Przedawkowanie
Tetraksetan

Tetraksetan (DOTA), składnik kwasu gadoterowego w preparacie Clariscan, występuje w stężeniu 202,46 mg/ml (0,5 mmol/ml) w postaci przezroczystego, bezbarwnego do jasnożółtego roztworu o osmolalności 1350 mOsm/kg (37°C), lepkości 3,0 mPas*s (20°C) i 2,1 mPas*s (37°C) oraz pH 6,5-8,0. W przypadku przedawkowania tetraksetanu możliwe jest zastosowanie hemodializy jako metody eliminacji substancji z organizmu, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na skuteczność tej procedury w zapobieganiu nerkopochodnemu włóknieniu układowemu (NSF), które stanowi poważne powikłanie ekspozycji na związki gadolinu, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń funkcji nerek oraz rozwoju NSF, a także wiązać się z ryzykiem powikłań związanych z samą hemodializą.

Przedawkowanie tetraksetan – charakterystyka kliniczna i postępowanie

Tetraksetan (DOTA), będący składnikiem kwasu gadoterowego, to kompleks gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N”,N”’-tetraoctowego. W postaci farmaceutycznej Clariscan występuje w stężeniu 202,46 mg w 1 ml roztworu do wstrzykiwań, co odpowiada 0,5 mmol/ml. Postać ta występuje jako roztwór przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego o określonych parametrach fizykochemicznych (osmolalność 1350 mOsm/kg w 37°C, lepkość 3,0 mPas*s w 20°C i 2,1 mPas*s w 37°C oraz pH 6,5-8,0). 1

Metody eliminacji tetraksetanu w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania produktu Clariscan zawierającego tetraksetan, możliwe jest zastosowanie hemodializy jako metody usunięcia substancji z organizmu. Należy jednak podkreślić, że nie istnieją jednoznaczne dowody naukowe potwierdzające skuteczność hemodializy w zapobieganiu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), które stanowi jedno z potencjalnych powikłań po ekspozycji na związki gadolinu. 2

Objawy przedawkowania tetraksetanu

Na podstawie dostępnych danych dotyczących produktu Clariscan, można scharakteryzować potencjalne konsekwencje przedawkowania tetraksetanu. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia nerkopochodnego włóknienia układowego, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. 3

Objaw przedawkowania Opis Uwagi dotyczące dawki
Nerkopochodne włóknienie układowe (NSF) Potencjalne powikłanie po ekspozycji na związki gadolinu, charakteryzujące się zwłóknieniem skóry i narządów wewnętrznych Brak określonej dawki progowej; ryzyko wzrasta przy upośledzeniu funkcji nerek
Zaburzenia funkcji nerek Możliwe pogorszenie funkcji nerek, szczególnie u pacjentów z wcześniejszą niewydolnością nerek Brak określonej dawki progowej
Reakcje związane z hemodializą Potencjalne powikłania związane z procedurą hemodializy stosowanej w celu usunięcia nadmiaru tetraksetanu Występują podczas procesu leczenia przedawkowania, nie są bezpośrednio zależne od dawki

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania produktu Clariscan zawierającego tetraksetan, zaleca się zastosowanie hemodializy jako metody eliminacji substancji z organizmu. Należy jednak pamiętać, że skuteczność tej metody w zapobieganiu NSF nie została jednoznacznie potwierdzona. 4

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Po przedawkowaniu tetraksetanu, zawartego w produkcie Clariscan, pacjent powinien być ściśle monitorowany, zwłaszcza pod kątem funkcji nerek oraz wczesnych objawów nerkopochodnego włóknienia układowego. Chociaż hemodializa może usunąć nadmiar substancji, jej skuteczność w zapobieganiu NSF wymaga dalszych badań. 5

Uwagi dotyczące właściwości fizycznych produktu w kontekście bezpieczeństwa stosowania

Clariscan zawierający tetraksetan charakteryzuje się określonymi parametrami fizykochemicznymi, które mogą mieć znaczenie w przypadku przedawkowania. Osmolalność wynosząca 1350 mOsm/kg w temperaturze 37°C oraz lepkość 3,0 mPas*s w 20°C i 2,1 mPas*s w 37°C mogą wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę preparatu, zwłaszcza przy podaniu nadmiernych dawek. 6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl