Leki w grupie
„leki pulmonologiczne”

Leki pulmonologiczne to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), zwłóknienie płuc, zapalenie oskrzeli czy infekcje dróg oddechowych. Działają one na różne aspekty patofizjologii tych schorzeń, poprawiając wentylację płuc, zmniejszając stan zapalny czy zwalczając infekcje.

Do głównych podgrup leków pulmonologicznych należą: leki rozszerzające oskrzela (bronchodilatatory), leki przeciwzapalne, leki przeciwkaszlowe i mukolityczne, leki przeciwinfekcyjne oraz leki stosowane w chorobach śródmiąższowych płuc.

Bronchodilatatory dzielą się na beta2-mimetyki (krótko działające jak salbutamol – Ventolin, Steri-Neb; długo działające jak salmeterol – Serevent, formoterol – Oxodil, indakaterol – Onbrez), cholinolityki (krótko działające jak ipratropium – Atrovent; długo działające jak tiotropium – Spiriva, glikopironium – Seebri) oraz metyloksantyny (teofilina – Theovent, Euphyllin).

Leki przeciwzapalne stosowane w pulmonologii to przede wszystkim glikokortykosteroidy wziewne (budezonid – Pulmicort, flutykazon – Flixotide, beklometazon – Cortare, cyklezonid – Alvesco) oraz systemowe (prednizon – Encorton, metyloprednizolon – Medrol), a także modyfikatory leukotrienów (montelukast – Montelukast, Singulair).

Leki mukolityczne i wykrztuśne ułatwiają odkrztuszanie wydzieliny z dróg oddechowych. Należą do nich: acetylocysteina – ACC, Fluimucil; ambroksol – Mucosolvan, Deflegmin; bromheksyna – Flegamina; erdosteina – Erdomed.

W przypadku infekcji dróg oddechowych stosuje się antybiotyki, w tym makrolidy (azytromycyna – Sumamed, klarytromycyna – Klacid), fluorochinolony (lewofloksacyna – Levoxa, moksyfloksacyna – Avelox), cefalosporyny (cefuroksym – Zinnat, cefiksym – Suprax) i inne w zależności od patogenu.

Największymi zaletami nowoczesnych leków pulmonologicznych są: możliwość podawania wziewnego (mniejsze działania ogólnoustrojowe), długi czas działania (wygoda dla pacjenta), terapie łączone w jednym inhalatorze (lepsza współpraca z pacjentem) oraz wysoka skuteczność w kontrolowaniu objawów przewlekłych chorób płuc.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków pulmonologicznych to m.in.: działania niepożądane glikokortykosteroidów systemowych (osteoporoza, cukrzyca, nadciśnienie), tachykardia i drżenia przy stosowaniu beta2-mimetykow, suchość w jamie ustnej przy cholinolitykach, interakcje z innymi lekami (szczególnie przy teofilinie) oraz ryzyko rozwoju lekooporności przy niewłaściwym stosowaniu antybiotyków.

W najnowszych terapiach pulmonologicznych coraz większą rolę odgrywają leki biologiczne (np. omalizumab – Xolair, mepolizumab – Nucala, benralizumab – Fasenra), które są stosowane w ciężkiej astmie i innych złożonych schorzeniach układu oddechowego, działając selektywnie na konkretne szlaki patofizjologiczne odpowiedzialne za rozwój choroby.