betahistyny dichlorowodorek
Betahistyny dichlorowodorek (betahistine dihydrochloride) to syntetyczny analog histaminy, który działa jako agonista receptorów histaminowych H1 oraz antagonista receptorów H3. Lek wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, zwłaszcza w obrębie ucha wewnętrznego, co zwiększa przepływ krwi w mikrokrążeniu błędnika.
Głównym wskazaniem do stosowania betahistyny jest choroba Ménière’a, charakteryzująca się triadą objawów: zawrotami głowy (vertigo), szumem usznym (tinnitus) oraz postępującą utratą słuchu. Lek jest również stosowany w innych zawrotach głowy pochodzenia przedsionkowego oraz w leczeniu objawowym zaburzeń przedsionkowych.
Mechanizm działania betahistyny opiera się na poprawie mikrokrążenia w uchu wewnętrznym, normalizacji ciśnienia endolimfatycznego oraz modulacji przekaźnictwa przedsionkowego. Lek wykazuje również działanie hamujące wobec aktywności elektrycznej neuronów jąder przedsionkowych, co przyczynia się do zmniejszenia nasilenia zawrotów głowy.
Betahistyna jest zazwyczaj dobrze tolerowana przez pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle głowy oraz wysypkę skórną. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) oraz ciężką astmę oskrzelową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Betanil forte 24 mg
Produkt leczniczy BETANIL FORTE zawiera 24 mg betahistyny dichlorowodorku w każdej tabletce, co stanowi substancję czynną odpowiedzialną za działanie terapeutyczne. Tabletki mają postać białych, obustronnie wypukłych, okrągłych tabletek z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Skład pomocniczy obejmuje m.in. powidon K90, celulozę mikrokrystaliczną, laktozę jednowodną (210 mg na tabletkę), krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon oraz kwas stearynowy. Obecność laktozy jest istotna w kontekście nietolerancji u pacjentów. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC-Aluminium i dostępny w opakowaniach od 20 do 100 tabletek, choć nie wszystkie wielkości mogą być dostępne na rynku.
betahistyny dichlorowodorek, blister, celuloza mikrokrystaliczna, działanie terapeutyczne, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, spoiwo farmaceutyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozpadowa, substancja smarująca - Leksykon leków
Skład i postać leku – AuroBetina 24 mg
AuroBetina to lek zawierający betahistyny dichlorowodorek w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, dostępny w formie niepowlekanych tabletek o różnej wielkości i oznaczeniach. Tabletki 16 mg i 24 mg posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, powidon, krospowidon, kwas cytrynowy, krzemionka koloidalna, talk i kwas stearynowy, zapewniają odpowiednią spoistość, rozpad i stabilność preparatu. Tabletki są pakowane w blistry z potrójnie laminowanej folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach od 20 do 100 sztuk, z okresem ważności 2 lat od daty produkcji.
betahistyny dichlorowodorek, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas cytrynowy, kwas stearynowy, linia podziału, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka niepowlekana, talk - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistyna Bluefish 16 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej betahistyny dichlorowodorku przeprowadzono na szczurach (18 miesięcy) i psach (6 miesięcy), wykazując dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów oraz 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Objawy niepożądane, takie jak wymioty u psów, pojawiły się przy dawce 300 mg/kg mc., a przekrwienie tkanek u szczurów przy dawkach ≥39 mg/kg mc. Badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, a analiza histopatologiczna tkanek szczurów po 18 miesiącach nie wykazała cech rakotwórczości, co wskazuje na brak potencjału kancerogennego betahistyny nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, betahistyny dichlorowodorek, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, nieprawidłowości szkieletu, parametry biochemiczne i hematologiczne, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betahistyna Bluefish 24 mg
Betahistyna Bluefish, dostępna w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg w formie tabletek, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na betahistynę dichlorowodorek oraz na substancje pomocnicze, w tym mannitol, którego zawartość wynosi odpowiednio 20,6 mg w tabletce 8 mg, 41,2 mg w tabletce 16 mg oraz 61,8 mg w tabletce 24 mg. U pacjentów z potwierdzoną alergią na mannitol konieczne jest rozważenie alternatywnego leczenia. Kolejnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), ze względu na ryzyko niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego wynikającego z interakcji betahistyny z katecholaminami wydzielanymi przez guz.
alternatywne leczenie, betahistyna, betahistyny dichlorowodorek, ciśnienie tętnicze, dawkowanie leku, dostosowanie dawkowania, guz chromochłonny nadnerczy, katecholaminy, komórki chromochłonne, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, pheochromocytoma, przeciwwskazania do stosowania, rdzeń nadnerczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletki dzielone, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polvertic 8 mg
Lek Polvertic, zawierający betahistyny dichlorowodorek w dawkach 8 mg i 16 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na betahistynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (70 mg w dawce 8 mg i 140 mg w dawce 16 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których może wystąpić reakcja niepożądana. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), ze względu na ryzyko uwolnienia amin katecholowych i wywołania ciężkiego nadciśnienia tętniczego, co stanowi zagrożenie życia. W takich przypadkach konieczne jest zaniechanie terapii betahistyną i rozważenie alternatywnych metod leczenia.
aminy katecholowe, betahistyny dichlorowodorek, całkowity niedobór laktazy, guz chromochłonny nadnerczy, laktoza jednowodna, nadciśnienie napadowe, nadciśnienie tętnicze ciężkie, nadwrażliwość na betahistynę, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, objawy nadwrażliwości, pheochromocytoma, reakcja alergiczna, syntetyczny analog histaminy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy