grzybica sromu
Wskazanie

Grzybica sromu to infekcja grzybicza występująca w okolicy narządów płciowych zewnętrznych kobiety, najczęściej wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Charakteryzuje się silnym świądem, pieczeniem, zaczerwienieniem oraz obrzękiem tkanek sromu. W niektórych przypadkach może pojawić się białawy, serowaty nalot lub upławy o charakterystycznym zapachu.

Grzybica sromu często współwystępuje z grzybicą pochwy, tworząc zespół określany jako drożdżyca pochwy i sromu. Do głównych czynników predysponujących należą: cukrzyca, antybiotykoterapia, immunosupresja, ciąża, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, a także noszenie obcisłej bielizny z materiałów syntetycznych. Diagnoza opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniu mikologicznym wydzieliny.

W leczeniu grzybicy sromu stosuje się przede wszystkim miejscowe leki przeciwgrzybicze. Do najczęściej używanych preparatów należą kremy i maści zawierające pochodne azolowe: Clotrimazolum (Clotrimazolum GSK, Canesten), Miconazolum (Miconal), Ketoconazolum (Ketokonazol, Ketostar), a także preparaty zawierające natamycynę (Pimafucin) czy nystatynę (Nystatyna). W przypadkach nawracających lub opornych na leczenie miejscowe można zastosować leczenie ogólne flukonazolem (Fluconazole, Flukonazol, Diflucan) lub itrakonazolem (Orungal, Itrax).

Największe trudności w leczeniu grzybicy sromu to nawrotowy charakter infekcji, szczególnie u pacjentek z czynnikami ryzyka takimi jak cukrzyca czy immunosupresja. Problemem jest również samoleczenie, które często prowadzi do niewłaściwego rozpoznania i leczenia, a także rozwój oporności na leki przeciwgrzybicze. Wyzwaniem terapeutycznym są również mieszane infekcje grzybiczo-bakteryjne, które wymagają złożonego podejścia terapeutycznego. Istotne jest również leczenie partnera seksualnego, aby zapobiec ping-pong efektowi, czyli wzajemnemu zarażaniu się.