transporter OATP-C
Transporter OATP-C (Organic Anion Transporting Polypeptide C), znany również jako OATP1B1 lub SLCO1B1, jest białkiem transportowym zlokalizowanym głównie na błonie sinusoidalnej hepatocytów. Odgrywa kluczową rolę w wychwycie wątrobowym wielu endogennych związków oraz leków.
OATP-C uczestniczy w transporcie bilirubiny, kwasów żółciowych, hormonów steroidowych oraz szerokiej gamy leków, w tym statyn, leków przeciwnowotworowych i przeciwwirusowych. Polimorfizmy genu SLCO1B1 kodującego ten transporter mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę i bezpieczeństwo stosowania wielu leków, szczególnie statyn, gdzie warianty takie jak SLCO1B1*5 związane są ze zwiększonym ryzykiem miopatii indukowanej statynami.
Dysfunkcja transportera OATP-C może prowadzić do zaburzeń metabolizmu leków, zwiększonej ekspozycji na niektóre substancje oraz podwyższonego ryzyka działań niepożądanych. Z klinicznego punktu widzenia, znajomość funkcji i polimorfizmów OATP-C ma istotne znaczenie w personalizacji farmakoterapii, zwłaszcza w zakresie doboru dawek leków metabolizowanych z udziałem tego transportera.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Zahron Combi to preparat złożony zawierający rozuwastatynę i amlodypinę, dostępny w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Farmakokinetyka rozuwastatyny charakteryzuje się maksymalnym stężeniem w osoczu po około 5 godzinach, biodostępnością około 20%, dużą objętością dystrybucji (~134 l) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%) i w mniejszym stopniu z moczem (~5% niezmienionej). Okres półtrwania wynosi około 20 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Amlodypina osiąga Cmax po 6-12 godzinach, ma biodostępność 64-80%, objętość dystrybucji około 21 l/kg oraz silne wiązanie z białkami osocza (~97,5%). Metabolizm amlodypiny jest znaczny, wątrobowy, a eliminacja odbywa się głównie z moczem (10% niezmienionej substancji, 60% metabolitów). Okres półtrwania amlodypiny wynosi 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
amlodypina, biodostępność, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C19, CYP2C9, cytochrom P450, dysfagia, hemodializa, hepatocyt, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne, transporter OATP-C, wchłanianie, Zahron Combi, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo zawiera rozuwastatynę i ezetymib, których farmakokinetyka wykazuje istotne cechy wpływające na terapię hipercholesterolemii. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, jest silnie wychwytywana przez wątrobę (objętość dystrybucji około 134 l, 90% wiązania z albuminą). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z aktywnym metabolitem N-demetylowym o 50% mniejszej aktywności. Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a wydalanie odbywa się głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5%). Jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu zwiększa AUC rozuwastatyny 1,2-krotnie, co wymaga uwagi ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek stężenia rozuwastatyny i jej metabolitu mogą wzrosnąć odpowiednio 3- i 9-krotnie, co wskazuje na konieczność monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
albumina, BCRP, białko transportowe OATP1B1, cholesterol LDL, cyklosporyna, cytochrom P450, glukuronid fenolowy, hemodializa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, krążenie jelitowo-wątrobowe, reduktaza HMG-CoA, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, transporter OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zaranta 5 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na jej skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne. Po doustnym podaniu osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, z bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji ~134 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu N-demetylowanego (ok. 50% aktywności leku) oraz nieaktywnego metabolitu laktonowego. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (~90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (~10%, z czego 5% w postaci niezmienionej). Farmakokinetyka rozuwastatyny jest liniowa, bez kumulacji przy wielokrotnym podawaniu, a parametry te nie różnią się istotnie ze względu na wiek czy płeć u dorosłych.
ABCG2, albumina, AUC, biodostępność, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, farmakokinetyka liniowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens osoczowy, laktonowa pochodna, N-demetylowana pochodna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie w osoczu, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza