objawy psychotyczne w demencji pochodzenia naczyniowego
Wskazanie

Objawy psychotyczne w demencji pochodzenia naczyniowego (VaD) to powikłania neuropsychiatryczne często występujące u pacjentów z uszkodzeniami naczyniowymi mózgu. Manifestują się one najczęściej w postaci urojeń, halucynacji, niepokoju psychoruchowego oraz zaburzeń zachowania. Objawy te dotykają około 30-40% pacjentów z VaD i mogą znacząco pogarszać ich funkcjonowanie oraz jakość życia.

W farmakoterapii objawów psychotycznych w demencji naczyniowej stosuje się głównie leki przeciwpsychotyczne II generacji w małych dawkach, ze względu na ich lepszy profil bezpieczeństwa w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. W Polsce często wykorzystywane są: Rispolept (risperidon), Kventiax (kwetiapina), Olzapin (olanzapina) czy Sulpiryd VP (sulpiryd). Ważne jest, aby leczenie rozpoczynać od najmniejszych możliwych dawek, stopniowo je zwiększając w zależności od odpowiedzi klinicznej.

Największym wyzwaniem w leczeniu objawów psychotycznych w demencji naczyniowej jest zachowanie równowagi między kontrolą objawów a minimalizacją działań niepożądanych. Leki przeciwpsychotyczne u osób starszych z demencją zwiększają ryzyko udarów, zdarzeń sercowo-naczyniowych i śmiertelności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z VaD, którzy już mają obciążenia naczyniowe. Dodatkowo, skuteczność farmakoterapii bywa ograniczona, a leki mogą prowadzić do nadmiernej sedacji, zaburzeń chodu i zwiększonego ryzyka upadków.

Holistyczne podejście terapeutyczne powinno obejmować nie tylko farmakoterapię, ale również niefarmakologiczne metody zarządzania objawami, takie jak terapia środowiskowa, poznawcza i behawioralna. Bardzo istotne jest również leczenie podstawowej choroby naczyniowej poprzez kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnienia, cukrzycy i dyslipidemii. W tym celu stosuje się leki takie jak Acard (kwas acetylosalicylowy), Prestarium (perindopril) czy Atoris (atorwastatyna).