oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa

Oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa (HPA) to kluczowy neuroendokrynny system regulacyjny organizmu, odpowiedzialny za reakcję na stres i utrzymanie homeostazy. System ten tworzy złożoną sieć powiązań między podwzgórzem, przysadką mózgową i nadnerczami, które wspólnie regulują wydzielanie kortyzolu – głównego hormonu stresu.

Funkcjonowanie osi HPA rozpoczyna się od wydzielania kortykoliberyny (CRH) przez jądra przykomorowe podwzgórza w odpowiedzi na bodźce stresowe. CRH stymuluje komórki przedniego płata przysadki do produkcji hormonu adrenokortykotropowego (ACTH), który z kolei pobudza korę nadnerczy do wydzielania glikokortykosteroidów, głównie kortyzolu.

Zaburzenia osi HPA mogą prowadzić do szeregu stanów patologicznych. Nadmierna aktywacja związana jest z zaburzeniami lękowymi, depresją i zespołem stresu pourazowego, podczas gdy niedostateczna funkcja może objawiać się zmęczeniem, osłabieniem odporności i nieprawidłowym metabolizmem. W praktyce klinicznej ocena funkcji osi HPA stanowi istotny element diagnostyki chorób endokrynologicznych, takich jak zespół Cushinga czy choroba Addisona.

Farmakologiczna modulacja osi HPA znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu chorób autoimmunologicznych, alergicznych i zapalnych poprzez stosowanie glikokortykosteroidów egzogennych. Długotrwała terapia tymi lekami może jednak prowadzić do supresji endogennej funkcji osi i wymaga stopniowego odstawiania w celu umożliwienia odbudowy fizjologicznej odpowiedzi organizmu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl