Interakcje leku
Abiraterone Olainfarm 250 mg

Octan abirateronu, substancja czynna leku Abiraterone Olainfarm, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Podawanie leku z jedzeniem znacząco zwiększa jego wchłanianie, co może prowadzić do wzrostu ryzyka działań niepożądanych, dlatego zaleca się podawanie na czczo. Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) obniżają AUC abirateronu o 55%, co może zmniejszać skuteczność leczenia, natomiast silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę leku. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co skutkuje znacznym zwiększeniem ekspozycji na substraty tych enzymów, np. 2,9-krotnym wzrostem AUC dekstrometorfanu oraz 46% wzrostem AUC pioglitazonu, co wymaga ostrożności i monitorowania, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Octan abirateronu, substancja czynna leku Abiraterone Olainfarm, wchodzi w liczne interakcje zarówno z produktami leczniczymi, jak i z pożywieniem. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych interakcji, które należy uwzględnić w terapii pacjentów przyjmujących ten lek.1

Wpływ żywności na farmakokinetykę leku

Istotnym czynnikiem wpływającym na działanie abirateronu jest jednoczesne przyjmowanie pokarmu. Podawanie abirateronu z jedzeniem znacząco zwiększa wchłanianie octanu abirateronu. Należy podkreślić, że skuteczność i bezpieczeństwo stosowania abirateronu przy jednoczesnym spożywaniu posiłków nie zostały w pełni ustalone. Z tego powodu produktu leczniczego Abiraterone Olainfarm nie wolno podawać razem z jedzeniem, co stanowi istotne zalecenie terapeutyczne.2

Interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm abirateronu

Metabolizm abirateronu może być istotnie modyfikowany przez substancje wpływające na aktywność enzymu CYP3A4. Badania kliniczne interakcji farmakokinetycznych dostarczyły ważnych informacji w tym zakresie:

  • Induktory CYP3A4: W badaniu u zdrowych osób otrzymujących ryfampicynę (silny induktor CYP3A4) w dawce 600 mg na dobę przez 6 dni, a następnie pojedynczą dawkę 1000 mg octanu abirateronu, zaobserwowano zmniejszenie średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%. To znaczące zmniejszenie ekspozycji na lek może potencjalnie wpłynąć na jego skuteczność terapeutyczną.3
  • Inhibitory CYP3A4: Badanie z ketokonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, wykazało, że jego jednoczesne podawanie nie wywierało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę abirateronu.4

W trakcie terapii abirateronem należy unikać stosowania silnych induktorów CYP3A4, takich jak:

  • Fenytoina – lek przeciwpadaczkowy
  • Karbamazepina – lek przeciwpadaczkowy i stabilizator nastroju
  • Ryfampicyna – antybiotyk stosowany m.in. w leczeniu gruźlicy
  • Ryfabutyna – antybiotyk stosowany w zakażeniach wywołanych przez prątki
  • Ryfapentyna – antybiotyk przeciwgruźliczy
  • Fenobarbital – lek przeciwpadaczkowy
  • Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – preparat ziołowy

Jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych leków należy rozważyć tylko w przypadku braku alternatywnych opcji terapeutycznych.5

Wpływ abirateronu na metabolizm innych leków

Abirateron wykazuje działanie hamujące w stosunku do enzymów wątrobowych CYP2D6 i CYP2C8, co może prowadzić do istotnych klinicznie interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy.

Interakcje związane z hamowaniem CYP2D6

Badania wykazały, że octan abirateronu (w skojarzeniu z prednizonem) znacząco wpływa na farmakokinetykę substratów CYP2D6. W przypadku dekstrometorfanu, który jest substratem CYP2D6, zaobserwowano:

  • Zwiększenie całkowitego narażenia na dekstrometorfan (AUC) około 2,9 razy
  • Zwiększenie AUC24 dekstrorfanu (aktywnego metabolitu dekstrometorfanu) o około 33%6

Z uwagi na powyższe, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego podawania abirateronu z lekami, które są aktywowane lub metabolizowane przez CYP2D6. Dotyczy to zwłaszcza leków o wąskim indeksie terapeutycznym, dla których należy rozważyć redukcję dawki.7

Interakcje związane z hamowaniem CYP2C8

Badania interakcji lekowych dotyczących cytochromu CYP2C8 przeprowadzone u zdrowych osób wykazały następujące zmiany w farmakokinetyce pioglitazonu podawanego z pojedynczą dawką 1000 mg octanu abirateronu:

  • Zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%
  • Zmniejszenie AUC aktywnych metabolitów pioglitazonu M-III i M-IV o 10%8

U pacjentów otrzymujących jednocześnie abirateron i leki będące substratami CYP2C8, zwłaszcza te o wąskim indeksie terapeutycznym, należy prowadzić ścisłą obserwację pod kątem wystąpienia objawów toksyczności.9

Interakcje związane z nośnikiem OATP1B1

Badania in vitro wykazały, że główne metabolity abirateronu – siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu – hamują wychwyt wątrobowy za pośrednictwem nośnika OATP1B1. Może to prowadzić do zwiększenia stężeń leków, które są eliminowane przez ten nośnik. Należy jednak podkreślić, że brak jest danych klinicznych potwierdzających występowanie interakcji z tym nośnikiem w warunkach in vivo.10

Interakcje z lekami wpływającymi na odstęp QT

Terapia supresji androgenowej, do której należy stosowanie abirateronu, może powodować wydłużenie odstępu QT. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z:

  • Lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid)
  • Lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
  • Innymi lekami mogącymi wydłużać odstęp QT lub wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, takimi jak:
    • Metadon – opioidowy lek przeciwbólowy stosowany także w leczeniu uzależnień
    • Moksyfloksacyna – antybiotyk z grupy fluorochinolonów
    • Leki przeciwpsychotyczne – stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych

Ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca przy jednoczesnym stosowaniu tych leków może być zwiększone.11

Interakcje ze spironolaktonem

Spironolakton, jako lek wiążący się z receptorem androgenowym, może zwiększać stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania spironolaktonu z abirateronem.12

Interakcje z alkoholem

Brak jest bezpośrednich danych klinicznych dotyczących interakcji abirateronu z alkoholem. Jednakże, warto rozważyć potencjalne konsekwencje takiego połączenia z kilku powodów:

  • Wpływ na metabolizm wątrobowy – Zarówno abirateron, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie. Jednoczesne stosowanie może zwiększać obciążenie wątroby, co jest szczególnie istotne u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby.
  • Potencjalne działanie hepatotoksyczne – Abirateron może wykazywać działanie hepatotoksyczne, a alkohol również może uszkadzać wątrobę. Ich jednoczesne stosowanie może potencjalnie zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Wpływ na układy enzymatyczne – Alkohol może wpływać na aktywność enzymów wątrobowych, w tym potencjalnie na CYP3A4, który odgrywa rolę w metabolizmie abirateronu. Może to teoretycznie modyfikować stężenie leku w organizmie.
  • Ryzyko nasilenia działań niepożądanych – Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane leków, takie jak zawroty głowy, zmęczenie czy nudności, które mogą również występować podczas terapii abirateronem.

Ze względu na potencjalne ryzyko interakcji i brak szczegółowych badań w tym zakresie, zaleca się ostrożność w spożywaniu alkoholu podczas terapii abirateronem. W przypadku wątpliwości pacjent powinien skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Tabela interakcji z produktem leczniczym Abiraterone Olainfarm

Grupa substancji/Substancja Rodzaj interakcji Skutek kliniczny Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Pokarm Zwiększenie wchłaniania octanu abirateronu Znaczący wzrost ekspozycji na lek, potencjalnie zwiększone ryzyko działań niepożądanych Wysoki Nie wolno podawać leku z jedzeniem
Silne induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital, dziurawiec) Zmniejszenie stężenia abirateronu Zmniejszenie AUC abirateronu o 55%, potencjalne zmniejszenie skuteczności terapeutycznej Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, chyba że nie ma alternatywnego leczenia
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol) Potencjalne zwiększenie stężenia abirateronu Brak istotnego klinicznie wpływu Niski Nie wymaga modyfikacji dawkowania
Leki metabolizowane przez CYP2D6 (metoprolol, propranolol, dezypramina, wenlafaksyna, haloperydol, rysperydon, propafenon, flekainid, kodeina, oksykodon, tramadol) Abirateron hamuje CYP2D6 Zwiększenie stężenia substratów CYP2D6 (np. 2,9-krotne zwiększenie AUC dekstrometorfanu) Średni-Wysoki (szczególnie dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym) Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawki leków o wąskim indeksie terapeutycznym
Leki metabolizowane przez CYP2C8 (pioglitazon, repaglinid) Abirateron hamuje CYP2C8 Zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%, zmniejszenie AUC metabolitów o 10% Średni Monitorować pacjentów pod kątem toksyczności, szczególnie dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym
Substraty OATP1B1 Metabolity abirateronu hamują OATP1B1 in vitro Potencjalne zwiększenie stężenia leków eliminowanych przez OATP1B1 Nieokreślony (brak danych klinicznych) Zachować ostrożność, monitorować potencjalne działania niepożądane
Leki wydłużające odstęp QT (leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne) Addytywne wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes Wysoki Zachować szczególną ostrożność, rozważyć monitorowanie EKG
Spironolakton Wiązanie z receptorem androgenowym Zwiększenie stężenia PSA, potencjalne zakłócenie monitorowania odpowiedzi na leczenie Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Alkohol Potencjalne oddziaływanie na metabolizm wątrobowy Możliwe zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności, nasilenie działań niepożądanych Średni Zalecana ostrożność, unikanie nadmiernego spożycia
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl