Specjalne ostrzeżenia
Althyxin
Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki w celu wykluczenia lub leczenia chorób współistniejących, takich jak niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki oraz niedoczynność kory nadnerczy. Szczególną uwagę należy zwrócić na autonomiczną czynność tarczycy, którą diagnozuje się testem z TRH lub scyntygrafią supresyjną. U pacjentów z grup ryzyka zaburzeń psychotycznych terapia powinna być wdrażana od niskich dawek z powolnym zwiększaniem, a u osób z chorobami serca konieczne jest unikanie nawet minimalnej jatrogennej nadczynności tarczycy, co wymaga częstego monitorowania stężenia hormonów tarczycy. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy kluczowe jest ustalenie przyczyny oraz leczenie ewentualnych zaburzeń kory nadnerczy przed rozpoczęciem terapii substytucyjnej, aby zapobiec ostrej niewydolności nadnerczy.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Althyxin
- Postępowanie u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych
- Pacjenci z chorobami układu krążenia
- Wtórna niedoczynność tarczycy
- Autonomiczna czynność tarczycy
- Pacjentki po menopauzie z ryzykiem osteoporozy
- Stosowanie u pacjentów z nadczynnością tarczycy
- Stosowanie w celu redukcji masy ciała
- Stosowanie u wcześniaków o bardzo małej masie urodzeniowej
- Przerwanie leczenia lewotyroksyną
- Zmiana preparatu lewotyroksyny
- Interakcja z orlistatem
- Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
- Informacje dotyczące substancji pomocniczych
- Pacjenci ze szczególnymi chorobami współistniejącymi
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Althyxin
Przed wprowadzeniem terapii lewotyroksyną należy przeprowadzić dokładną diagnostykę w celu wykluczenia lub odpowiedniego leczenia chorób współistniejących. W szczególności dotyczy to: niewydolności wieńcowej, dławicy piersiowej, miażdżycy naczyń, nadciśnienia tętniczego, niewydolności przysadki oraz niedoczynności kory nadnerczy. Konieczne jest również wykluczenie lub wdrożenie terapii autonomicznej czynności tarczycy przed rozpoczęciem leczenia hormonalnego.1
Postępowanie u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych
U pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych zaleca się wdrożenie terapii od niewielkiej dawki lewotyroksyny z powolnym jej zwiększaniem. Pacjenci wymagają ścisłej obserwacji klinicznej, a w przypadku pojawienia się objawów psychotycznych należy rozważyć modyfikację schematu dawkowania.2
Pacjenci z chorobami układu krążenia
U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca przebiegającymi z tachykardią należy bezwzględnie unikać nawet nieznacznej jatrogennej nadczynności tarczycy. Z tego powodu zalecane jest częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy krwi.3
Wtórna niedoczynność tarczycy
W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy konieczne jest ustalenie jej przyczyny przed wdrożeniem leczenia substytucyjnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na towarzyszące zaburzenia czynności kory nadnerczy, które wymagają odpowiedniego leczenia zastępczego przed włączeniem lewotyroksyny. Jest to kluczowe dla zapobieżenia ostrej niewydolności kory nadnerczy.4
Autonomiczna czynność tarczycy
Przy podejrzeniu autonomicznej czynności tarczycy wskazane jest przeprowadzenie diagnostyki specjalistycznej, obejmującej test z TRH lub scyntygrafię supresyjną.5
Pacjentki po menopauzie z ryzykiem osteoporozy
U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy, które są obciążone zwiększonym ryzykiem rozwoju osteoporozy, konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności tarczycy podczas terapii lewotyroksyną. Celem jest niedopuszczenie do przekroczenia fizjologicznego stężenia lewotyroksyny we krwi.6
Stosowanie u pacjentów z nadczynnością tarczycy
Lewotyroksynę nie należy podawać pacjentom z hipertyreotyreozą, z wyjątkiem sytuacji, gdy lek jest stosowany równocześnie z lekami przeciwtarczycowymi w trakcie leczenia nadczynności tarczycy.7
Stosowanie w celu redukcji masy ciała
Hormony tarczycy nie powinny być stosowane w celu redukcji masy ciała. U pacjentów w stanie eutyreozy leczenie lewotyroksyną nie powoduje zmniejszenia masy ciała. Należy podkreślić, że stosowanie wysokich dawek preparatu może skutkować poważnymi lub nawet zagrażającymi życiu działaniami niepożądanymi, szczególnie w połączeniu z niektórymi środkami odchudzającymi, zwłaszcza aminami sympatykomimetycznymi.8
Stosowanie u wcześniaków o bardzo małej masie urodzeniowej
Rozpoczynając terapię lewotyroksyną u wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała, konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Związane jest to z ryzykiem wystąpienia zapaści krążeniowej z powodu niedojrzałej czynności nadnerczy.9
Przerwanie leczenia lewotyroksyną
W przypadku konieczności przerwania terapii lewotyroksyną, zalecane jest dostosowanie dawkowania w oparciu o odpowiedź kliniczną pacjenta oraz wyniki badań laboratoryjnych.10
Zmiana preparatu lewotyroksyny
Przy zmianie stosowanego preparatu lewotyroksyny na inny konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta, zarówno kliniczne jak i laboratoryjne, w okresie przejściowym. Wynika to z potencjalnego ryzyka zaburzenia równowagi hormonalnej tarczycy. W niektórych przypadkach może zaistnieć konieczność modyfikacji dawkowania.11
Interakcja z orlistatem
Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny może prowadzić do niedoczynności tarczycy i/lub pogorszenia kontroli istniejącej niedoczynności tarczycy. Pacjenci otrzymujący lewotyroksynę powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, zmianą schematu lub zaprzestaniem terapii orlistatem. Może być konieczne przyjmowanie obu leków o różnych porach dnia oraz dostosowanie dawki lewotyroksyny. Zaleca się także systematyczne monitorowanie stężenia hormonów tarczycowych w surowicy.12
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy opartych na interakcji biotyny i streptawidyny, powodując fałszywe zmniejszenie lub zwiększenie wartości wyników. Ryzyko takiego wpływu rośnie wraz z dawką biotyny przyjmowanej przez pacjenta. Podczas interpretacji wyników badań należy uwzględnić potencjalny wpływ biotyny, szczególnie w przypadku braku spójności wyników z obrazem klinicznym. Należy poinformować pracowników laboratorium o przyjmowaniu preparatów zawierających biotynę przez pacjentów poddawanych badaniom czynności tarczycy. Jeśli to możliwe, warto stosować alternatywne metody oznaczania, które nie ulegają wpływowi biotyny.13
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Preparat Althyxin zawiera laktozę jednowodną i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawartość laktozy w poszczególnych dawkach przedstawiono w poniższej tabeli:14
| Dawka Althyxin | Zawartość laktozy jednowodnej |
|---|---|
| 25 mikrogramów | 62,63 mg |
| 50 mikrogramów | 62,60 mg |
| 75 mikrogramów | 62,58 mg |
| 100 mikrogramów | 62,55 mg |
| 125 mikrogramów | 62,54 mg |
| 150 mikrogramów | 62,51 mg |
| 175 mikrogramów | 62,49 mg |
| 200 mikrogramów | 62,46 mg |
Althyxin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, dlatego uznaje się go za lek „wolny od sodu”.15
Pacjenci ze szczególnymi chorobami współistniejącymi
Informacje dotyczące stosowania preparatu Althyxin u pacjentów z cukrzycą oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe znajdują się w sekcji dotyczącej interakcji z innymi lekami.16
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania