zespół Gillesa de la Tourette’a u dzieci i młodzieży
Wskazanie
Zespół Gillesa de la Tourette’a (GTS) to zaburzenie neurorozwojowe charakteryzujące się występowaniem licznych tików ruchowych i wokalnych, trwających dłużej niż rok. U dzieci i młodzieży objawy zazwyczaj pojawiają się między 5. a 7. rokiem życia, z nasileniem w okresie dojrzewania (10-12 lat). Tiki mogą być proste (np. mruganie, potrząsanie głową) lub złożone (sekwencje ruchów, koprolalia – wypowiadanie wulgaryzmów), a ich nasilenie często zmienia się w czasie.
Farmakoterapia jest wskazana przy tikach znacznie zakłócających codzienne funkcjonowanie dziecka. W Polsce stosuje się najczęściej neuroleptyki: risperidon (Rispolept, Risperidon), haloperidol (Haloperidol WZF), pimozyd (Orap), olanzapinę (Olanzapine, Zyprexa) i arypiprazol (Abilify, Aryzalera). W przypadkach o mniejszym nasileniu wykorzystuje się klonidynę (Iporel) lub klonazepam (Clonazepamum TZF, Rivotril). Coraz częściej stosuje się także topiramat (Epitoram, Topamax) czy suplementację kannabinoidami.
Największą trudnością w leczeniu GTS u dzieci i młodzieży jest balansowanie między skutecznością terapii a działaniami niepożądanymi leków. Neuroleptyki, mimo skuteczności, mogą powodować senność, przyrost masy ciała, zaburzenia metaboliczne czy późne dyskinezy. Problematyczne jest także występowanie schorzeń współistniejących (ADHD, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, depresja), które wymagają odrębnego leczenia. Istotnym wyzwaniem jest również zapewnienie prawidłowego funkcjonowania społecznego dziecka i wsparcia psychologicznego, gdyż tiki często prowadzą do stygmatyzacji i problemów w relacjach rówieśniczych.
Kompleksowe podejście terapeutyczne powinno obejmować nie tylko farmakoterapię, ale także interwencje behawioralne, takie jak trening odwracania nawyku (HRT) czy terapię poznawczo-behawioralną. Kluczowe jest edukowanie nauczycieli i rówieśników, co pomaga zmniejszyć stygmatyzację dziecka z zespołem Tourette’a. W najcięższych, lekoopornych przypadkach rozważa się głęboką stymulację mózgu, jednak ta metoda jest stosowana głównie u starszych pacjentów.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Haloperidol UNIA – Krople doustne, roztwór – 2 mg/ml
Produkt zawiera substancję czynną haloperidol w stężeniu 2 mg/ml oraz etanol jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci kropli doustnych i stosowany jest przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych oraz epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Ponadto wykorzystuje się go w terapii ostrego pobudzenia psychoruchowego, agresji w demencji oraz w leczeniu tików i pląsawicy. Lek ten jest przeznaczony zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci oraz młodzieży, gdy inne metody leczenia nie przyniosły efektów.
• Wskazania do stosowania- agresja utrzymująca się w demencji pochodzenia naczyniowego
- agresja utrzymująca się w demencji w chorobie Alzheimera
- ciężkie zachowania agresywne w autyzmie
- ciężkie zachowania agresywne w całościowym zaburzeniu rozwoju
- epizod manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- majaczenie
- objawy psychotyczne w demencji pochodzenia naczyniowego
- objawy psychotyczne w demencji w chorobie Alzheimera
- ostre pobudzenie psychoruchowe w epizodzie manii choroby afektywnej dwubiegunowej
- ostre pobudzenie psychoruchowe w przebiegu zaburzenia psychotycznego
- pląsawica o nasileniu łagodnym i umiarkowanym w chorobie Huntingtona
- schizofrenia
- schizofrenia u młodzieży
- tik
- tik u dzieci i młodzieży
- zaburzenie schizoafektywne
- zespół Gillesa de la Tourette'a u dzieci i młodzieży
- zespół Gillesa de la Tourette’a
• Substancja czynna• Kategoria leku