| Wiązanie z białkami osocza | 20% | Stosunkowo niskie |
| Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym | 10-35% stężenia w surowicy | Przy zapaleniu opon mózgowych |
| Okres półtrwania | 50-60 minut | U pacjentów z prawidłową funkcją nerek |
| Okres półtrwania u pacjentów ze skąpomoczem | 8-20 godzin | Znacząco wydłużony |
| Okres półtrwania u noworodków | 2-4 godziny | Wydłużony w porównaniu do dorosłych |
| Klirens nerkowy | 194 mL/min | Po podaniu dożylnym |
| Wydalanie z moczem (w stanie niezmienionym) | 73% (±10%) dawki | W ciągu 0-12 godzin po podaniu pozajelitowym |
| Wydalanie w postaci metabolitów | Do 10% dawki | Mikrobiologicznie nieaktywne pochodne |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania