tik u dzieci i młodzieży
Wskazanie
Tiki u dzieci i młodzieży są nagłymi, szybkimi, powtarzającymi się, niemiarkowymi ruchami lub wokalizacjami, które pojawiają się zazwyczaj między 4. a 18. rokiem życia. Najczęstszą postacią jest przejściowe zaburzenie tikowe, trwające krócej niż rok, jednak około 1% dzieci doświadcza przewlekłego zaburzenia tikowego lub zespołu Tourette’a. Tiki mogą być proste (np. mruganie, potrząsanie głową, pochrząkiwanie) lub złożone (np. podskakiwanie, kopanie, powtarzanie słów).
Leczenie farmakologiczne tików wskazane jest w przypadkach, gdy tiki znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie dziecka lub powodują wyraźny dyskomfort. W Polsce stosuje się neuroleptyki, takie jak Rispolept (risperidon), Haloperidol (haloperidol) czy Sulpiryd (sulpiryd). W przypadkach mniej nasilonych objawów stosuje się czasem leki przeciwpadaczkowe jak Tegretol (karbamazepina) lub Depakine (walproinian sodu). W niektórych przypadkach wykorzystuje się także klonidynę (Iporel) lub klonazepam (Clonazepamum TZF).
Największe trudności w leczeniu tików u dzieci i młodzieży wynikają z konieczności zbalansowania skuteczności terapii z jej potencjalnymi działaniami niepożądanymi. Neuroleptyki mogą powodować senność, przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne czy objawy pozapiramidowe, co bywa problematyczne przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, zmienność i nieprzewidywalność nasilenia tików w czasie (często występują okresy samoistnej remisji i nawrotów) utrudnia ocenę skuteczności farmakoterapii. Istotnym elementem leczenia jest też terapia behawioralna (np. HRT – Habit Reversal Training), która w niektórych przypadkach może być równie skuteczna jak farmakoterapia, bez ryzyka działań niepożądanych.
Ważnym aspektem w leczeniu tików u dzieci i młodzieży jest edukacja pacjenta i jego rodziny oraz otoczenia (np. szkoły). Stres, zmęczenie i nadmierna uwaga poświęcana tikom mogą nasilać objawy, dlatego wsparcie psychologiczne stanowi istotny element kompleksowej terapii. W wielu przypadkach obserwuje się samoistne ustępowanie lub znaczne zmniejszenie nasilenia tików w okresie późnej adolescencji lub wczesnej dorosłości.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Haloperidol UNIA – Krople doustne, roztwór – 2 mg/ml
Produkt zawiera substancję czynną haloperidol w stężeniu 2 mg/ml oraz etanol jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci kropli doustnych i stosowany jest przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych oraz epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Ponadto wykorzystuje się go w terapii ostrego pobudzenia psychoruchowego, agresji w demencji oraz w leczeniu tików i pląsawicy. Lek ten jest przeznaczony zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci oraz młodzieży, gdy inne metody leczenia nie przyniosły efektów.
• Wskazania do stosowania- agresja utrzymująca się w demencji pochodzenia naczyniowego
- agresja utrzymująca się w demencji w chorobie Alzheimera
- ciężkie zachowania agresywne w autyzmie
- ciężkie zachowania agresywne w całościowym zaburzeniu rozwoju
- epizod manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- majaczenie
- objawy psychotyczne w demencji pochodzenia naczyniowego
- objawy psychotyczne w demencji w chorobie Alzheimera
- ostre pobudzenie psychoruchowe w epizodzie manii choroby afektywnej dwubiegunowej
- ostre pobudzenie psychoruchowe w przebiegu zaburzenia psychotycznego
- pląsawica o nasileniu łagodnym i umiarkowanym w chorobie Huntingtona
- schizofrenia
- schizofrenia u młodzieży
- tik
- tik u dzieci i młodzieży
- zaburzenie schizoafektywne
- zespół Gillesa de la Tourette'a u dzieci i młodzieży
- zespół Gillesa de la Tourette’a
• Substancja czynna• Kategoria leku