Właściwości farmakokinetyczne
Adeksa 100 mg

Akarboza charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, wynoszącym do 35% podanej dawki, co potwierdzono badaniami z użyciem znakowanej radioaktywnie substancji. Po doustnym podaniu dawki 200 mg u zdrowych ochotników, stężenie całkowitej radioaktywności w osoczu wykazuje dwufazowy profil z pierwszym szczytem około 1,1 ± 0,3 godziny (52,2 ± 15,7 µg/l) oraz drugim, znacznie wyższym szczytem po 20,7 ± 5,2 godzinach (586,3 ± 282,7 µg/l), który prawdopodobnie wynika z wchłaniania produktów bakteryjnego rozkładu akarbozy w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego. Biodostępność systemowa akarbozy jest bardzo niska i wynosi 1-2%, co jest zgodne z jej miejscowym działaniem w świetle jelita. Pozorna objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi 0,32 l/kg masy ciała, wskazując na ograniczone przenikanie do tkanek.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne akarbozy

Właściwości farmakokinetyczne akarbozy zostały szczegółowo zbadane po doustnym podaniu znakowanej radioaktywnie substancji w dawce 200 mg zdrowym ochotnikom, co pozwoliło na dokładne określenie jej losu w organizmie. 1

Wchłanianie akarbozy

Akarboza charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Na podstawie badań z użyciem znakowanej radioaktywnie substancji ustalono, że około 35% podanej dawki (obejmującej zarówno substancję czynną, jak i produkty jej rozpadu) wydalane jest przez nerki w czasie 96 godzin po podaniu. Wynik ten sugeruje, że stopień wchłaniania akarbozy z przewodu pokarmowego mieści się w zakresie do 35%. 2

Profil stężenia całkowitej radioaktywności w osoczu wykazuje charakterystyczny przebieg dwufazowy:

  • Pierwszy szczyt stężenia obserwowany jest po około 1,1 ± 0,3 godziny i odpowiada średniemu stężeniu akarbozy wynoszącemu 52,2 ± 15,7 µg/l. Szczyt ten pokrywa się ze szczytem stężenia aktywnego związku w osoczu (49,5 ± 26,9 µg/l), który występuje po 2,1 ± 1,6 godziny. 3
  • Drugi szczyt stężenia osiąga znacznie wyższe wartości, średnio 586,3 ± 282,7 µg/l, i jest obserwowany po 20,7 ± 5,2 godziny. Wartości stężenia substancji czynnej są 10-20 razy niższe w porównaniu z wynikami badań całkowitej radioaktywności. 4

Należy podkreślić, że drugi, wyższy szczyt stężenia, występujący po 14-24 godzinach, jest najprawdopodobniej wynikiem wchłaniania produktów rozkładu bakteryjnego akarbozy z dalszych części przewodu pokarmowego. 5

Dystrybucja akarbozy

Na podstawie analizy krzywej stężenia akarbozy w osoczu po podaniu dożylnym (w dawce 0,4 mg/kg masy ciała) u zdrowych ochotników, obliczono pozorną objętość dystrybucji, która wynosi 0,32 l/kg masy ciała. Parametr ten świadczy o ograniczonym przenikaniu akarbozy do tkanek organizmu. 6

Biodostępność akarbozy

Biodostępność akarbozy jest wyjątkowo niska i wynosi zaledwie 1-2%. Ta niezwykle niska dostępność substancji czynnej jest jednak celowa, ponieważ akarboza działa przede wszystkim lokalnie w świetle przewodu pokarmowego. Niski poziom wchłaniania systemowego nie wpływa negatywnie na działanie terapeutyczne produktu leczniczego. 7

Metabolizm i eliminacja akarbozy

Farmakokinetyczne badania wykazały, że akarboza charakteryzuje się dwufazowym profilem eliminacji z osocza:

  • Okres półtrwania dla fazy dystrybucji wynosi 3,7 ± 2,7 godziny
  • Okres półtrwania dla fazy eliminacji wynosi 9,6 ± 4,4 godziny 8

Eliminacja akarbozy z organizmu zachodzi dwoma drogami:

  1. Wydalanie nerkowe – zaledwie 1,7% podanej dawki akarbozy jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej substancji czynnej. 9
  2. Wydalanie z kałem – stanowi główną drogę eliminacji, gdzie 51% substancji o właściwościach hamujących jest wydalane z kałem w ciągu 96 godzin po podaniu. 10
Parametr farmakokinetyczny Wartość
Stopień wchłaniania Do 35%
Pierwszy szczyt stężenia (wartość) 52,2 ± 15,7 µg/l
Pierwszy szczyt stężenia (czas) 1,1 ± 0,3 godz.
Szczyt stężenia aktywnego związku (wartość) 49,5 ± 26,9 µg/l
Szczyt stężenia aktywnego związku (czas) 2,1 ± 1,6 godz.
Drugi szczyt stężenia (wartość) 586,3 ± 282,7 µg/l
Drugi szczyt stężenia (czas) 20,7 ± 5,2 godz.
Pozorna objętość dystrybucji 0,32 l/kg mc.
Biodostępność 1-2%
Okres półtrwania – faza dystrybucji 3,7 ± 2,7 godz.
Okres półtrwania – faza eliminacji 9,6 ± 4,4 godz.
Wydalanie z moczem 1,7% podanej dawki
Wydalanie z kałem (substancja hamująca) 51% w ciągu 96 godz.
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl