nokturia
Nokturia to zaburzenie polegające na konieczności oddawania moczu w nocy, co przerywa sen pacjenta. Zgodnie z definicją Międzynarodowego Towarzystwa Kontynencji (ICS), nokturia występuje, gdy pacjent musi wstawać co najmniej raz w nocy w celu oddania moczu, przy czym epizody mikcji poprzedza i następuje po nich sen.
Etiologia nokturii może być różnorodna i obejmuje m.in. nadprodukcję moczu w nocy (nocna poliuria), zmniejszoną pojemność pęcherza moczowego, zaburzenia snu czy choroby układowe. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się: łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH), nadreaktywność pęcherza moczowego, cukrzycę, niewydolność serca, bezdechy senne, przyjmowanie diuretyków oraz nadmierne spożycie płynów przed snem.
Diagnostyka nokturii powinna obejmować szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne, dzienniczek mikcji, badania laboratoryjne moczu i krwi oraz w wybranych przypadkach badania urodynamiczne. Leczenie zależy od zidentyfikowanej przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie płynów wieczorem), farmakoterapię (desmopresyna, leki α-adrenolityczne, antycholinergiczne) oraz leczenie chorób podstawowych.
Nokturia istotnie wpływa na jakość życia pacjentów, powodując zaburzenia snu, zmęczenie w ciągu dnia, zwiększone ryzyko upadków oraz pogorszenie funkcji poznawczych. Szczególnie dotkliwa jest dla osób starszych, u których częstość występowania tego zaburzenia znacząco wzrasta z wiekiem, dotykając nawet 80% osób powyżej 80. roku życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxanorm 1 mg
Doxanorm, zawierający doksazosynę w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym kołatania serca, tachykardii, bólu w klatce piersiowej, niedociśnienia tętniczego i ortostatycznego oraz obrzęków. Szczególnie istotne jest niedociśnienie ortostatyczne, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udar mózgu czy arytmie serca. Działania niepożądane neurologiczne obejmują często senność, zawroty głowy i ból głowy, a także rzadziej udar mózgu, omdlenia i parestezje. W zakresie układu oddechowego mogą wystąpić zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność oraz rzadko obrzęk krtani i skurcz oskrzeli, które stanowią zagrożenie życia. Ponadto, często zgłaszane są objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności), układu moczowego (zapalenie pęcherza, częstomocz) oraz skóry (świąd, wysypka). Niezbyt często obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak hipokaliemia i zmiany masy ciała, a także zaburzenia psychiczne, w tym depresję i niepokój.
arytmia serca, bradykardia, częstomocz, doksazosyna, dusznica bolesna, dyzuria, enzym wątrobowy, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nokturia, obrzęk krtani, parestezja, priapizm, przeczulica, senność, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wsteczna ejakulacja, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka