Leki w grupie
„leki przeciwbakteryjne miejscowe”

Leki przeciwbakteryjne miejscowe to preparaty farmaceutyczne przeznaczone do zewnętrznego stosowania na skórę, błony śluzowe lub do jam ciała w celu zwalczania zakażeń bakteryjnych. Działają one poprzez hamowanie wzrostu bakterii lub ich zabijanie bezpośrednio w miejscu aplikacji, bez wywoływania znaczącego działania ogólnoustrojowego.

Do najważniejszych substancji czynnych w tej grupie należą: mupirocyna (Bactroban, Mupirox), kwas fusydowy (Fucidin), bacytracyna (w preparatach złożonych jak Polseptol), neomycyna (Neomycinum, Altacet Plus), gentamycyna (Gentamicin), erytromycyna (Davercin, Aknemycin), klindamycyna (Clindacne, Dalacin C), metronidazol (Metronidazol, Rozex), sulfatiazol srebrowy (Argosulfan) oraz chloramfenikol (Chloramphenicol WZF).

Leki przeciwbakteryjne miejscowe można podzielić na kilka podgrup: antybiotyki miejscowe (np. mupirocyna, kwas fusydowy, neomycyna), antiseptyki (np. chlorheksydyna, oktenidyna, jodopowidon), sulfonamidy miejscowe (np. sulfatiazol srebra) oraz inne środki przeciwbakteryjne miejscowe (np. nadboran sodu, nadtlenek benzoilu).

Największą zaletą stosowania miejscowych leków przeciwbakteryjnych jest możliwość uzyskania wysokiego stężenia substancji czynnej bezpośrednio w miejscu zakażenia przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych ogólnoustrojowych. Są one szczególnie skuteczne w leczeniu powierzchownych zakażeń skóry, ran, owrzodzeń, a także w profilaktyce zakażeń po drobnych zabiegach chirurgicznych.

Stosowanie miejscowych leków przeciwbakteryjnych wiąże się jednak z pewnymi zagrożeniami. Najważniejsze z nich to ryzyko rozwoju oporności bakterii przy długotrwałym lub niewłaściwym stosowaniu, możliwość wystąpienia reakcji alergicznych (szczególnie w przypadku antybiotyków aminoglikozydowych i neomycyny), ryzyko kontaktowego zapalenia skóry oraz możliwość wchłaniania systemowego przy aplikacji na duże powierzchnie uszkodzonej skóry lub błon śluzowych. W przypadku niektórych substancji (np. neomycyna) istnieje również ryzyko ototoksyczności przy stosowaniu w okolicy ucha z uszkodzoną błoną bębenkową.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl