ostre uszkodzenie nerek
Ostre uszkodzenie nerek (OUN) to nagłe pogorszenie funkcji nerek, które rozwija się w ciągu kilku godzin lub dni. Charakteryzuje się wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy o co najmniej 0,3 mg/dl w ciągu 48 godzin lub 1,5-krotnym wzrostem w ciągu 7 dni, bądź zmniejszeniem diurezy poniżej 0,5 ml/kg/h przez 6 godzin.
Etiologia OUN jest różnorodna i obejmuje przyczyny przednerkowe (hipowolemia, hipotensja), nerkowe (ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, nefrotoksyny) oraz zanerkowe (niedrożność dróg moczowych). Najczęstszymi czynnikami ryzyka są wiek podeszły, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, niewydolność serca, sepsa oraz stosowanie leków nefrotoksycznych.
Diagnostyka OUN opiera się na ocenie funkcji nerek poprzez oznaczenie stężenia kreatyniny i mocznika, analizę moczu, badania obrazowe oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i identyfikacja przyczyny uszkodzenia nerek.
Leczenie ostrego uszkodzenia nerek koncentruje się na usunięciu przyczyny, zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia, kontroli zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych oraz leczeniu powikłań. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie leczenia nerkozastępczego, takiego jak hemodializa, hemofiltracja czy dializa otrzewnowa.
Rokowanie w OUN zależy od przyczyny, ciężkości uszkodzenia oraz chorób współistniejących. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mogą zapobiec progresji do przewlekłej choroby nerek. U części pacjentów może wystąpić trwałe upośledzenie funkcji nerek, a śmiertelność w przypadku ciężkiego OUN może sięgać 50%, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DIOVAN 3 mg/ml
Walsartan, aktywny składnik leku Diovan (3 mg/ml roztwór doustny), jest selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, wykazującym silne działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez blokadę tego podtypu receptora. Walsartan charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptora AT1 (około 20 000 razy większym niż do AT2) i brakiem aktywności agonistycznej wobec tego receptora. W przeciwieństwie do inhibitorów ACE, nie wpływa na metabolizm bradykininy, co przekłada się na znacznie mniejszą częstość występowania kaszlu (2,6% vs. 7,9%, p<0,05). Efekt przeciwnadciśnieniowy pojawia się już po 2 godzinach od podania, osiągając maksimum po 4-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, zapewniając całodobową kontrolę ciśnienia tętniczego. Terapia skojarzona z hydrochlorotiazydem zwiększa skuteczność obniżania ciśnienia, a nagłe przerwanie leczenia nie powoduje nadciśnienia z odbicia ani istotnych działań niepożądanych.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyń mózgowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca typu 2, czynność nerek, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, kreatynina, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, receptor AT2, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, skurczowe ciśnienie tętnicze, suchy kaszel, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wydalanie albumin w moczu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre uszkodzenie nerek – Epidemiologia
Ostre uszkodzenie nerek (AKI) stanowi istotny problem kliniczny, charakteryzujący się nagłym pogorszeniem funkcji nerek, co prowadzi do retencji płynów, oligurii i akumulacji toksyn. Częstość występowania AKI w populacji hospitalizowanej wynosi średnio 23,2%, z wyższą zapadalnością u dzieci (33,7%) oraz na oddziałach intensywnej terapii (do 57,3%). W USA wskaźnik nowych przypadków wzrósł z 80 do 242 na 1000 pacjentolat w latach 2007-2022, co częściowo wiąże się z lepszym rozpoznawaniem i wpływem pandemii COVID-19. Główne czynniki ryzyka to zaawansowany wiek, cukrzyca (stanowiąca około 40% hospitalizacji z powodu AKI), nadciśnienie tętnicze, przewlekła choroba nerek, sepsa oraz stosowanie leków nefrotoksycznych. Epidemiologia AKI różni się geograficznie – w krajach wysokorozwiniętych dominują sepsa, wstrząs i nefrotoksyczność, natomiast w krajach o niskim i średnim dochodzie częściej obserwuje się etiologię związaną z chorobami zakaźnymi i środowiskowymi. U noworodków i kobiet w ciąży ryzyko AKI jest również znaczące, z częstością występowania odpowiednio około 30% i 7,3%.
aminoglikozyd, choroba endemiczna, COVID-19, cukrzyca, funkcja nerek, hipowolemia, jakość życia związana ze zdrowiem, kreatynina, kryteria RIFLE, lek nefrotoksyczny, lek wazopresyjny, malaria, nadciśnienie indukowane ciążą, nadciśnienie tętnicze, oddział intensywnej terapii, odwodnienie, ostre stłuszczenie wątroby, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, remisja, schyłkowa niewydolność nerek, sepsa, terapia nerkozastępcza, wstrząs, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół wątrobowo-nerkowy