Właściwości farmakokinetyczne
Zahron Combi 20 mg + 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Zahron Combi

Zahron Combi jest produktem złożonym zawierającym rozuwastatynę i amlodypinę. Dostępny jest w różnych dawkach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg w postaci kapsułek twardych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego preparatu.¹

Wchłanianie i dystrybucja leku

Szybkość i stopień wchłaniania produktu leczniczego Zahron Combi są równoważne z biodostępnością rozuwastatyny i amlodypiny podawanych jako osobne leki. Badania farmakokinetyczne wykazały, że jednoczesne podanie 10 mg amlodypiny powoduje 1,2-krotny wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) oraz 1,1-krotny wzrost wartości AUC rozuwastatyny.²

Właściwości farmakokinetyczne rozuwastatyny

Wchłanianie i dystrybucja: Rozuwastatyna po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach. Całkowita biodostępność wynosi około 20%. Objętość dystrybucji rozuwastatyny jest znaczna i wynosi około 134 l, co świadczy o jej dobrym przenikaniu do tkanek. Lek jest w znacznym stopniu wychwytywany przez wątrobę, która jest głównym miejscem syntezy cholesterolu i usuwania frakcji LDL cholesterolu. Około 90% rozuwastatyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami.³

Metabolizm i eliminacja: Rozuwastatyna jest metabolizowana w ograniczonym stopniu, tylko około 10% leku podlega przemianom metabolicznym. Badania in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wskazują, że rozuwastatyna jest słabym substratem dla enzymów układu cytochromu P450. W metabolizmie uczestniczy głównie izoenzym CYP2C9, a w mniejszym stopniu izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6. Główne metabolity to pochodne N-demetylowe (około 50% mniej aktywne niż związek macierzysty) oraz laktonowe (uważane za nieaktywne klinicznie). Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności krążącej reduktazy HMG-CoA.⁴

Wydalanie rozuwastatyny zachodzi głównie z kałem (około 90% w postaci niezmienionej), a pozostała część jest wydalana z moczem, z czego około 5% w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji wynosi około 20 godzin i nie zwiększa się wraz ze wzrostem dawki. Średnia wartość geometryczna klirensu osoczowego wynosi około 50 l/h (współczynnik odchylenia 21,7%). Istotną rolę w procesie eliminacji rozuwastatyny w wątrobie odgrywa transporter błonowy OATP-C, odpowiedzialny za wychwyt wątrobowy leku.⁵

Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny

Wchłanianie i dystrybucja: Amlodypina po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych jest dobrze wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 6-12 godzin od podania dawki. Bezwzględna biodostępność jest szacowana na 64-80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% amlodypiny znajdującej się w krwiobiegu ulega związaniu z białkami osocza. Biodostępność amlodypiny nie jest zależna od przyjmowania pokarmu.⁶

Metabolizm i eliminacja: Okres półtrwania amlodypiny w fazie końcowej eliminacji wynosi około 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie do nieczynnych metabolitów. Około 10% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, tą samą drogą ulega wydaleniu około 60% metabolitów.⁷

Charakterystyka farmakokinetyczna

Liniowość lub nieliniowość: Ekspozycja ustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu dawek dobowych, co wskazuje na przewidywalną farmakokinetykę leku.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Wiek i płeć: Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu wieku i płci na właściwości farmakokinetyczne rozuwastatyny u dorosłych. Farmakokinetyka rozuwastatyny u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną była podobna do farmakokinetyki u dorosłych ochotników.⁹

W przypadku amlodypiny, czas do uzyskania maksymalnego stężenia w osoczu jest podobny u osób w podeszłym wieku i młodszych. U pacjentów w podeszłym wieku klirens amlodypiny ma tendencję do zmniejszania się, co powoduje zwiększenie AUC oraz wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. Zwiększenie AUC i okresu półtrwania w fazie eliminacji obserwowano również u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca.¹⁰

Rasa: Badania farmakokinetyczne wykazały około dwukrotne zwiększenie średniej wartości AUC i Cmax rozuwastatyny u pacjentów pochodzących z Azji (Japończyków, Chińczyków, Filipińczyków, Wietnamczyków i Koreańczyków) w porównaniu z rasą kaukaską. U ras azjatyckich i hinduskich stwierdza się około 1,3-krotne zwiększenie mediany wartości AUC i Cmax. Nie wykazano istotnych klinicznie różnic między populacją rasy kaukaskiej i czarnej.¹¹

Zaburzenia czynności nerek: Badania u osób z zaburzeniami czynności nerek wykazały, że łagodna do umiarkowanej choroba nerek nie wpływa istotnie na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowego metabolitu w osoczu. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stwierdzono trzykrotne zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i dziewięciokrotne zwiększenie stężenia metabolitu N-demetylowego w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników. U pacjentów poddawanych hemodializie stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było o około 50% większe niż u zdrowych ochotników.<sup data-drug="Zahron Combi" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W badaniach u osób z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że łagodna do umiarkowanej choroba nerek nie wpływa na stężenie rozuwastatyny lub N-demetylowego metabolitu w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 12

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę, jeśli ocena w skali Childa-Pugha wynosiła 7 lub mniej punktów. Jednak u pacjentów z 8 i 9 punktami w skali Childa-Pugha stwierdzono co najmniej dwukrotne zwiększenie ekspozycji ustrojowej w porównaniu z pacjentami o mniejszej liczbie punktów. Brak danych dotyczących pacjentów z wynikiem powyżej 9 punktów w skali Childa-Pugha.¹³

W przypadku amlodypiny dostępne są tylko ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z niewydolnością wątroby wykazują zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem AUC o około 40-60%.¹⁴

Porównanie parametrów farmakokinetycznych rozuwastatyny i amlodypiny