Grupy leków

Grupy leków, strona 27 z 33

• penicyliny o szerokim spektrum działania

  Penicyliny o szerokim spektrum działania to podgrupa antybiotyków beta-laktamowych, które charakteryzują się rozszerzonym zakresem aktywności przeciwbakteryjnej w porównaniu do penicylin naturalnych. Działają poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami PBP (penicillin-binding proteins), co prowadzi do zaburzenia integralności ściany komórkowej i lizy komórki bakteryjnej.

• leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum

  Leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania to grupa antybiotyków i chemioterapeutyków, które wykazują aktywność wobec szerokiego zakresu bakterii, zarówno Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych. Ich mechanizm działania może obejmować hamowanie syntezy ściany komórkowej, zakłócanie syntezy białek, blokowanie replikacji DNA lub zaburzanie metabolizmu komórki bakteryjnej.

• preparaty pierwiastków śladowych

  Preparaty pierwiastków śladowych to grupa produktów leczniczych zawierających niezbędne dla organizmu mikroelementy, które są potrzebne w bardzo małych ilościach, ale pełnią kluczowe funkcje biologiczne. Pierwiastki śladowe odgrywają istotną rolę w procesach enzymatycznych, metabolicznych, odpornościowych oraz w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, krwiotwórczego i hormonalnego.

• diagnostyki immunologiczne

  Diagnostyki immunologiczne to zbiór testów i procedur laboratoryjnych wykorzystujących reakcje immunologiczne do wykrywania i oznaczania różnych substancji w organizmie. Opierają się one na zdolności przeciwciał do specyficznego wiązania się z antygenami. Metody te umożliwiają identyfikację patogenów, markerów nowotworowych, autoantygenów oraz ocenę odpowiedzi immunologicznej organizmu.

• preparaty tuberkulinowe

  Preparaty tuberkulinowe to substancje stosowane w diagnostyce zakażenia prątkami gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Są to ekstrakty lub oczyszczone białka pochodzące z hodowli prątków, które po podaniu śródskórnym wywołują reakcję nadwrażliwości typu opóźnionego u osób, które miały wcześniej kontakt z prątkiem gruźlicy.

• leki rozkurczające mięśnie gładkie oskrzeli

  Leki rozkurczające mięśnie gładkie oskrzeli (bronchodilatatory) to grupa preparatów stosowanych w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Działają one poprzez relaksację mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do poszerzenia dróg oddechowych, zmniejszenia oporu przepływu powietrza i poprawy wentylacji płuc.

• leki złożone na kaszel

  Leki złożone na kaszel to preparaty farmaceutyczne, które zawierają więcej niż jedną substancję aktywną, ukierunkowaną na różne aspekty kaszlu. Łączą one zwykle składniki o działaniu przeciwkaszlowym (przeciwkaszlowe, mukolityczne, wykrztuśne) z innymi substancjami, takimi jak leki przeciwhistaminowe, przeciwzapalne czy rozszerzające oskrzela. Takie połączenie pozwala na kompleksowe działanie przy różnych rodzajach kaszlu.

• leki stosowane w zaburzeniach opróżniania pęcherza

  Leki stosowane w zaburzeniach opróżniania pęcherza to preparaty farmakologiczne przeznaczone do leczenia problemów związanych z nieprawidłowym opróżnianiem pęcherza moczowego. Działają one głównie poprzez wpływ na napięcie mięśnia wypieracza pęcherza oraz na zwieracze cewki moczowej, co pomaga w regulacji mikcji i zwiększeniu pojemności pęcherza.

• leki stosowane w atonii jelit

  Leki stosowane w atonii jelit (inaczej hipotonii jelit) są wykorzystywane w leczeniu zaburzeń perystaltyki przewodu pokarmowego, kiedy dochodzi do osłabienia lub braku prawidłowych skurczów mięśniówki jelit. Działają one głównie poprzez stymulację receptorów przewodu pokarmowego, zwiększając napięcie mięśniowe ściany jelit i przyspieszając pasaż jelitowy.

• leki osłaniające błonę śluzową przewodu pokarmowego

  Leki osłaniające błonę śluzową przewodu pokarmowego (cytoprotektory) to grupa preparatów, których głównym zadaniem jest ochrona śluzówki przed działaniem czynników drażniących i uszkadzających. Działają one poprzez tworzenie fizycznej bariery na powierzchni błony śluzowej, neutralizację kwasu solnego lub stymulację naturalnych mechanizmów obronnych śluzówki.

• środki kontrastowe do tomografii komputerowej

  Środki kontrastowe do tomografii komputerowej to substancje stosowane w celu zwiększenia różnicy w gęstości radiologicznej pomiędzy tkankami w badaniu TK. Działają poprzez zatrzymywanie promieniowania rentgenowskiego, co pozwala na uwidocznienie struktur anatomicznych i patologicznych, które bez kontrastu byłyby słabo widoczne lub niewidoczne. Umożliwiają lepszą wizualizację naczyń krwionośnych, narządów miąższowych oraz zmian nowotworowych.

• środki kontrastowe do angiografii

  Środki kontrastowe do angiografii to substancje stosowane w diagnostyce obrazowej naczyń krwionośnych. Dzięki nim możliwe jest uwidocznienie światła naczyń, co pozwala na dokładną ocenę ich drożności, obecności zwężeń, niedrożności czy innych patologii naczyniowych. Środki te, podane dożylnie lub dotętniczo, zwiększają pochłanianie promieniowania rentgenowskiego przez struktury naczyniowe, co przekłada się na lepszy kontrast obrazu w porównaniu do otaczających tkanek.

• leki stosowane w onkologii wspomagającej

  Leki stosowane w onkologii wspomagającej to grupa preparatów, których celem jest łagodzenie skutków ubocznych leczenia przeciwnowotworowego oraz poprawa jakości życia pacjentów. Obejmują one szerokie spektrum substancji, które działają na różne objawy towarzyszące terapii onkologicznej lub wynikające z samej choroby nowotworowej. Ich stosowanie pozwala na lepszą tolerancję intensywnego leczenia przeciwnowotworowego i zmniejszenie ryzyka przerwania terapii z powodu działań niepożądanych.

• leki ochronne naczyń

  Leki ochronne naczyń (angioprotekcyjne) to grupa preparatów farmakologicznych, których działanie ukierunkowane jest na poprawę stanu ścian naczyń krwionośnych, zwiększenie ich elastyczności i zmniejszenie przepuszczalności. Poprawiają one mikrokrążenie, zmniejszają kruchość naczyń włosowatych i redukują obrzęki, co prowadzi do lepszego odżywienia tkanek i narządów.

• leki heparynopodobne

  Leki heparynopodobne, znane również jako heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH – Low Molecular Weight Heparins), to grupa leków przeciwzakrzepowych otrzymywanych przez depolimeryzację heparyny niefrakcjonowanej. Działają one poprzez wiązanie się z antytrombiną III, co znacząco zwiększa jej zdolność do hamowania czynnika Xa, kluczowego dla procesu krzepnięcia krwi. W przeciwieństwie do heparyny niefrakcjonowanej, wykazują słabsze działanie hamujące na trombinę (czynnik IIa).

• suplementy diety wspomagające układ nerwowy

  Suplementy diety wspomagające układ nerwowy to preparaty zawierające składniki odżywcze, które mogą korzystnie wpływać na funkcjonowanie układu nerwowego. Substancje te wspierają procesy poznawcze, pamięć, koncentrację oraz pomagają w stanach wzmożonego napięcia nerwowego i stresu. Ich działanie opiera się głównie na dostarczaniu niezbędnych składników odżywczych dla komórek nerwowych, poprawie krążenia mózgowego oraz regulacji neuroprzekaźników.

• suplementy wspomagające układ sercowo-naczyniowy

  Suplementy wspomagające układ sercowo-naczyniowy to preparaty stosowane jako uzupełnienie diety, które mogą korzystnie wpływać na funkcjonowanie serca i naczyń krwionośnych. Ich działanie obejmuje m.in. wspomaganie prawidłowego ciśnienia tętniczego, utrzymanie elastyczności naczyń, regulację poziomu cholesterolu oraz poprawę krążenia obwodowego. Stosowane są one zarówno profilaktycznie, jak i wspomagająco przy istniejących już problemach kardiologicznych.

• antidota

  Antidota, czyli odtrutki, to specyficzne substancje lub leki stosowane w celu neutralizacji działania toksyn lub przeciwdziałania skutkom zatruć. Ich mechanizm działania polega na wiązaniu się z toksyną (chelatacja), przyspieszaniu jej metabolizmu lub blokadzie jej działania na poziomie receptorowym. Mogą również konkurencyjnie blokować miejsce wiązania toksyny w organizmie lub wspomagać jej wydalanie.

• leki wspomagające w alkoholizmie

  Leki wspomagające w alkoholizmie to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych jako element kompleksowej terapii uzależnienia od alkoholu. Działają one na różne mechanizmy neurofizjologiczne związane z uzależnieniem, pomagając zmniejszyć głód alkoholowy, łagodzić objawy abstynencyjne lub wywoływać awersję do alkoholu. Stanowią istotne uzupełnienie psychoterapii oraz innych form wsparcia w procesie leczenia uzależnienia.

• leki stosowane w niedokrwistościach

  Leki stosowane w niedokrwistościach to grupa preparatów farmaceutycznych wykorzystywanych w leczeniu anemii o różnej etiologii. Niedokrwistość (anemia) to stan, w którym dochodzi do obniżenia stężenia hemoglobiny lub liczby erytrocytów poniżej wartości referencyjnych dla danej płci i wieku. Leczenie farmakologiczne anemii zależy od jej przyczyny i typu.

• leki do stosowania pozajelitowego

  Leki do stosowania pozajelitowego obejmują preparaty podawane drogą inną niż przewód pokarmowy. Są to przede wszystkim leki podawane drogą iniekcji (dożylnie, domięśniowo, podskórnie), wlewów, infuzji, a także podawane miejscowo (np. na skórę, do oczu, uszu, nosa), przez inhalację lub implantację. Droga pozajelitowa umożliwia szybkie działanie leku, ominięcie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę oraz podanie substancji, które uległyby rozpadowi w przewodzie pokarmowym.

• leki wspomagające w chorobach przewlekłych

  Leki wspomagające w chorobach przewlekłych stanowią szeroką grupę preparatów farmaceutycznych stosowanych jako uzupełnienie terapii podstawowej. Ich głównym zadaniem jest łagodzenie objawów choroby, poprawianie jakości życia pacjentów oraz wspieranie organizmu w walce z długotrwałymi schorzeniami. Działanie tych leków może obejmować wzmacnianie układu odpornościowego, poprawę funkcjonowania narządów, redukcję stanów zapalnych czy uzupełnianie niedoborów metabolicznych.

• leki wspomagające metabolizm

  Leki wspomagające metabolizm to szeroka grupa preparatów farmaceutycznych, które stymulują lub regulują procesy przemiany materii w organizmie. Ich działanie opiera się na usprawnianiu funkcjonowania różnych szlaków metabolicznych, zwiększaniu wydajności procesów anabolicznych lub katabolicznych oraz poprawie bilansu energetycznego komórek.

• leki neurologiczne (pomocniczo)

  Leki neurologiczne pomocnicze stanowią szeroką grupę preparatów stosowanych jako uzupełnienie głównej terapii w schorzeniach układu nerwowego. Ich zadaniem jest wspieranie podstawowego leczenia, łagodzenie objawów neurologicznych oraz poprawa funkcji poznawczych i ogólnego stanu pacjentów z chorobami neurologicznymi.

• leki do stosowania miejscowego w chorobach układu oddechowego

  Leki do stosowania miejscowego w chorobach układu oddechowego to preparaty podawane bezpośrednio do dróg oddechowych w postaci aerozoli, nebulizacji, inhalacji lub sprejów donosowych. Ich główną zaletą jest dostarczanie substancji czynnej bezpośrednio do miejsca działania, co pozwala na uzyskanie wysokiego stężenia leku lokalnie przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych.

• leki łagodzące objawy przeziębienia

  Leki łagodzące objawy przeziębienia to grupa preparatów stosowanych do zmniejszenia dolegliwości towarzyszących infekcjom górnych dróg oddechowych. Działają objawowo, nie lecząc przyczyny infekcji, ale znacząco poprawiając komfort pacjenta podczas choroby. Najczęściej zawierają kombinację substancji o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwbólowym, przeciwzapalnym, przeciwhistaminowym oraz zmniejszającym przekrwienie błony śluzowej nosa.

• leki wykrztuśne i inhalacyjne

  Leki wykrztuśne i inhalacyjne stanowią ważną grupę preparatów stosowanych w leczeniu chorób układu oddechowego. Ich głównym zadaniem jest ułatwienie usuwania wydzieliny z dróg oddechowych oraz poprawa drożności oskrzeli. Działają one poprzez rozrzedzanie wydzieliny, zwiększenie aktywności nabłonka rzęskowego oraz stymulację odruchu kaszlowego, co ułatwia ewakuację zalegającej wydzieliny.

• leki przeciwarytmiczne (pochodne amidowe)

  Leki przeciwarytmiczne z grupy pochodnych amidowych to ważna kategoria leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Działają one głównie poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych kardiomiocytów, co spowalnia przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu. Mechanizm ten pozwala na stabilizację komórek mięśnia sercowego i przywrócenie prawidłowego rytmu serca.

• leki do stosowania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła

  Leki do stosowania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła to grupa preparatów stosowanych miejscowo, które mają na celu łagodzenie objawów zapalenia, bólu, obrzęku i zaczerwienienia w obrębie jamy ustnej, gardła i migdałków. Działają one przeciwzapalnie, przeciwbólowo, odkażająco i ściągająco na błony śluzowe.

• preparaty cynku

  Preparaty cynku to grupa leków zawierających cynk – pierwiastek niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, będący kofaktorem ponad 300 enzymów. Cynk uczestniczy w procesach takich jak synteza białek, metabolizm kwasów nukleinowych, podział komórek oraz funkcjonowanie układu odpornościowego. Preparaty te stosowane są zarówno w leczeniu niedoborów cynku, jak i wspomagająco w różnych schorzeniach.

• antagoniści receptorów 5-HT3

  Antagoniści receptorów 5-HT3 to grupa leków przeciwwymiotnych i przeciwmdłościowych, które działają poprzez selektywne blokowanie receptorów serotoninowych typu 3 (5-HT3) w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Ich głównym mechanizmem działania jest hamowanie transmisji serotoninowej w obszarze chemoreceptorowej strefy wyzwalającej w pniu mózgu oraz w zakończeniach nerwowych w przewodzie pokarmowym, co skutecznie zapobiega nudnościom i wymiotom.

• pochodne witaminy D

  Pochodne witaminy D to grupa związków steroidowych, które odgrywają kluczową rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej organizmu. Ich główne działanie polega na zwiększaniu wchłaniania wapnia i fosforanów w jelitach, reabsorpcji wapnia w nerkach oraz regulacji procesów mineralizacji i demineralizacji tkanki kostnej. Pochodne witaminy D wpływają również na układ immunologiczny, mięśniowy oraz odgrywają rolę w regulacji ekspresji genów.

• leki stosowane w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego

  Leki stosowane w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego to szeroka grupa preparatów farmakologicznych, które działają na różne aspekty funkcjonowania układu trawiennego, łagodząc objawy takie jak ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, biegunki czy zgaga. Ich działanie koncentruje się na normalizacji motoryki przewodu pokarmowego, redukcji nadwrażliwości trzewnej oraz przywracaniu prawidłowej równowagi mikrobiologicznej.

• leki na kaszel i gardło

  Leki na kaszel i gardło to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu objawów związanych z infekcjami górnych dróg oddechowych. Dzielą się na kilka podstawowych kategorii w zależności od mechanizmu działania i celu terapeutycznego.

• leki pobudzające łaknienie

  Leki pobudzające łaknienie (oreksygeniczne) to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zaburzeń odżywiania i stanów wyniszczenia organizmu. Działają one poprzez wpływ na ośrodek głodu w podwzgórzu, zwiększając apetyt i spożycie pokarmów. Wskazaniem do ich stosowania są najczęściej jadłowstręt psychiczny, kacheksja nowotworowa, wyniszczenie w przebiegu AIDS, a także utrata masy ciała u osób starszych.

• leki pomocnicze w schorzeniach dróg oddechowych

  Leki pomocnicze w schorzeniach dróg oddechowych stanowią grupę preparatów stosowanych jako uzupełnienie terapii podstawowej w chorobach układu oddechowego. Ich celem jest łagodzenie objawów, usprawnienie oczyszczania dróg oddechowych oraz wspomaganie procesu leczenia. Działają one poprzez różne mechanizmy, takie jak rozrzedzanie wydzieliny, hamowanie kaszlu, zmniejszanie obrzęku błony śluzowej czy łagodzenie stanów zapalnych.

• antybiotyki polipeptydowe

  Antybiotyki polipeptydowe to grupa antybiotyków, których strukturę chemiczną stanowią związki polipeptydowe. Działają one bakteriobójczo poprzez destabilizację błony komórkowej bakterii, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i wycieku składników cytoplazmy, a w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej. Ze względu na mechanizm działania antybiotyki te są szczególnie skuteczne wobec bakterii Gram-dodatnich.

• wziewne środki znieczulenia ogólnego

  Wziewne środki znieczulenia ogólnego to grupa leków stosowanych w anestezjologii do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Działają poprzez hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, prowadząc do utraty świadomości, zniesienia reakcji na bodźce bólowe, a także do różnego stopnia relaksacji mięśniowej i tłumienia odruchów autonomicznych. Podawane są w formie gazowej lub lotnej poprzez układ oddechowy pacjenta.

• leki pulmonologiczne

  Leki pulmonologiczne to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), zwłóknienie płuc, zapalenie oskrzeli czy infekcje dróg oddechowych. Działają one na różne aspekty patofizjologii tych schorzeń, poprawiając wentylację płuc, zmniejszając stan zapalny czy zwalczając infekcje.

• surfaktanty

  Surfaktanty to grupa substancji leczniczych stosowanych głównie w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków (RDS – respiratory distress syndrome). Są to złożone mieszaniny fosfolipidów i białek, które zmniejszają napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych, zapobiegając ich zapadaniu się podczas wydechu, co znacząco ułatwia oddychanie.

• leki stosowane w neonatologii

  Leki stosowane w neonatologii to szeroka grupa preparatów medycznych dostosowanych do specyficznych potrzeb noworodków, uwzględniająca ich niedojrzałość fizjologiczną, odmienną farmakokinetykę i farmakodynamikę. Leki te stosowane są w leczeniu stanów typowych dla okresu noworodkowego, takich jak zespół zaburzeń oddychania, żółtaczka, sepsa, drgawki noworodkowe czy przetrwały przewód tętniczy Botalla.

• leki na nadkwaśność

  Leki na nadkwaśność to grupa preparatów farmaceutycznych stosowanych w leczeniu chorób związanych z nadmierną produkcją kwasu solnego w żołądku, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), czy zespół Zollingera-Ellisona. Działają one poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego, neutralizację już wydzielonego kwasu lub tworzenie ochronnej bariery na powierzchni błony śluzowej przewodu pokarmowego.

• odtrutki

  Odtrutki to substancje używane w leczeniu zatruć, które neutralizują, wiążą lub przyspieszają eliminację toksyn z organizmu. Działają one poprzez różne mechanizmy: mogą bezpośrednio wiązać się z toksyną, tworząc nieaktywne kompleksy, przyspieszać jej metabolizm, konkurować z nią o miejsce wiązania lub przeciwdziałać jej efektom farmakologicznym.

• środki odkażające

  Środki odkażające (antyseptyki) to substancje chemiczne stosowane na powierzchnię skóry, błon śluzowych i ran w celu redukcji lub eliminacji mikroorganizmów chorobotwórczych. Ich działanie polega na denaturacji białek bakteryjnych, uszkadzaniu błon komórkowych lub blokowaniu enzymów niezbędnych do przeżycia drobnoustrojów. W przeciwieństwie do antybiotyków, środki odkażające działają nieselektywnie, niszcząc szerokie spektrum mikroorganizmów, w tym bakterie, wirusy, grzyby i pierwotniaki.

• leki stosowane pomocniczo w przeziębieniu

  Leki stosowane pomocniczo w przeziębieniu obejmują szeroką gamę preparatów, które łagodzą objawy infekcji górnych dróg oddechowych, nie lecząc jednak samej przyczyny choroby (najczęściej wirusowej). Ich działanie skupia się na zmniejszeniu dolegliwości takich jak gorączka, ból gardła, katar, kaszel czy zatkany nos, poprawiając tym samym komfort pacjenta w trakcie choroby.

• leki balneologiczne

  Leki balneologiczne to preparaty medyczne stosowane w ramach balneoterapii, czyli leczenia uzdrowiskowego wykorzystującego naturalne bogactwa lecznicze, takie jak wody mineralne, borowiny, peloidy czy gazy lecznicze. Działają one zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo, wykorzystując właściwości fizykochemiczne naturalnych surowców leczniczych.

• preparaty do kąpieli leczniczych

  Preparaty do kąpieli leczniczych to specjalistyczne środki stosowane w wodolecznictwie (hydroterapii), wykorzystywane w leczeniu różnorodnych schorzeń dermatologicznych, reumatologicznych, a także jako element terapii wspomagającej w zaburzeniach neurologicznych czy stanach napięcia psychicznego. Działają poprzez kontakt substancji aktywnych ze skórą, co umożliwia ich wchłanianie oraz wywieranie efektu miejscowego i ogólnoustrojowego.

• preparaty do inhalacji

  Preparaty do inhalacji to grupa leków podawanych bezpośrednio do dróg oddechowych za pomocą różnych typów inhalatorów. Umożliwiają one dostarczenie substancji leczniczej bezpośrednio do miejsca działania, co pozwala na stosowanie mniejszych dawek przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej. Mechanizm działania zależy od konkretnej substancji czynnej, ale wspólną cechą jest szybki początek działania i mniejsze ryzyko działań ogólnoustrojowych w porównaniu z podaniem doustnym.

• leki stosowane w chorobach nosa i zatok

  Leki stosowane w chorobach nosa i zatok to grupa preparatów farmakologicznych, których działanie skupia się na łagodzeniu objawów związanych z zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok przynosowych. Podstawowym celem terapii jest zmniejszenie obrzęku błony śluzowej, udrożnienie przewodów nosowych, eliminacja infekcji oraz łagodzenie dolegliwości bólowych.

• antybiotyki fluorochinolonowe

  Antybiotyki fluorochinolonowe to syntetyczne chemioterapeutyki o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności bakteryjnych enzymów: gyrazy DNA (topoizomerazy II) oraz topoizomerazy IV, które są niezbędne do replikacji, transkrypcji i naprawy DNA bakterii. Blokowanie tych enzymów prowadzi do zaburzenia syntezy DNA i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej.