pląsawica o nasileniu łagodnym i umiarkowanym w chorobie Huntingtona
Wskazanie

Pląsawica to jeden z głównych objawów motorycznych choroby Huntingtona, charakteryzujący się mimowolnymi, nieregularnymi, gwałtownymi ruchami przypominającymi taniec. Występuje ona u około 90% pacjentów z tą genetycznie uwarunkowaną chorobą neurodegeneracyjną. Pląsawica o nasileniu łagodnym i umiarkowanym to stadium, w którym ruchy pląsawicze są już widoczne, ale nie uniemożliwiają jeszcze całkowicie samodzielnego funkcjonowania pacjenta.

W leczeniu pląsawicy o łagodnym i umiarkowanym nasileniu w chorobie Huntingtona stosuje się przede wszystkim leki z grupy neuroleptyków. W Polsce wykorzystuje się takie preparaty jak: Tisercin (lewomepromazyna), Haloperidol (haloperidol), Rispolept (risperidon) czy Clopixol (zuklopentiksol). Skuteczne mogą być również leki przeciwpadaczkowe, takie jak Tegretol (karbamazepina), oraz benzodiazepiny – np. Relanium (diazepam). W leczeniu zaburzeń ruchowych zastosowanie znalazł także Xenazine (tetrabenazyna), który jest specyficznie zarejestrowany do leczenia pląsawicy w chorobie Huntingtona.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z pląsawicą w chorobie Huntingtona wiążą się z balansowaniem między skutecznością kontroli objawów a działaniami niepożądanymi stosowanych leków. Neuroleptyki mogą wywoływać objawy pozapiramidowe, pogłębiać zaburzenia poznawcze i nasilać apatię. Tetrabenazyna, mimo skuteczności, może powodować depresję i myśli samobójcze. Ponadto, choroba Huntingtona to schorzenie postępujące, więc skuteczność leczenia z czasem maleje, wymagając modyfikacji dawek i schematów terapii. Dodatkowo, współwystępowanie zaburzeń psychiatrycznych, poznawczych i motorycznych wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego, a nie tylko koncentracji na samej pląsawicy.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl