majaczenie
Wskazanie

Majaczenie (delirium) to ostry zespół zaburzeń świadomości charakteryzujący się zaburzeniami uwagi, świadomości i funkcji poznawczych. Pojawia się nagle, zwykle w ciągu godzin lub dni, i ma tendencję do wahań w ciągu dnia. Majaczenie występuje najczęściej u osób starszych, pacjentów hospitalizowanych, szczególnie na oddziałach intensywnej terapii, oraz u osób z chorobami zagrażającymi życiu.

W leczeniu majaczenia kluczowe jest przede wszystkim usunięcie przyczyny (infekcji, zaburzeń metabolicznych, odstawienia substancji psychoaktywnych). W farmakoterapii stosuje się leki przeciwpsychotyczne w małych dawkach. W Polsce najczęściej wykorzystuje się haloperidol (Decaldol), risperidon (Rispolept, Orizon), olanzapinę (Zolafren, Olzapin, Zyprexa) lub kwetiapinę (Ketrel, Kventiax, Bonogren). W przypadku majaczenia alkoholowego można zastosować benzodiazepiny, np. diazepam (Relanium) lub klonazepam (Clonazepamum TZF).

Największą trudnością w leczeniu majaczenia jest właściwa diagnostyka różnicowa, gdyż objawy często przypominają otępienie lub inne zaburzenia psychiczne. Kolejnym wyzwaniem jest opanowanie pobudzenia psychoruchowego pacjenta przy jednoczesnym unikaniu nadmiernej sedacji. Pacjenci z majaczeniem wymagają stałego nadzoru, co zwiększa obciążenie personelu medycznego. Istotnym problemem jest również zapobieganie powikłaniom, takim jak odleżyny, zachłystowe zapalenie płuc czy urazy wynikające z upadków, które znacząco pogarszają rokowanie.

W postępowaniu niefarmakologicznym niezwykle ważna jest reorientacja pacjenta (zegar, kalendarz), zapewnienie odpowiedniego oświetlenia, unikanie nadmiernej stymulacji sensorycznej oraz obecność bliskich osób. Skuteczne leczenie majaczenia wymaga podejścia interdyscyplinarnego i szybkiego wdrożenia odpowiednich interwencji, aby zminimalizować ryzyko powikłań i skrócić czas trwania epizodu.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl